×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Odd One

Odd One


Ik geef het toe. Ik ben een rare kerel. Voor anderen dan toch. Want eigenlijk zijn voor mij net al die anderen raar en ik normaal.

Tegenwoordig heb ik, na een strijd van bijna zevenenveertig jaren, iets of wat leren leven met mijn autismespectrumstoornis. Ik ben er ondertussen achter dat de sleutel zit in het aanvaarden ervan en niet het vechten tegen. Deze strijd kan je gewoon niet winnen.

Zevenenveertig lange jaren van onmacht, wantrouwen, onbegrip. Het is pas sinds het krijgen van het stempeltje Asperger, nu twaalf jaren geleden, dat ik stap voor stap meer grip op mijn leven ben beginnen krijgen. Het monster had eindelijk een gezicht. Ik was niet raar, ik had een rare stoornis.

Helaas, opgroeien met dit beest in mijn hoofd zonder dat het geweten heeft schade aangericht. Zware schade. Een kindertijd vol pesterijen, straffen die ik niet begreep, eindeloze ruzies… Maar vooral het gevoel dat ik een buitenaards wezen  was tussen de mensen van planeet aarde.




Encaustichris
Wie is er "normaal", wat is "normaal"? Respect voor jou!
17-01-2017 13:08
17-01-2017 13:08 • 1 reactie • Reageer
Aspergersoep
Voila, wie bepaalt wat normaal is en wat niet ;)
17-01-2017 13:19
17-01-2017 13:19 • Reageer
Blogs van Linda
heel herkenbaar! Mijn man heeft in 2012 de diagnose gekregen. ook een moeilijke jeugd gehad, omdat hij niet begrepen werd (en hij de rest niet begreep). Werd als lui en onhandelbaar bestempelt . Sinds de diagnose gaat het stukje bij beetje steeds beter en wordt hij steeds opener. Buiten dat je het zelf moet gaan accepteren dat je 'anders' bent, zal vooral de omgeving het moeten begrijpen en accepteren.
17-01-2017 10:53
17-01-2017 10:53 • 1 reactie • Reageer
Aspergersoep
Ik was ook een lui, koppig en onhandelbaar kind ;) Het zelf aanvaarden is de eerste maar vooral belangrijkste stap. Zolang je dat niet kan...
17-01-2017 12:41
17-01-2017 12:41 • Reageer
Rudi
Ja, heden ten dage plakt men graag etiketjes op mensen, kende het nummer niet, heeft wel iets speciaals :-)
17-01-2017 10:20
17-01-2017 10:20 • 1 reactie • Reageer
Patsy1410
Die "etiketjes" kunnen wel voor begrip zorgen. Zowel voor de persoon in kwestie als voor de omgeving. Begrip, respect, vertrouwen....
18-01-2017 09:23
18-01-2017 09:23 • 1 reactie • Reageer
Spourieloekie
Goed dat je er nu hebt leren met omgaan zeg :D
17-01-2017 09:43
17-01-2017 09:43 • 1 reactie • Reageer
Aspergersoep
Tja, het is blijven met het gezicht tegen muren lopen of een manier zoeken om die muren te ontwijken. Gelukkig koos ik de tweede optie.
17-01-2017 09:50
17-01-2017 09:50 • 1 reactie • Reageer
johan_jongedijk
Dat moet zwaar zijn
17-01-2017 09:30
17-01-2017 09:30 • 1 reactie • Reageer
Aspergersoep
Vooral mijn jeugd was bikkelhard. Tegenwoordig is mijn leven, ondanks alles, best 'te pruimen' ;)
17-01-2017 09:49
17-01-2017 09:49 • 1 reactie • Reageer