Eerder veroordeelde (kinder)verkrachters, ontuchtplegers en kinderpornoliefhebbers blijven gewoon uw en mijn kinderen behandelen


Voor wie ondanks #metoo dacht dat kindermisbruik en kinderporno zich alleen voordoet in de minder welgestelde milieu's... lees dan even het volgende nieuwsbericht: huisarts uit Leiden verdacht van misbruik dochter (7) en drie jonge meisjes. Arts. Huisarts zelfs. Die kwam hard aan hė? Die goede man, tot wie we ons wenden met koortsige en snotterige kinderen. Je verwacht het niet.

En DAT is het hem. Daar waar je het niet verwacht, moet je hem het hardst verwachten. Dat meest aangepaste kind. Die meest vriendelijke man. Of vrouw. Deze man werd opgepakt voor het stiekem filmen van naakte patiëntes en naast het verwoesten van kinderlevens, waaronder dat van zijn eigen dochtertje, legde hij het ook nog vast op beeld. Vast om uit te wisselen met vrienden met soortgelijke interesses. Om of terug te kijken wellicht? Zijn eigen kind mensen. Meneer de huisarts. Die de volgende dag op het spreekuur bezorgde ouders met hun kinderen te woord stond. Deze kinderen onderzocht. Ze dus aanraakte, maar eigenlijk hele andere gedachtes heeft bij het aanraken van kinderen dan de reden die iemand hoort te hebben die voor het beroep arts kiest. Lijkt me, toch? Hij filmde kinderen tijdens zijn werk, en in de privésfeer. Zo eentje, die overal loert op een prooi blijkbaar.

Hij is niet de enige hoor. Wel komen artsen er makkelijk mee weg. Komt dat omdat ze als sympathiek worden gezien? Arts. Mensen die ervoor kiezen om andere mensen beter te maken. Ze worden door veel mensen als de goedheid zelve gezien. Letterlijk de redder in nood. Maar zulke redders zijn het bij lange na niet. Zo werd in 2015 een kinderarts van de kinderintensivecare van het Nijmeegse Radboud UMC opgepakt met kinderporno op zijn computer. Tijdens werktijd een kindje reanimeren? Na de dienst op beelden van kapot gemaakte kinderen zich aftrekken? Is dat het?

In dat artikel staat te lezen dat de man geen uitzondering is:

Het zou niet de eerste keer zijn dat een kinderarts in Nederland voor kinderporno wordt veroordeeld. In 2005 kreeg een toenmalig kindercardioloog van het UMC Utrecht 180 dagen cel, waarvan 129 dagen voorwaardelijk, eneen werkstraf, wegens de dood van een zeven maanden oude baby en het bezit van kinderporno. Bij de kindercardioloog werden destijds 400 duizend pornografische afbeeldingen gevonden.

En eenmaal, eh nee zelfs tweemaal, veroordeeld voor kinderporno en ontucht? Geen man overboord! Ook dan kun je gewoon arts blijven, zo is hier te lezen.

In een ander stuk over deze arts, uit 2013, staat, ik citeer:

,,Een totaal beroepsverbod is wettelijk niet mogelijk, reageerde minister Schippers op Kamervragen over deze kwestie. ‘De strafrechter kan slechts bij een beperkt aantal delicten een beroepsverbod opleggen, hetgeen doorhaling in het BIG-register tot gevolg heeft, en alleen indien de strafbare feiten zijn begaan in de beroepsuitoefening. Dit beroepsverbod is beperkt in duur. Een blijvend beroepsverbod kan alleen worden opgelegd bij veroordeling tot levenslange gevangenisstraf’, aldus Schippers. Zij geeft ook aan dat zij niet blij is met het feit dat artsen na ernstige zedenmisdrijven kunnen blijven werken als arts.''


Pas in 2014 werd de destijds inmiddels 68-jarige viezerik per direct geschorst omdat hij 7(!!!!) jaar eerder werd veroordeeld voor het bezit van kinderporno. Toen pas kon het regionaal tuchtcollege een keer na een klacht van de inspectie de man uit het artsregister schrappen. Terwijl hij dus in 2001 dus al was veroordeeld omdat hij zich zelf daadwerkelijk aan minderjarigen had vergrepen en door de strafrechter een beroepsverbod van vier jaar opgelegd had gekregen.

Ik citeer nogmaals: ,,Hij liet zich daarna weer inschrijven als arts. De inspectie wist niet van de nieuwe veroordeling voor kinderporno, tot die begin 2013 in het nieuws kwam."

En zo kon het weer gebeuren. Want de inspectie wist niet. Niets.
De inspectie zat blijkbaar te slapen.
Net als bij Robert M. Niemand wist iets.
Van een eerdere veroordeling.
En daarom stak Robert opnieuw zijn lul in minstens negentig peuters.
Allemaal kapot voor het leven.
Maar we geloven liever dat ze te klein waren om het zich te herinneren.
Wat een verrotte k*twereld.