Het leed dat kinderporno heet...(27)


En dan komt die dag

De dag dat je met je hele wezen voelt dat je met ingehouden adem op de wereld rondloopt

Altijd

Bang voor dreigend gevaar

Met je ratio bestrijd je dit

Vaak

Die constante angst

Zodat je enigszins kunt leven

Maar je leeft niet echt

Alleen zo kon je doorgaan zodat niemand zag

Wat je aan werd gedaan

Je hele lijf en hoofd kapotgemaakt

Waardoor je met wantrouwen in de wereld staat

Met ingehouden adem

En als je dan kunt uitademen

Om jezelf te zeggen

Die angst hoeft niet meer

Doemt op die intense diepe pijn

Tot diep in je ziel

Die je hart in stukken slaat

Onverdraaglijk

Om door de pijn en paniek heen

Alleen nog maar te kunnen huilen

En het besef dat dit echt is

Slaat weer in als een bom