Politiek schrikt eindelijk van pedohandboek dat al tien jaar online staat


Dus, de politiek is geschokt. Er staat namelijk al tien! jaar een handboek voor en door pedofielen online. 'Hoe misbruik ik een kind zonder gepakt te worden, sporen achter te laten etc.' Na tien jaar, is men geschokt. Wil men een verbod.

Als mensen horen wat ik heb moeten doorstaan, en dan vertel ik ze maar een fractie van want anders kan ik ze gaan reanimeren, dan is de eerste vraag vaak: hoe kan het dat niemand dit merkte? En waarom zei je het niet? Je had toch schade moeten hebben? Hoe kon je gewoon goede cijfers op school halen? Dat had toch iemand moeten zien? En ga zo nog maar even door. Met andere woorden: kan dit wel?

Omdat mijn misbruikers me meer dan duidelijk hebben gemaakt dat niemand me ooit zou geloven, en nog veel meer, zijn dit soort reacties vrij pijnlijk. Ik zweeg al die jaren, en dan durf je een klein stukje te vertellen, over waarom je zo in puin ligt, krijg je reacties als 'dat moet toch iemand gemerkt hebben?'

En zo komen we weer bij een bekend punt omtrent dit thema: omdat niemand WIL weten. Omdat iedereen wegkijkt. Het gaat ons voorstellingsvermogen te boven. En daarom is het makkelijk te veronderstellen dat wanneer zoiets gebeurt we het wel merken. Ik heb er eerder over geschreven, maar Robert M. maakte zo'n negentig slachtoffertjes en toen pas liep hij tegen de lamp. Niet omdat er een kind ging praten. Ook niet omdat een ouder schade bij het kind constateerde. Nee, Robert kende het handboek waarschijnlijk van binnen en buiten. Net als zijn partner, die Robert wegbracht met camera en glijmiddel op zak. Diezelfde partner, Richard van Olffen, die al weer vrij rondloopt. Deze twee monsters werden gepakt omdat de politie in de VS de beelden ontdekte en een knuffel van Nijntje zag. De rest is geschiedenis.

RTL Nieuws schrijft: Het boek beschrijft op bijna pedagogische wijze hoe je het vertrouwen van kinderen wint. Met kant-en-klare zinnen en beloningstechnieken leren pedofielen hoe ze kinderen geheimen kunnen laten bewaren.

Nog wat 'proza' uit het handboek der pedo's:

"De pedagogie van geheimhouding gaat over de educatie van het kind over hoe ze geheimen kunnen bewaren. Dit lukt ons door gebruik te maken van speciale pedagogische methoden gebaseerd op een combinatie van kinderpsychologie en ervaringen uit het echte leven van professionele pedofielen."

"Je moet veel leren over bewijsmateriaal en forensisch onderzoek, zodat je het voor de politie zo moeilijk mogelijk maakt om je te arresteren. Deze drie belangrijke tips zorgen ervoor dat alle DNA-sporen worden verwijderd na seksuele activiteiten met het kind. [..] Het klinkt misschien als gedoe maar er zijn veel pedofielen naar de gevangenis gestuurd omdat ze te lui waren om deze drie simpele taken uit te voeren. Als ze dat wel hadden gedaan, dan had de politie geen bewijs en hadden zij hun vrijheid."

Dus zolang er zulke handboeken online staan. Zolang we dit probleem maar niet aanpakken. Zolang we als maatschappij liever willen weten dat dit niet gebeurt. Dat het toch zo erg niet kan zijn. Dat wanneer een kleuter wordt gepenetreerd, je dat echt wel opvalt. En het anders vast niet waar zal zijn. Wanneer we de harde waarheid echt niet onder ogen willen zien, zijn we met z'n allen 'schuldig' aan het in stand houden van het walgelijke misbruik van kinderen en de gevolgen hiervan. En ik durf wel te zeggen dat deze gevolgen desastreus zijn. Dus geschokte politiek, jullie leven gezien de reacties ook onder een steen, gekozen door de burger: bescherm jullie kleinste burgers nou eens tegen deze walgelijke praktijken. Ga eens echt tot actie over, in plaats van 'geschokt praten over een verbod'.