Wanneer iedereen het weet, maar niemand iets doet


En weer worden we opgeschrikt door een misbruikschandaal. Dit keer in de atletiekwereld. En iedereen wist het eigenlijk wel, maar niemand deed iets. Zelfs de Atletiekunie deed geen aangifte terwijl de man dierenporno keek met minderjarigen, en twee van hen bezwangerde. En ach, eigenlijk is het nieuws na een paar dagen wel weer op de achtergrond geraakt. Blijkbaar vindt men het niet zo erg om in een maatschappij te leven waar het intussen bijna de norm is dat kindermisbruikers er mee wegkomen. Jarenlang hun gang kunnen gaan. Blijkbaar maken politieagenten slachtoffers of ouders van slachtoffers nog steeds bang voor de consequenties van aangifte.

Want laten we het in dit geval dan even hebben over de consequenties van géén aangifte. Een kindermisbruiker kon hierdoor jarenlang vrij zijn gang gaan. Nieuwe slachtoffers maken. Van de ene naar de andere club hoppen. Levens verwoesten. Het vertrouwen van deze meisjes voor altijd schaden. Terwijl zo'n man gewoon gestopt had kunnen worden. Moeten worden. Maar ja, het werd afgeraden, de politie deed niets en zal daar ook weer mee wegkomen. Wat is een kinderleven waard? Zo is te lezen op Omroep West:

Het slachtoffer wilde aangifte doen van ernstig misbruik, maar zette deze later om in een melding toen ze van de politie te horen kreeg wat de consequenties van aangifte zouden zijn. 'Mijn melding is bij de politie helaas kwijtgeraakt', vertelt het slachtoffer in de krant.

Vervolgens werd in 2009 bij de zedenpolitie in Hoogvliet opnieuw een melding gedaan van M.'s misdragingen. Ook hier werd uiteindelijk afgezien van aangifte, opnieuw nadat de politie de melder had gewezen op de gevolgen daarvan.

Dus, even de feiten op de rij. Een atlete doet in 2000 al aangifte en zet deze om in een melding. De melding raakt zoek. Hoe raakt zo'n melding zoek in een digitaal systeem? Of ging dat nog handmatig in het jaar 2000? Vervolgens bekent deze misbruiker alles tegenover het Instituut voor Sporttuchtrecht, maar niemand stapt naar de politie? Terwijl de man criminele feiten heeft gepleegd, waarop een gevangenisstraf staat, doet niemand aangifte? Mensen vertrouwen hun kinderen toe aan een sportclub en niemand doet iets wanneer de veiligheid van kinderen in gevaar is? Ik hoop dat de mensen die die leed mede mogelijk hebben gemaakt dankzij stelselmatig wegkijken, 's nachts nog slapen. De slachtoffers van deze man doen dit waarschijnlijk niet meer. Wie niets doet is net zo schuldig aan het verwoesten van levens, en dat dit levensverwoestend is, weet ik zelf alles van.

Ongelooflijk weer, dat dit zomaar kan gebeuren. En juist doordat het weer 'overwaait', zo snel, begrijp ik wel dat het keer op keer kan gebeuren. Niemand hoeft zich te verantwoorden. Net zoals dat niemand zich hoefde te verantwoorden voor het feit dat Anne Faber kon worden verkracht en vermoord door een psychopaat. Wie de uitspraak leest van een eerdere verkrachting van twee tienermeisjes, waarvoor Michael P. werd veroordeeld, snapt meteen dat deze man een gevaar is voor de samenleving. Deze man had nooit meer vrij rond mogen lopen, dan had Anne nog geleefd. Had ze museumdirecteur kunnen worden, zoals ze wilde. Een ambitieuze vrouw die niet meer leeft omdat ze niet werd beschermd in deze maatschappij. Omdat de rechten van haar moordenaar blijkbaar zwaarder wogen. En niemand hoefde zich hiervoor te verantwoorden. Net als dat niemand zich hoeft te verantwoorden over het feit dat een misbruikende atletiektrainer jarenlang zijn gang kon gaan terwijl de clubs ervan wisten, terwijl iedereen die er rondliep het zo ongeveer wist, en zelfs de politie.

Net zo ongelooflijk maar waar, als 'Het verhaal van Lisa', waarover kamervragen zouden moeten worden gesteld. Maar het blijft oorverdovend stil.