Bosgeesten

Bosgeesten


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Er stond eens in de krant dat je je niet iedere dag moest douchen, want door al dat douchen veroudert je huid sneller.

Nu was ik laatst in een mooi bos en zag iets bijzonders, maar wat was het? Het kwam dichterbij en ik zag een prachtige jonge vrouw. Ze was helemaal met mos bedekt! Helemaal,  alleen haar gezicht niet, dat was groen!! Een heel mooi groen gezicht. Ik had nog nooit zoiets gezien. Haar haar was lang met een soort lianen en tussen haar borsten zat een toef viooltjes.

Ik vroeg waarom ze zich toch zo met mos had bedekt en ze antwoordde dat dat gewoon zo gegroeid was. Dieren hebben een vacht en zij  had mos. Ze woonde in dat bos en in de winter hield dat mos haar lekker warm en… het was een goede schutkleur!

Dat was zo, ik zou haar nooit gezien hebben als ze zelf niet naar me toe was gekomen.

Ze vertelde dat ze zich nooit waste en van school werd gestuurd omdat ze stonk. Toen is ze naar het bos gegaan en leefde daar al heel lang en gelukkig. Ze had zich tijdens de oorlog goed kunnen verstoppen vanwege de schutkleur.

 

De oorlog??? vroeg ik, hoe oud ben je dan?

98, antwoorde ze.

98!!!!! En je nog nooit gewassen?

Nee, het bevalt me goed. Doordat geregeld viooltjes op me groeien stink ik niet meer en ik leef van bessen, wortels, paddenstoelen en andere dingen die ik vind.

Paddenstoelen? Maar die zijn toch giftig, kunt van sommige toch dood gaan?

Zie ik er dood uit dan? vroeg ze.

Nee, dat niet, ze zag eruit als een lieflijke jonge vrouw.

Maar….maar… waar woon je dan?

Hier in het bos, mijn vriend ook.

Je vriend! Heb je een vriend!

Ja, het is niet goed voor een mens om alleen te zijn, maar we hebben een LAT relatie, ieder in zijn eigen hol. Alleen als het heel koud is kruipen we in elkaars hol.

 

Ik.. eh schrok een beetje. J Ze vertelde dat ze vegetariër waren en zo vreedzaam in en met het bos leefden. Af en toe vingen ze een haas en aten het op.

Maar je bent toch vegateriër?

Ja, maar niet tijdens het eten.

Het gesprek ging nog een poosje door en ten slotte ging ik peinzend naar huis.

Heel vroeger wasten mensen zich ook niet iedere dag, maar waren veel mensen ziek en werden niet oud, toen werden douches uitgevonden en steeds vaker gingen mensen douchen, tot één of twee keer per dag! Maar we worden toch wel steeds ouder.  Wel met een emmer pillen soms, dat dan weer wel. En bijna iedereen is ergens allergies voor, dat ook wel. En wie het nog niet is wordt het wel op het moment dat men hond of poes kwijt wil.

Had die vrouw dan toch gelijk?? 98 jaar en er zo jong uitzien en zo vitaal zijn? Ik wilde wat uit proberen.

De andere dag ging ik terug en vroeg of ze misschien eens wilde douchen bij mij thuis. Zo maar, om te zien hoe het beviel, lekker warm water, shampoo en zeep enz.

Nou, zou ik dat wel doen? vroeg ze, mensen zien me al zo door de straat lopen!

Ja, dat was zo. Ik bood aan om een campingdouche te kopen voor het expiriment. Zo’n zak die je met warm water kunt vullen en in een boom hangen.

Zo gezegd zo gedaan. Ik kocht een flinke rubberen zak, nam die mee naar het bos en een flinke emmer. We schepten water uit een schone rivier ( die moesten we eerst zoeken, maar zij wist de weg) We maakten een kampvuur en kookten het water en deden het in de zak en vulden het aan met koud water. Nu was alles klaar.

De vrouw stond onder de straal, zeepte zich in, waste het haar met shampoo en… al het mos spoelde weg, de lianen in het haar dropen weg het groen van haar gezicht vloeide weg en welke kleur tevoorschijn kwam vertel ik lekker niet ivm eventuele opstanden en aanklachten.

En opeens…. Ik schrok…. Ik ben nooit harder geschrokken. Het onderzoek had gelijk!!!!! Opeens veranderde de mooie groene vrouw in een oud, gerimpeld wijfie, dat  langzaam maar zeker haar laatste adem uitblies. Ze zwaaide nog naar me voor ze naar mooiere oorden vertrok.

 

Maar daar uit het bos kwam een hartverscheurende kreet. Een woeste groene eh… man… kwam uit het bos. Hij keek naar zijn vriendin en toen naar mij. Met een grote knuppel rende hij woest op me af. Ik was de oorzaak dat hij nu geen vriendin meer had. Ik rende en rende. Maar hij haalde me in en pakte me in mijn nekvel!

Wat heb je gedaan!!!

Ik vertelde het hem.

Verdrietig ging hij op een boomstam zitten. Opeens zei hij, dat hij zich ook wilde wassen, wilde douchen met zeep en shampoo.

We schepten weer water, maakten het warm en de man ging douchen.  En ja, ook hij verouderde binnen een paar minuten. Hij ging naast zijn vriendin liggen en gaf de geest. Ik weet niet aan wie.

Nu zijn ze weer samen, nog steeds door de bossen, die ze proberen  te beschermen omdat de bossen hen zolang beschermd hadden.

Of ze het zullen winnen van de “nette” gedouchde mensen? Ik hoop het. Maar let op als je door de bossen loopt, af en toe zie je twee schimmen, gelukkig met elkaar en het woud dat nog over gelaten is door de moderne mens. Nee, tevoorschijn komen doen ze niet meer, de ene ontmoeting met de mens was hen fataal dus nu zijn ze heel voorzichtig. Maar af en toe in de verte tonen ze zich of ze fluisteren zachtjes: Pas op, wees zuinig. In de bossen schuilt redding, zuurstof, rust, wees zuinig op wat jullie nog hebben. Houd van bossen, houd van de bomen, houd van de natuur.

Annette

help


Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (12 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Heel mooi geschreven
| 17:46 |
Dank je wel
| 15:43 |
Mooi, verdrietig verhaal, met een mooie boodschap!
| 14:09 |
Om die boodschap ging het. Men gaat zo lichtzinnig met de natuur om.
| 15:34 |
Helemaal waar. En het zijn wel de longen van moeder aarde!
| 15:55 |
Heel mooi geschreven!
| 19:26 |
Dank je wel, was men maar zuiniger op die bossen hé
| 15:34 |
Wat heb je dit mooi geschreven
| 18:31 |
Dank je wel
| 15:33 |
Wat een verdrietig verhaal
| 17:43 |
Moet ook wel eens kunnen, maar ze zijn weer samen, net als op Wuthering Highs
| 15:33 |
wat een verhaal zeg
| 15:10 |
wie weet wat er allemaal rondspookt :-)
| 15:32 |
Heel mooi geschreven, wij mensen toch he!
| 11:39 |
Tja, mijn zoon zei eens: toen God de mens had geschapen dacht Hij, dat bestaat toch niet?

Daarna zette hij ons om de verst verwijderde planeet en komt soms langs om te zien hoe wij het doen. en dan gaat hij vlug weer weg :-)
| 14:01 |
Grappig geschreven hoor!
| 02:00 |
Dank je wel :-)
| 14:01 |
Dat lijkt me wel wat, zo'n vrij leven in de natuur. Mooi verhaal!
| 20:50 |
Nou, ik zou me ook wel weten te redden
| 21:54 |
Wat een mooie blog.
| 17:16 |
Dank je wel. Ik schrijf graag.
| 17:58 |
Ik hou van de natuur. Jammer dat sommige mensen daar geen respect voor hebben.
| 17:14 |
Ik ook Ingrid, ik ben er dol op en ik knok voor behoud.
Ik ben Bomenridder hier.
| 17:59 |
Mooi!
| 18:05 |
Mooi geschreven. We moeten mensen die in de natuur leven met rust laten. Er zijn al te veel stammen onder de noemer beschaving of geloof vernietigd.
| 16:30 |
Dank je wel. Inderdaad Albert, mooie stammen vernietigd en het gaat maar door. Voor olie, voor palmpitolie enz enz Beschaving noemt men dat.
| 16:46 |
Triest is het.
| 17:00 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen