×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Shasita Veerle Macy Horner - 3

Shasita Veerle Macy Horner - 3


Ik stop met spelen en wrijf in mijn ogen. Altijd als ik hier aan denk moet ik huilen, het was ook zo oneerlijk! Om de tranen te verbergen begin ik met een vrolijk liedje, maar het lukt me niet goed. Dan stop ik maar, ik sta op en loop naar mijn kamer.


Het beloofd vandaag een mooie dag te worden; de zon schijnt, iedereen is vrolijk en de natuur straalt met al haar kleuren en geuren. Met het ontbijt achter de kiezen loop ik de tuin in, de frisse lucht in. Het gras is nog vochtig van de dauw waardoor het glinstert in de zon. Ik loop op blote voeten naar achteren, naar een grote eik. Met een kleine inspanning trek ik mijzelf op aan een tak, zodat ik een been eroverheen kan zwaaien. Voorzichtig klim ik verder naar een geschikt plekje waar ik goed kan zitten. Als ik eenmaal geïnstalleerd zit open ik de tas die ik bij mij heb en haal een dik boek tevoorschijn. Ik begin te lezen en al na de eerste regels ben ik in het boek verdiept, de wereld om mij heen verandert in de wereld van het boek.

Moira stevent vastbesloten op de jongens af. Hoe durven ze! Ze zal eens een hartig woordje met ze spreken, dit kan echt niet langer. Als ze vlakbij is vangt ze een deel van het gesprek op. '...is een goed plan!' Een paar jongens lachen. Ze verstompen als ze Moira zien.

Verschrikt keer ik terug naar de realiteit als er iets aan mijn arm zit. Ik kijk op, knipper met mijn ogen en hou mijn adem in. 'Dit kan niet, ik droom,' denk ik. Naast mij zit een bruine uil. Een echte uil. Ik knipper nogmaals met mijn ogen, maar het beeld vervaagt niet. 'Is het dan echt?' Ik durf me haast niet te verroeren, bang voor wat er gebeuren zal. De uil kijkt me met twee grote gele ogen aan, ik kijk terug. 'Wacht eens even, een uil die mij aankijkt?' Ik blijft verbouwereerd naar de uil kijken, voor mijn gevoel zitten we zo minuten lang naar elkaar te kijken, alleen maar te kijken. Dan steekt de uil zijn poot uit en mijn adem stokt. Er zit een bruingele envelop aan zijn poot! Zonder me te verroeren kijk ik weer op. 'Is dit een droom?' De uil blijft me aankijken met zijn poot uitgestrekt. Langzaam steek ik mijn hand uit, mijn vingers trillen. Even denk ik dat de uil met zijn snavel mijn hand zal aanvallen, maar er gebeurt niks. Als ik de envelop vastpak voel ik het gewicht ervan. Met bevende vingers pruts ik aan het knoopje waarmee de brief vast zit. Eindelijk lukt het me om de brief los te krijgen en meteen spreid de uil zijn vleugels uit en vliegt weer weg. Ik kijk hem na tot hij achter de bomen verdwijnt, dan dwaalt mijn blik naar de zware envelop die ik in mijn handen heb. Het adres is geschreven met felgroene inkt. 'Waarachtig!' denk ik, 'het adres klopt precies, zelfs mijn kamer staat erop!' Mij erover verbazen lukt haast niet meer. 'Ik droom,' is het enige wat ik denk. Toch wil ik de brief lezen en voorzichtig, bang dat hij zomaar verdwijnt, scheur ik hem open. Er zitten twee vellen in, beide van perkament. De grootste brief vouw ik op en met mijn hartslag in mijn keel begin ik te lezen.





lekkerereceptenvoor2
Ik voelde de spanning met de uil.
01-02-2017 15:50
01-02-2017 15:50 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
Mooi, dat is de bedoeling :)
01-02-2017 16:08
01-02-2017 16:08 • Reageer
Rudi
Hier begint het verhaal, ik voel het :-)
30-01-2017 10:50
30-01-2017 10:50 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
:)
30-01-2017 11:02
30-01-2017 11:02 • Reageer
Dewaputra
Mysterieus met die uil. Ik ben nu wel nieuwsgierig wat er in die brief staat....
28-01-2017 12:47
28-01-2017 12:47 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
Dat komt in het volgende stukje te staan... :D
28-01-2017 12:50
28-01-2017 12:50 • 1 reactie • Reageer
notifications_noneadd
08-11-2018 15:07
1 volger , 3 antwoorden
3 antwoorden
notifications_noneadd
08-11-2018 12:04
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
19-10-2018 15:47
3 volgers , 3 antwoorden
3 antwoorden