Jij kent vast ook iemand!


Jij kent vast ook wel iemand, iemand met een beperking. Zichtbaar of onzichtbaar. Laat me vooropstellen dat beide even erg zijn en van grote invloed op het leven van diegene met een beperking en zijn omgeving.

Iemand in het gips of met een prothese, een taststok voor een blinde of slechtziende. Of een rolstoel voor iemand die niet meer kan lopen. Dat is allemaal duidelijk en er wordt meestal met begrip mee omgegaan. Maar niet iedereen met een beperking zit ook in een rolstoel!

De onzichtbare beperkingen echter zijn moeilijker te herkennen en op te reageren. Zelfs als iemand in een rolstoel of tegenwoordig in een scootmobiel zit wil dat nog niet zeggen dat diegene helemaal niet meer kan lopen, misschien kan hij/zij alleen geen grote afstanden meer te voet afleggen!

Maar het grote struikelblok zijn de echte onzichtbare beperkingen en ik ga er vast een aantal overslaan dus daarvoor alvast sorry,!

De ziekte van Crohn, ADHD, Autisme, Angststoornissen, Depressie en Fobieën, maar ook Kanker en Chronische vermoeidheid of Fibromyalgie. De ziekte van Lyme, Diabetes en PTSD. Astma, Reuma en Hoge bloeddruk en Hartfalen. Het topje van de ijsberg, ik weet het! Het zijn er nog zoveel meer.

Vele van deze ziektes geven zo levens veranderende beperkingen en problemen die heel ingrijpende en zwaar zijn.


beperking

Oordeel niet te snel.

In mijn geval is het CRPS (chronisch regionaal pijn syndroom), ingrijpend en het heeft mijn leven heel erg veranderd.

Chronische pijn kost mega veel energie. Dat leidt al snel tot een energie te kort. En slapeloze nachten door de pijn. Moe opstaan en moe naar bed gaan, nee moe dekt de lading niet meer het is meer uitgeput.

In mijn geval is er geen afdoende pijnstilling dus het is 24/7 pijn. Mijn loopafstand is sterk verminderd en ik kan niet lang staan. (In de rij bij de kassa wachten is soms al te veel)

In het stadium van CRPS waarin ik zit is er geen uitzicht meer op genezing, sterker nog het breidt zich uit.


Maar aan mij, buiten dat ik een beetje mank loop (een jaar revalidatie heeft me leren symmetrisch lopen om ervoor te zorgen dat ik niet allerhande andere klachten krijg van het "scheef" lopen) en dat ik vocht vast houd in alle drie de aangedane ledematen zie je aan mij niets. Mijn vermoeidheid zie je niet en mijn pijn ook niet, mijn beperkingen in lopen en staan en zitten en liggen zie je niet.

Ik ben nog niet zover dat ik in een rolstoel zit maar een dagje winkelen in Rotterdam gaat niet meer dus wil ik mijn vrijheid een beetje terug zal ik dat wel in de toekomst moeten accepteren.

De psychische problemen waar ik door het geheel in ben gekomen zie je niet en mijn angst voor de toekomst zie je niet.

Verwachtingen.

Ik moet mijn verwachtingen bijstellen, mijn leven aanpassen. Mijn sociale leven daarin heb ik veel ingeboet. S'avonds te moe om nog iets te doen en overdag niet meer gedaan krijgen wat je gepland had. Mijn huishouden ga ik gedeeltelijk aan een ander moeten over laten.

Mijn gezin moet hun verwachtingen bijstellen want het gaat gewoon allemaal niet meer zoals vroeger.

Gelukkig heb ik mensen om met heen die begrip hebben en houden. Maar ook die grope die zo iets heeft van je loopt toch weer dus nu is het "over".

Daar heb je haar weer ze gaat weer niet mee. Bij de ene meer begrip als bij de andere.

We kennen allemaal wel iemand.


beperking

We kennen allemaal wel iemand, iemand met een zichtbare of onzichtbare beperking in wat voor een vorm dan ook. Binnen je familie, je kennissen of vrienden, in de buurt of op je werk. Of iemand die niet meer kan komen sporten! Rolstoel of geen rolstoel geen je medemens wat ruimte, luister echt naar zijn/haar verhaal en lees eens een artikel of de oorzaak van hun beperking of vraag wat betekent dat nu voor jouw? En alsjeblief oordeel niet te snel, het kan je zomaar overkomen dat je over een tijdje in hetzelfde schuitje zit!

#beperking#oordeel#zichtbaar#begrip#interesse#chronischeziekte#CRPS

Tekst en afbeeldingen © Dutchie