Hersendood en donor

Hersendood en donor


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

In de discussie van wel of niet donor worden - en of dat van regeringswege bepaald mag worden, kwam ik dit interview tegen.

Laat dit eens tot je doordringen!

Staat jouw keuze al vast? Op de site van de donorregistratie kun je je keuze veranderen. 
Lees ook dit: Donor worden is een keuze

Door deze post te bekijken, krijg ik Yoorspunten.
Om een reactie achter te laten, moet je eerst lid worden van Yoors.
Dat kan door op deze link te klikken, zo bezorg je jezelf 125 Yp (en mij ook) 



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (9 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ik ben en blijf, zolang ik dit kan, bloeddonor/plasmadonor. Voor de rest staat een nee. Ik geef liever bij leven bloed of -plasma. Bloed maak ik continu aan en daar kan ik veel meer mensen mee helpen. Zelf heb ik meerdere redenen waarom ik geen donor wil zijn. Een reden is gevormd toen ik een artikel las over een moeder met een doodziek kind die hoopte dat een ander kind verongelukte zodat haar kind de organen van het verongelukte kind konden krijgen. Ik begrijp dat moederliefde ver gaat, echt ver. Maar dat andere kind heeft ook een moeder en andere mensen doodwensen, omdat jij iets van hen nodig hebt doe je gewoon niet.
| 11:29 |
Ik ben sinds vorig jaar ook bloeddonor.
Kun je inderdaad ook mensenlevens mee redden en dat nog wel tijdens je actieve leven ;-)
| 15:48 |
Lijkt me vreselijk. Geen donor ALLEEN als ik echt dood. ben.
| 16:00 |
Dank je wel voor het delen. Ken deze docu al. Mijn persoonlijke besluit stond en staat vast. Het is nee, en blijft nee...
| 19:25 |
Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat mensen na het zien van deze video nog "Ja" zeggen.
| 20:11 |
Na het zien van de video niet, het probleem is ook niet de video, maar het feit dat dit niet op 20:00 uur journaal komt. Earth-matters valt onder de "alternatieve media", en dat is inmiddels bestempeld als onbetrouwbaar en fake nieuws. Ben het daar persoonlijk helemaal mee oneens, maar goed. Het feit is er nu eenmaal.
| 20:23 |
Dan lijkt het me een goede zaak als we de video met heel veel mensen (via facebook) delen.
| 21:54 |
Had ik al gedaan vanavond, maar niet via facebook, dat heb ik niet.
| 21:59 |
Ik heb jouw verhaal gelezen en was eigenlijk wel benieuwd hoe jij hier tegenover zou staan.
Bedankt voor je reactie.
| 18:43 |
Beste Els,

Had al geschreven als andere reactie op een andere blog dat het voor mij persoonlijk niet van toepassing is. Ik wil geen donorontvanger zijn en geen donorgever zijn. De reden dat ik geen ontvanger wil zijn is voor mij tweeledig. Ten eerste wens ik niet dat mijn dna wordt gemengd met die van een ander, heb wel het e.e.a gelezen hierover en dat is niet goed! Mensen voelen zichzelf niet meer, vertonen heel ander gedrag en zelfs herinneringen kunnen anders zijn. Alleen al de kans daarop is een nee voor mij. Het mixen van dna kan in mijn beleving alleen op de enige manier zoals het altijd gaat, dan doet moeder natuur het zoals zij het heeft bedoelt. Gewoon via het zaadje en het eitje, dan gebeurd er een wonder, en dat wonder moeten we koesteren, want dan gebeurd het goed. De andere reden is van een ander kaliber. Kijk, ik geloof dat elk mens geboren wordt voor een bepaalde tijd, en tijd die je hier moet volbrengen als een school, en dan niet die letterlijk een school, maar een school waarin we moeten leren om lief te hebben, te groeien en te observeren. De tijd die je nodig hebt, is de tijd die je krijgt. We worden allemaal geboren met een x aantal hartslagen en er komt een moment dat de laatste in beeld komt. Moeten we eindeloos doorgaan om dit leven te verlengen? Als niet nu, wanneer wel? Na 3x stevige hartproblemen weet ik wat het is, en echt het is een keer klaar, ook voor mij. Ik wil niet tot in lengte van dagen gerekt worden omdat het kan, of omdat de maatschappij vind dat het moet. Het argument van “je bent nog jong” of “ik wil nog een poosje” zijn niet echt steekhoudend, het is allemaal een projectie van buitenaf. En dieper gezien is het eigenlijk de angst voor de dood, het enige wat je zeker weet als je wordt geboren. Ik durf nog wel een stapje verder te gaan, omdat we niet goed weten hoe echt te moeten leven zijn we angstig voor de dood, het onbekende…. En die is ongegrond, oneerlijk! Het is de angst voor het onbekende waarom we zo onnatuurlijk en krampachtig leven met elkaar. Dood zou een feestje moeten zijn, je bent geslaagd en je mag verder. In deze tijd zouden we zeggen, je gaat een level hoger. Vraag je eens af waarom je als baby huilend ter wereld komt en ouderen sterven in stilte, en vraag je dan ook eens af waarom mensen blij zijn als jij geboren wordt en huilen als je sterft… Heb ik dan geen angst voor de dood? Nee, niet voor de dood zelf, wel de manier waarop, en hier zie je het verschil tussen de waarheid (dood) en de gedachten van het angst voor het onbekende…de manier waarop is onbekend, dus heerst angst.

Over hersendood kan ik niet zo goed spreken, het enige wat ik daarvan weet is dat hersendood niet altijd dood is. En voor zo ver ik het begrijp zijn niet de hersenen die het laatste sterven, maar gaat het letterlijke licht in je rechterhartkamer als laatste uit, en stop met branden. Je bio-fotonen (licht) in je lichaam verdwijnt als laatste uit je lichaam. Kijk, verder is er natuurlijk een diepere reden waarom we en lichaam met rust laten als het sterft. Vrijwel alle culturen, geloven nemen een tijdsbestek van –volgens mij- minimaal 12 uur en vaak langer om het lichaam te begraven of te cremeren. Deze tijd is simpelweg nodig om de geest (ziel/licht) uit het lichaam te laten gaan. Soms heeft de geest wat meer tijd nodig om het lichaam te verlaten. En om zeker te zijn dat dat kan, is er die tijdsbestek. Hele oude culturen wisten dit al en vrijwel wereldwijd gebeurd dit. Snijden in een lichaam wat nog “warm” is, staat voor mij persoonlijk gelijk aan moord.

Eigenlijk wil ik je vragen Els, geen waarde te hechten aan mijn mening. Uiteindelijk zijn het slecht mijn belevingen, mijn waarheden en mijn meningen. Niemand, maar ook echt niemand heeft de absolute kennis van het leven en de daarbij behorende dood in huis.
| 00:10 |
Beste Els,

Had al geschreven als andere reactie op een andere blog dat het voor mij persoonlijk niet van toepassing is. Ik wil geen donorontvanger zijn en geen donorgever zijn. De reden dat ik geen ontvanger wil zijn is voor mij tweeledig. Ten eerste wens ik niet dat mijn dna wordt gemengd met die van een ander, heb wel het e.e.a gelezen hierover en dat is niet goed! Mensen voelen zichzelf niet meer, vertonen heel ander gedrag en zelfs herinneringen kunnen anders zijn. Alleen al de kans daarop is een nee voor mij. Het mixen van dna kan in mijn beleving alleen op de enige manier zoals het altijd gaat, dan doet moeder natuur het zoals zij het heeft bedoelt. Gewoon via het zaadje en het eitje, dan gebeurd er een wonder, en dat wonder moeten we koesteren, want dan gebeurd het goed. De andere reden is van een ander kaliber, kijk ik geloof dat elk mens geboren wordt voor een bepaalde tijd, en tijd die je hier moet volbrengen als een school, en dan niet die letterlijk een school, maar een school waarin we moeten leren om lief te hebben, te groeien en te observeren. De tijd die je nodig hebt, is de tijd die je krijgt. We worden allemaal geboren met een x aantal hartslagen en er komt een moment dat de laatste in beeld komt. Moeten we eindeloos doorgaan om dit leven te verlengen? Als niet nu, wanneer wel? Na 3x stevige hartproblemen weet ik wat het is, en echt het is een keer klaar, ook voor mij. Ik wil niet tot in lengte van dagen gerekt worden omdat het kan, of omdat de maatschappij vind dat het moet. Het argument van “je bent nog jong” of “ik wil nog een poosje” zijn niet echt steekhoudend, het is allemaal een projectie van buitenaf. En dieper gezien is het eigenlijk de angst voor de dood, het enige wat je zeker weet als je wordt geboren. Ik durf nog wel een stapje verder te gaan, omdat we niet goed weten hoe echt te moeten leven zijn we angstig voor de dood, het onbekende…. En die is ongegrond, oneerlijk! Het is de angst voor het onbekende waarom we zo onnatuurlijk en krampachtig leven met elkaar. Dood zou een feestje moeten zijn, je bent geslaagd en je mag verder. In deze tijd zouden we zeggen, je gaat een level hoger. Vraag je eens af waarom je als baby huilend ter wereld komt en ouderen sterven in stilte, en vraag je dan ook eens af waarom mensen blij zijn als jij geboren wordt en huilen als je sterft… Heb ik dan geen angst voor de dood? Nee, niet voor de dood zelf, wel de manier waarop, en hier zie je het verschil tussen de waarheid (dood) en de gedachten van het angst voor het onbekende…de manier waarop is onbekend, dus heerst angst.

Over hersendood kan ik niet zo goed spreken, het enige wat ik daarvan weet is dat hersendood niet altijd dood is. En voor zo ver ik het begrijp zijn niet de hersenen die het laatste sterven, maar gaat het letterlijke licht in je rechterhartkamer als laatste uit, en stop met branden. Je bio-fotonen (licht) in je lichaam verdwijnt als laatste uit je lichaam. Kijk, verder is er natuurlijk een diepere reden waarom we en lichaam met rust laten als het sterft. Vrijwel alle culturen, geloven, nemen een tijdsbestek van –volgens mij- minimaal 12 uur en vaak langer om het lichaam te begraven of te cremeren. Deze tijd is simpelweg nodig om de geest (ziel/licht) uit het lichaam te laten gaan. Soms heeft de geest wat meer tijd nodig om het lichaam te verlaten. En om zeker te zijn dat dat kan, is er die tijdsbestek. Hele oude culturen wisten dit al en vrijwel wereldwijd gebeurd dit. Snijden in een lichaam wat nog “warm” is, staat voor persoonlijk gelijk aan moord.

Eigenlijk wil ik je vragen Els, geen waarde te hechten aan mijn mening. Uiteindelijk zijn het slecht mijn belevingen, mijn waarheden en mijn meningen. Niemand, maar ook echt niemand heeft de absolute kennis van het leven en de daarbij behorende dood in huis.
| 00:16 |
Beste Marc, ik hecht zéker wel waarde aan je mening.
Zo dacht en denk ik er namelijk ook over.
Als het je tijd is, ga je.
Ik zou eigenlijk wel eens verhalen willen horen van operatiekamer medewerkers, wat hun ervaringen zijn met het uitnemen van organen wanneer de patient hersendood is verklaard.
Maar die zullen wel geheimhoudingsplicht hebben?
| 08:29 |
Hallo Els,

Dat denk ik dus ook. We moeten als mens oppassen dat we niet in leven blijven om het leven, dan kan het leven veranderen in lijden. De meeste mensen houden van hun lijden, omdat het herkenbaar is, dus vertrouwen geeft, maar het is niet wat het werkelijke leven is. Wat heb je eraan als je fysiek bent gered, je leven wordt verlengd, maar je geestelijk/emotioneel een wrak ben? Ligt de vreugde van het leven in het verlengen daarvan? Hier een pagina over het verlaten van de ziel uit het lichaam. http://consciouslifenews.com/scientist-photographs-soul-leaving-body/# . Als je een zoekmachine gebruikt zul je veel meer vinden, er zijn ook heel veel boeken te vinden, ook e-books. Kijk, in mijn beleving beslissen mensen iets wat helemaal nog niet goed besproken is, we zouden veel meer en vooral dieper moeten luisteren naar alle mensen die op het punt staan om te (willen) gaan. En dat luisteren zou niet moeten zijn om een oordeel te hebben, of over te halen met een positief laagje goud. We zouden zelfs niet moeten luisteren om te antwoorden, maar om te leren en vooral het proberen te begrijpen. Ligt het het luisteren in een positief antwoordt, om dat de luisteraar en niet mee kan leven en zelf angstig is voor dit onderwerp? Ben je dan echt aan het luisteren of aan het reflecteren vanuit, in dit geval, je eigen angsten? Het werkelijk diepe respect ligt nooit in de mond, maar altijd in je oren. Dat is de reden dat we twee oren hebben gekregen en één mond, echter leven we alsof het andersom is...
| 09:47 |
Ik luister.
Ken je dat spreekwoord: Een mens lijdt het meest, door het lijden dat hij vreest?
Ik ga zeker op zoek naar meer over de ziel.
| 12:56 |
Die ken ik, vertaling; het is verlangen naar lijden via het denken vanuit angst.
-
Wanneer het denken zwijgt, kan het hart spreken
Wanneer het denken zwijgt, kan niets de stilte breken
Wanneer het denken zwijgt, kan de liefde stromen
Wanneer het denken zwijgt, kan het leven echt te voorschijn komen
| 22:54 |
Ik verbaas me nergens meer over. Triest!
| 16:56 |
Onbeschoft bij die eerste vrouw, hoe ze als hyena's telkens terug komen en haar zo haar toezegging ontfutselen, terwijl de collectanten waarschijnlijk allang aan de overkant van de weg stonden te wachten. En daarna laten ze de familie niet eens rustig gedag zeggen.
Die 2e spreker heeft geluk gehad, die was ook minuten verwijderd van de dood.
| 16:16 |
En in hoeveel gevallen gaat het mis?
Daarom mijn vraag: wat is hersendood precies en hoe wordt het vastgesteld?
Bij euthanasie zijn strenge regels, zijn die hier ook?
| 16:27 |
Ja mijn keuze staat al jaren vast en die van mijn kinderen ook 2 (dus NEE) Maar ook nee geen orgaam van iemand anders
| 13:43 |
Kun je dat ook aangeven dan?
Je moet er toch niet aan denken, dat jij het orgaan krijgt, waar je beter van wordt, terwijl je weet dat de donor nog niet eens overleden was...
| 16:29 |
Je zult het zelf moeten aangeven net als bvb niet reanimeren.
| 16:37 |
Je mag in principe elke medische behandeling weigeren en zeker voor een transplantatie, sterker nog je moet voor de meeste toestemming geven.
Hier in (Portugal) kan je kiezen voor geen behandelingen maar wel pijnbestrijding, dat is volgens mij in Nederland ook zo.
| 16:43 |
Zo zou het moeten zijn maar was het niet bij mijn vriendin. Ze mocht nierdialyse niet weigeren
| 16:46 |
Vreemd, het is toch haar eigen lijf?
Weet jij wat de argumenten waren?
| 17:01 |
Geen idee. Ze was doodziek. Werd ook niet meer beter min 3x per week dialyse en zelfs euthenasie moest via tig papieren en min. 1 jaar ingeschreven. Ze trapten gewoon de deur in.
| 21:54 |
Wat? Om haar naar de dialyse te brengen?
Hebben we het over Nederland?
| 21:56 |
Ja we hebben het over Nederland. Wageningen destijds het ziekenhuis daar
| 21:57 |
Het redden van de patiënt dient altijd voorop te staan NOOIT het oogsten van organen.
Toch heb ik al meer dan 40 jaar een donorcodicil in mijn zak zitten.
| 13:43 |
Ik had dat ook Albert. Maar dan met het idee dat ze ná mijn overlijden organen mogen gebruiken.
Nu ik dit lees en hoor ben ik bang dat daar niet op zullen wachten.
Dus ik heb mijn toestemming ingetrokken.
| 16:30 |
Ik kan/wil door een interview mijn mening niet bijstellen. Hopelijk komen er de komende tijd meer ervaringen van beide kanten boven water en wordt alles transparanter.
Ik denk dat ik toch af zal vallen alles donor, mijn leeftijd en mogelijke kankercellen in mijn lichaam zullen ze niet zomaar organen gaan gebruiken.
| 16:35 |
De vraag is: welke patiënt telt hier het zwaarst.. de onderdelenbank die wellicht meerdere kan redden of...
| 16:38 |
Dat klopt dat moeten we ons zeker af (blijven) vragen.
| 16:40 |
Heb jij nog een adres in Nederland? Anders telt jouw codicil niet
| 16:47 |
Nee niet meer, ik ben officieel geëmigreerd, maar ben nog steeds Nederlander.
| 16:51 |
Het codicil telt alleen als je in NL woont. Jij valt nu onder de wet van het land waar je woont
| 21:55 |
Hier zijn ze zeer behoudend en word je een dag na het overlijden al begraven of gecremeerd dus zal het wel aan mij voorbij gaan :-)
| 21:57 |
Het gast sowieso aan je voorbij als je niet geschikt bent (iets wat veel donoren zijn) zie hier: y.is/s59tB
| 22:00 |
Goed zou ook een toelating zijn zoals bij bloeddonoren, daar moest ik elke keer een vragenlijst invullen. Ik las laatst dat iemand met een donororgaan een bijzonder kanker soort gekregen had die eigenlijk alleen in bepaalde bloedlijnen voorkomt, de kanker was met het orgaan mee gereisd.
| 22:18 |
Oh ja? Nou dan ben je als ontvanger ook niet echt blij. Vermoed dat zo'n toelating wel te duur zal zijn.
| 22:22 |
En toch ben en blijf ik donor. Ik vind wel dat iedereen een vrije keus moet kunnen houden
| 13:39 |
Yvonne, zéker!
Het principe van donor zijn voor mensen die daardoor een beter leven kunnen lijden is prima.
Maar door deze verhalen ga ik twijfelen, of ze wel gaan wachten totdat ik echt overleden ben.
| 16:31 |
Daarop wachten ze niet want de organen van een overledene zijn nutteloos
| 21:56 |
Ook Kitty Wu en Karin van der Straaten hebben op zulks geattendeerd op Yoors.
Hoop dat men zich dit realiseert, hoe heftig ook.
| 11:51 |
Hoe meer dit gedeeld wordt, ook via facebook bijvoorbeeld, hoe beter het is.
Dit moet véél meer bekend worden!
| 12:43 |
Men moet niets klakkeloos aannemen maar zich eerst eens ergens in verdiepen wat het inhoudt ja.
| 13:39 |
Ik was járen geleden donor geworden. Gewoon omdat het mij een mooi idee leek ná mijn overlijden nog iets weg te kunnen geven.
Zoals het hier wordt gesteld, néé echt niet!
| 16:26 |
Heftig he.
| 17:36 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen