burn-out mijn perspectief

burn-out mijn perspectief


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Het is alweer een tijdje geleden dat ik überhaupt iets heb geschreven. Laat staan hier. Nu heb ik toch weer eens iets wat ik met jullie wil delen. Gewoon om te vertellen wat het is en hoe ik er uit ben gekomen.

Een jaar of 4 geleden kreeg ik te maken met een burn-out. Een heel donkere plek en een negatieve situatie die mij mijn carrière als docente Engels heeft gekost.
Nooit heb ik gedacht dat zoiets mij zou overkomen en toch zat ik ineens te brullen bij de huisarts. Die mij vervolgens een leuke pot Temazepam mee gaf en met de mededeling dat ik mij ziek moest melden afscheid nam. Wees vooral even lief voor jezelf. Dat was het advies. Huilend ben ik naar huis gegaan en ik heb eerst mijn ouders gebeld om het hele gebeuren door te spreken. Daarna m'n werkgever gebeld en de situatie uitgelegd.
Die avond, doodmoe, maar zeer onrustig, een temazepammetje ingenomen. Ik had geen idee wat ik moest verwachten, ik had nog dooit dergelijke medicijnen gehad. Maar, dit heb ik geweten hoor!
De volgende ochtend werd ik wakker en ik schrok mij kapot. Wat voelde ik mij beroerd zeg! Gelukkig was ik zo slim om m'n ouders te bellen om mij te helpen met de verzorging van de honden. Ik voelde me net een heroïne verslaafde. Mijn ouders hadden hetzelfde idee want m'n moeder begon die pillen te tellen. Nee, ik had niet gelogen, ik had echt maar 1 pilletje ingenomen. Tjonge wat een effect. Na een kort overleg en de verzorging van de honden besloten dat het misschien een goed idee zijn als ik 1. M'n spullen en m'n beesten zou oppakken en bij m'n ouders zou verblijven en 2. Die pillen door het toilet zou spoelen.
Zo gezegd, zo gedaan. Werkgever van de situatie op de hoogte gesteld en de huisarts wederom gebeld. Huisarts gaf mij daarop een lagere dosering, maar het effect bleef hetzelfde. Om die reden werd de huisarts dus buitenspel gezet. Temazepam was voor mij geen optie. De drogist had een mooi alternatief, Valdispert. Dit hielp mij aan een wat betere slaap, waardoor het langzaam beter ging.
Inmiddels kwamen de bedrijfsarts en -psycholoog om de hoek kijken. Te vermoeid en afgestompt om tegengas te geven liet ik die gasten maar kletsen. De dooddoener die ik te horen kreeg was dat ik naar buiten toe moest. Dat is leuk, in mijn vrije tijd ben ik, samen met de honden uren buiten te vinden. Toen ik eindelijk de moed en de kracht had gevonden om dit aan te geven werd het "advies": je moet de sportschool in, je moet bewegen. Ik kan je zeggen dat ik dat de grootste onzin vond en ik was niet van plan dat te doen. Per dag ben ik minimaal 3 uur aan de boemel met de honden. Nog meer beweging en frisse lucht en ik val neer.
Afijn, intussen te horen gekregen dat ik op het werk niet meer hoefde te komen. Lekker dan. 10 jaar van m'n leven weg gegooid. Maar goed, eerst maar eens werken aan mijn herstel en tussendoor rustig aan solliciteren.

Mijn gezondheid kwam langzaamaan terug. Zonder hulp van artsen of zware medicijnen. Gewoon met de hulp van mijn honden en de steun van m'n familie. Alleen de baan bleef uit, de ww kwam tot een einde en dat betekende de bijstand. Dikke paniek, dat was nou net niet de bedoeling. Ik ben breder gaan solliciteren. Drie jaar en 700 (!) sollicitaties verder kreeg ik een baantje als bliep-miep bij de lokale supermarkt. Niet echt mijn idee van een uitdagende carrière, maar, ik heb werk!
Zo rond oktober/november 2016 bemerkte ik weer wat symptomen terug komen. Daar had ik geen zin in en startte de digitale bibliotheek en ging speuren. Hoe kom ik van die verrekte burn-put af zonder tussenkomst van artsen of de pharmaceutische industrie? Meditatie leek het antwoord. Onder het mom van baat het niet.......

Nu ben ik weer een aantal maanden verder en dagelijks doe ik aan meditatie en heb ik mij aangesloten bij een online hulpgroep. Ik heb eindelijk het idee dat ik mijn leven weer in eigen hand heb en ik voel me sterk genoeg om een aantal veranderingen in levensstijl door te voeren en vooral vol te houden.

Kortom, soms is het een idee om eigenwijs te zijn en je eigen gang te gaan.




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Herkenbaar, ik reageerde ook zeer heftig op temazepam, gelukkig was mijn vriend er bij op dat moment. Ik vond het wel fijn dat ik eindelijk weer een nacht kon slapen, maar bijwerkingen zijn niet relax. Inderdaad, soms is het een idee om eigenwijs te zijn en je eigen gang te gaan, dat is wat ik nu ook doe; zonder alle medicijen, overal mee gestopt, maar veel bewegen nu, naar buiten en leuke dingen doen die me blij maken... ;)
| 00:40 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen