×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Doodgaan anno 2017

Doodgaan anno 2017


Mensen worden ouder en ouder. 90 jaar en soms nog ver daar voorbij is tegenwoordig heel normaal aan het worden. Toch krijg ik steeds meer en meer het gevoel dat ondanks dat onze medische kunde ons zo oud kan laten worden dit toch niet voor ons is weggelegd.

Het lichaam brokkelt langzaam af.

We weten allemaal dat naarmate we ouder worden ons lichaam langzaam minder word. Bij de 1 iets sneller dan bij de ander. Maar vanaf 21(!) jaar begin je al langzaam in te leveren.

Mensen die bejaard zijn mankeren van alles. Je mag van de meeste er wel vanuit gaan dat hart, longen, bloedsomloop en nieren niet 100% meer functioneren. Dit is ook eigenlijk best onmogelijk als je kijkt hoelang deze al mee gaan. Ook organen als ogen, oren, spieren en huid horen hierbij. Dit veroorzaakt dat ouderen mensen wat moeilijker te been zijn en wat minder makkelijk meer doen wat ze vroeger wel deden.
Toch betekent dit niet direct paniek. De 1 zal wat minder goed kunnen horen en lezen de ander staat weer moeizamer op zijn of haar benen. Ondanks alles wat de medische wetenschap vertelt is het nooit zeker te zeggen waar wij straks last van krijgen.

Ook het verstand neemt steeds meer af.

Naarmate we ouder worden kunnen we steeds lastiger dingen onthouden. Dit is gezien het blok hiervoor ook logisch aangezien je hersenen ook een orgaan is wat zijn hele leven kei hard moet werken. Maar je hersenen zijn toch te trainen?? Dit klopt! Maar ook met training zal het er uiteindelijk moeite mee krijgen.

Ouderen mensen hebben vooral veel moeite met hun korte termijn geheugen, Welke dag is het? Wat stond er vandaag op de planning? En welke boodschappen moest ik ook alweer doen? Er valt over het algemeen goed mee te leven. Uiteindelijk kan ook het lange termijn geheugen eronder gaan lijden. Zo krijgen ze steeds meer moeite met namen van familie (vooral de jongste in de generatie), sommige verhalen herhalen ze juist 100x terwijl ze bij andere enorm moeite hebben dit goed voor ogen te krijgen. Vaak met een steuntje in de rug weten ze het wel weer snel.

Doodgaan vroeger.

Ik ga nu even heel zwart/wit denken want geen enkele dood is hetzelfde. Ook bij ouderen mensen niet.

Maar voorheen ging het voornamelijk toch wel zo. Mensen hun hart bezweek, kregen een infarct in hun hoofd of na een paar griepjes of een fikse longontsteking werd dat ze fataal. Maar dit zijn dingen die tegenwoordig(ergens ook maar goed hoor) erg goed te behandelen zijn. Goed voor ons maar voor oudere is dit lang niet altijd het geval.
Als vroeger een ouder iemand ziek en verzwakt was zeiden we wel eens "Longontsteking zou nu een zege zijn" Ja het is hard maar dan was iemand er tenminste wel vanaf.


Doodgaan anno 2017

Tegenwoordig word je met de medische wetenschap zolang in leven gehouden tot je echt tot je laatste cel opgebrand bent. In deze tijd moet je tenslotte toch al je middelen gebruiken tot het echt niet meer kan???

Daarbij wonen steeds meer oudere mensen thuis en moet een reguliere huisarts beslissingen nemen die eigenlijk niet in zijn of haar takenpakket vallen. Huh?? Hoor ik je denken. Ja een huisarts zal altijd strijden voor een genezing ook al is iemand dik 100 jaar oud omdat ze gezworen hebben dit altijd te doen. Ziekenhuizen zijn hier niet anders in. Een ouderengeneeskundige kijkt ook naar de kwaliteit van leven.

Ik heb nu 3 gevallen meegemaakt van bewoners dik in de 90 jaar die opeens zich niet goed gingen voelen. Huisartsen tasten in het duister wat de oorzaak was. Bestreden alleen de symptomen. Bewoners hadden veel pijn dus dit werd bestreden. Vervolgens vocht in of achter de longen dus hup daar weer wat medicatie voor. En zo word het leven beetje bij beetje verlengd. Een oorzaak word maar niet gevonden want niemand die erover nadenkt dat dit lichaam het misschien allemaal niet meer aankan.

Ondertussen zie je iemand wegzakken. Beland in een rolstoel. Moet geholpen worden met wassen/aankleden eten en drinken. Maar dat is het ergste nog niet. Ook al is dat mensonterend. Je ziet iemand compleet veranderen. Het gezicht valt in, er word veel gewicht verloren. Maar vooral de sprankeling in de ogen is al snel dof en lijkt afwezig.
Iemand zijn geest gaat ook spelletjes spelen. Zo is iemand niet meer bereikbaar, reageert niet meer op prikkels of is juist enorm in de war en voelt zich angstig. Dan kan iemand weer even bij zijn en bang worden van zichzelf omdat hij/zij doorheeft wat er speelt. Een ander moment kan iemand hallucineren en mensen zijn die misschien allang niet meer in leven zijn.
Mensen krijgen doorligplekken omdat er minder goed word gegeten en veel in dezelfde houding word gezeten. Ja weer pijn weer extra zorg wat belastend is.

Uiteindelijk beland je in bed. Kijkend naar het plafond of misschien dat je zicht hebt op buiten. Hopend dat daar ook wat te zien is. Je bewustzijn is steeds moeilijker bij te houden. Je valt steeds vaker in slaap. Je ogen zijn zo enorm moe. Met geluk zie je familie komen en gaan. Maar dit kan ook een ongeluk zijn. Ze zijn bedroefd jou zo te zien en je kan weinig doen om ze gerust te stellen. Hoe bewust een bewoner dit meemaakt is lastig in te schatten. Maar we moeten vind ik er altijd van uit gaan dat ze alles nog zien, horen en voelen. Vooral voelen aangezien voelen een basis behoefte is van de mens.

Uiteindelijk zal iemand komen te overlijden. Vaak komt er uiteindelijk morfine bij waardoor mensen hun pijn niet meer hoeven te voelen. Overige medicatie word gestopt en iemand word niet meer verlengd in zijn leven.
Mijn ervaring van deze laatste 3 is dat hier zeker 3 maanden overheen gaat. 3 maanden lijden en afzien. De bewoner, familie en de zorg die soms van ellende niet weten waar ze de hulp moeten zoeken. 3 maanden is lang voor iemand die eigenlijk "gewoon" op en stervende is.




DidI'Ms world
Omdat wij denken dat alles maakbaar is voeren wij dat door in het doodgaan, of eigenlijk het niet laten doodgaan van mensen. Ik herken alles wat jij zegt. Het is niet voor niks dat er mensen zijn die pleiten voor levensbeëindiging op een waardige manier. Doodgaan hoort niet meer bij het leven .......... zo triest dit. Goed geschreven blog trouwens.
13-04-2017 10:01
13-04-2017 10:01
_PetitCorbeau_
Hierin volg ik casapapusilor
13-04-2017 09:35
13-04-2017 09:35
casapapusilor
Goed stuk, maar het belicht maar één kant van de zaak. Oude mensen willen vaak zelf helemaal nog niet dood. Uit een vrij recent onderzoek onder artsen naar onnodige levensverlenging bleek dat veel artsen dat niet alleen doen omdat het nu eenmaal kan maar ook op uitdrukkelijke wens van de familie die nog geen afscheid wil nemen. Daarnaast zijn er tegenwoordig veel mogelijkheden om zelf te bepalen wanneer je vindt dat het genoeg geweest is. Ik heb daar laatst een artikel over geplaatst. Het is dus echt niet allemaal zo zwart-wit als je schrijft. https://yoo.rs/casapapusilor/blog/euthanasie-stel-niet-uit-tot-morgen-1490792231.html?Ysid=28963
13-04-2017 09:10
13-04-2017 09:10
Jos Verelst
De waarheid mooi geschreven .
13-04-2017 02:06
13-04-2017 02:06