Verwerken is niet loslaten maar anders leren vasthouden

Verwerken is niet loslaten maar anders leren vasthouden


       

Deze spreuk vond ik op tegeltjes wijsheid en het past precies bij mijn blog. Want ik wil schrijven over loslaten. En dat ik vind dat loslaten achterhaald is. Want waarom hebben mensen er zo’n moeite mee om los te laten? Waar zit hem dat in? Kunnen ze het echt niet of willen ze het stiekem niet, omdat er ook een klein beetje koesteren aan vast zit. Koesteren van de leuke dingen die het gaf of herinneringen die niet slecht zijn. Het intrigeert me heel erg en ik ben gaan zitten schrijven.

De tijd van vroeger

Heel vroeger had men helemaal niks met gevoel of psyche en moest je alles weg stoppen. Als mensen gingen dementeren of als mensen een psychische aandoening hadden, werd je al gauw in een achterkamertje verstopt of heel diep in een bosrijk gebied in een instelling gestopt. We hebben het in Griekenland zelfs een keer meegemaakt dat bij een heel oud echtpaar een zoon woonde, in een achterkamertje. Zodra hij geluiden maakte rende opa of oma, zoals wij deze hele lieve oude mensen noemden, naar hem toe en was het weer stil. Later hoorden we dat het een psychiatrische patiënt was maar de ouders zorgden zo goed en zo kwaad het ging, nog voor hem.

Je zag voor een paar decennia lang ook in dat soort landen geen mensen in een rolstoel of krukken, wat dan ook en al helemaal geen mensen met aandoeningen aan het brein. Nu is dat beter geworden en zie je ook daar wat meer hulpbehoevenden en dementerenden.

De kraamtijd

Als je vroeger een miskraam had gehad, dan moest je er maar niet over praten en een doodgeboren kindje werd snel in doeken gewikkeld en bij de moeder weggehaald. Wat afschuwelijk is dat maar zo was het vroeger nou eenmaal. Je praatte niet over dat soort dingen, verdriet en zorgen hield je voor je, met alle gevolgen van dien. Er zijn duizenden vrouwen die het nooit verwerkt hebben, die heel graag het kindje in hun armen zouden willen hebben gehad en nu is er geen afscheid geweest en dat blijft tot aan je dood knagen.

Loslaten

Tegenwoordig staat er in elk tijdschrift en op veel sites het woord Loslaten. We moeten alles loslaten en daar zijn ook cursussen voor en trainingen. Maar ik ben het daar niet mee eens. Is het niet zo dat altijd gezegd wordt dat loslaten het moeilijkste is wat er is? Waarom zou je het dan zolang proberen? Zulke heftige dingen kun je zo wie zo al niet loslaten maar ook andere dingen als pesten, liefdes, niet zwanger kunnen worden, miskramen, kindjes die aan Wiegedood sterven of andere sterfgevallen, je kunt dat mijns inziens nooit echt loslaten.

Negativiteit

Soms kun je zo enorm in een negatieve spiraal zitten, waar je maar niet uit komt. Mensen in je omgeving zeggen dan: Kom op hoor, nou de neus weer in de wind en vooruit, naar buiten! Maar je wordt er alleen maar meer somber van want je hebt zorgen, verdriet of wat dan ook. Mensen denken dat negativiteit slecht is en dat je alleen maar positief mag zijn maar ho eens even, ook daar ben ik het niet mee eens.  Ik ben er een voorstander van om te werken aan alles wat je dwars zit. Of je nou een vreselijke jeugd hebt gehad, of een narcistische man, een overleden kindje, gepest bent geweest op school, dat alles moet je juist niet wegstoppen. Daar moet je mee aan het werk.

Werken en verwerken

Dat is in mijn ogen het beste wat je kunt doen. Niet loslaten maar open gooien. Gooi open dat brein en laat het eruit komen. Loslaten is gewoon niet te doen en het blijft je van binnen altijd triggeren, opspelen. Ik pleit ervoor om hulp te zoeken. Ga naar een Psycholoog of probeer een cursus te doen waar een psycholoog bij zit. Kun je niet in een groep, zoals ik, probeer het dan individueel te doen. Maar gooi het eruit, praat erover, praat erover met iemand die je volledig vertrouwd en ga ermee aan het werk en wordt een blij mens die alles verwerkt heeft.

Verwerken is niet loslaten maar anders leren vasthouden, zegt mijn titel en ik weet dat een hoop mensen zullen denken: Ik naar een psycholoog? Ik kijk wel uit, ben niet gek. Nee, gek ben je niet maar waarom ben je dan zo verstard soms? Waarom ben je zo onplezierig cynisch geworden? Omdat je ergens op slot zit misschien? En zou het niet heerlijk zijn om vrij te zijn, net als ik? Ik ben zo gelukkig dat ik hulp heb gezocht en alles vrij heb gemaakt. En ik zou het iedereen aan willen raden om eens hulp te gaan zoeken want oh wat is het heerlijk om geen verdriet of zorgen meer te hebben en vrij te zijn.

Martin Luther King had een zinnetje en die past hier zo goed bij, wij hebben het op koor ook gezongen vroeger: Thank God almighty , I am free at last.

Eindelijk vrij, heerlijk.

 



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (10 reviews)
expand_more
Verberg reacties
daar heb je weer een mooi stuk van gemaakt
| 13:21 |
Dank je wel hoor
| 13:36 |
Mooi geschreven, Gerda.
| 12:52 |
Dank je Hans.
| 13:36 |
Zij die het besef hebben van hun ongemakken en er wat aan doen en mee doen zijn de meest gezonden vaak.
juist het on(der)bewust...dat wat niet zichtbaar/hoorbaar en/of voelbaar mag worden geeft problemen...want dat mag je immers niet 'vasthouden' en DAT zal zich dus blijven bevechten. Ik ben (ook in in mijn werk ) een groot voorstander van juist aan en ingaan. wat mag zijn ...hoeft zich (niet langer meer te bevechten en kan losgelaten worden omdat het (h)erkent mag worden en doorleeft !
| 12:51 |
Ja, dat zeg je heel mooi en dat is waar. Dank je.
| 13:37 |
zo werkt het nu eenmaal in ons ;-)
de kunst van het jezelf leren (onder)kennen ;-)
| 14:03 |
Precies.
| 17:22 |
;-)
| 17:29 |
Mooi blog Gerda.
Een aantal dingen die je benoemt heb ik meegemaakt.
Ik ga ondanks mijn eigen opleiding naar twee psychologen momenteel en ben jarenlang naar een psychiater geweest (enkel tijdens het samenwonen met narcist).
Niks mis mee, denk dat je wel overtuigd bent dat mensen die naar een therapeut gaan net de sterkste zijn.
Zij werken aan hun problemen of verwerken wat geweest is of is ....
| 12:38 |
Nou, dat wilde ik maar even zeggen, zo is het helemaal.
| 13:38 |
Heel mooie blog!
| 09:44 |
Dank je. Vind ik zelf ook. Haha.
| 10:29 |
Mooi geschreven weer! Je hebt duidelijk weer inspiratie gekregen.
| 16:42 |
Ja ik zat te lezen en ineens had ik het, boek weggelegd en schrijven. Haha. Dank je wel.
| 17:02 |
hele mooie blog en duidelijk geschreven.
| 22:54 |
Dank je Marijke. Soms heb je met blogs iets. Toen deze af was dacht ik: wat mooi. Ook met die blogs van terug in de tijd had ik dat.
| 23:02 |
ja die waren ook mooi. Je bent er ook echt goed in moet ik zeggen.
| 23:04 |
Ah dank je wel. Alweer zo'n groot compliment. Superlief. Xxx
| 23:31 |
verdiend hoor. xxx
| 23:39 |
Liefs xxx
| 01:28 |
Heel mooi, vooral als dat voor jou gewerkt heeft.
Bij mij werkt het helaas niet zo goed, en ik blijf met schuldgevoel, verdriet en depressie zitten.
Kennelijk hoort het bij mij en ik zal er mee moeten leren leven.
De term 'anders vasthouden' vind ik wel heel goed en ga daar eens mee bezig.
| 19:46 |
Ja doe dat en vraag ook hulp. Het is echt niet de bedoeling dat je je zo voelt. Ook jij hebt er recht op om een vrij en blij mens te worden.
| 19:48 |
Mooie blog. Ik denk dat heel veel mensen en ook therapieën verschillende betekenissen aan het woord loslaten geven. Voor de een betekent het zoiets als boven aan een diep ravijn staan en dan je probleem gewoon naar beneden laten vallen. Weg, verdwenen om nooit meer terug te zien. Voor de ander heeft het de betekenis van een stapje terug doen, je er niet meer aan vast klampen, er mogelijk van steeds grotere afstand naar kijken en tenslotte klaar zijn om je om te draaien en verder te gaan. Het probleem is niet weg, het ligt nog steeds op dezelfde plaats en het is aan jou wat je er verder mee doet. Met een hele grote boog omheen lopen of er zo nu en dan nog even naar gaan kijken.

Ik vergelijk het weleens met een begrafenis of een crematie. Voor de één is het boek dicht na de begrafenis en de ander gaat nog weken, maanden of jaren regelmatig terug naar het graf. Het één is niet per definitie beter of slechter dan het ander. Iedereen moet daar zijn eigen weg in vinden. Adviezen die beginnen met "Je moet........." leggen je iets dwingend op. Dat werkt vaak averecht omdat het mensen vaak het gevoel geeft dat hen iets afgepakt wordt. Zeker wanneer een dergelijke zin niet vergezeld wordt van mogelijkheden om te bereiken wat JIJ wilt is het volkomen nutteloos en extra belastend.
| 19:30 |
Prachtig geschreven dit. Dank je en il ga meteen kijken of il het woordje moet ook heb gebruikt.
Super bedankt hoor Roeli.
| 19:36 |
Heel mooi geschreven.
| 18:54 |
Dank je wel hoor. Vind het zelf ook een mooie blog.
| 19:24 |

Yoors Nieuws
Wat is Yoors?
Wat is Yoors?
Boeken & Taal
Kolja
Kolja
 

×

Yoors


exit_to_app Aanmelden