×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Mijn (waargebeurd) verhaal deel 16

Mijn (waargebeurd) verhaal deel 16


De sfeer was om te snijden zodra we het kantoor van Lon binnenstapte. Wat mij meteen opviel was zijn serieuze blik. Waar was die charmante lach nu van hem gebleven? Ik ademde rustig in en uit. Laat je niet gek maken zei ik nog in mezelf. Je gaat alleen maar een gesprek aan en dan is de lucht weer geklaard.

Ik hoorde Lon zeggen..jij wilde mij dringend spreken? Ja klopt deze afspraak maken was erg moeilijk omdat je niet meer bereikbaar was en ik het zat werd om genegeerd te worden. Nou zei Lon wij zijn het met jou ook zat. Wat zei hij nou verstond ik dat goed..hij is echt boos..waarom? Wat heb ik gedaan? Hij vervolgde; Ik stel voor dat je tot vrijdag de tijd heb om je spullen uit de bakkerij te halen. Wat bedoel je nu Lon? Geja vanaf aanstaande zaterdag neem ik de bakkerij over. Ik werd bang , bang van de sfeer die er hing, bang van zijn woorden.

Dit gaat niet goed..dit klopt niet..wat moet ik doen...loop in de val...kan geen kant op. Er werd een briefje onder mijn neus geschoven. Op dat briefje stond geschreven dat we afstand deden van de winkel. Hij nam de roerende zaken over en ging de zaak draaiende houden en een nieuwe koper zoeken. Zodra ik deze woorden las zei ik dat ik hier even over na ging denken.

Nee zei Lon direct je verlaat dit kantoor niet voordat je getekend heb. Hulpeloos keek ik naar Pablo en toen hij dat briefje gelezen had zei hij dat het beter was als ik tekende. Wat? Ik teken niet en wil er eerst even over nadenken. Alles in mij zei teken niet dit is niet oke. Het leek uren te duren en het enige wat ik wilde was hier weggaan.

Lon zei dat hij even naar de kamer hiernaast ging zodat wij er met zijn tweeen over konden praten.


Zodra hij uit het zicht was zei ik tegen Pablo ik teken niet dit klopt niet en Pablo zei dat als we tekende overal van af zouden zijn. Ja zei ik maar dat wil ik niet op deze manier. Ik kon de hel tijd alleen maar zeggen...dit klopt niet. Toen Lon weer binnenkwam vroegen we hoe het met de bank zat. Daar hoefde we ons niet druk om te maken want dat viel onder staatsgarantie.

Mondeling zei hij dat als de zaak verkocht werd hij het met ons zou goed maken. Wij zouden dan na aftrek van de openstaande facturen ons deel krijgen. We mochten alleen niet naar een advocaat stappen. Deze woorden en het briefje zaten me niet lekker waar is Lon mee bezig en waarom stonden zowel Pablo als ikzelf niet op.

Waarom liep ik niet weg. Waarom?waarom?waarom?

Pablo gaf mij te kennen dat het goed is als ik teken.....Is het dan goed vroeg ik mezelf af? Nee en waarom ben ik de enige in deze kamer die overstuur is? Ik ging heel erg aan mezelf twijfelen. Lon keek me aan. Pablo keek me aan......







jolandemooij
Een heel smerig zaakje!
29-03-2018 08:58
29-03-2018 08:58 • Reageer
Hans van Gemert
Mondelinge toezeggingen.... Gaat hem niet worden ben ik bang. Onder die druk moeten tekenen, dat gaat niet goed
25-03-2018 23:04
25-03-2018 23:04 • Reageer