×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd

Vergeten kind, mijn vluchteling.


Ik kijk naar mijn handen
verkleurd van de kou
al nachten zonder dekens
vele dagen zonder jou

Niemand laat mij binnen
ze noemen het een grens
ik snap niet waarom ze zo bang zijn
ik ben ook maar een mens

Mijn buik die gromt al dagen
en mijn moeder is verdwenen
ik heb last van mijn knieën
last van mijn benen.

Ik vraag alleen maar om opvang
een knuffel en wat te eten
want ook ik als vluchteling ben een mens
die langzamerhand word vergeten.



Helder
Zo krachtig geschreven !
23-02-2017 16:51
23-02-2017 16:51 • Reageer
Misguided
Heel mooi geschreven
23-02-2017 13:20
23-02-2017 13:20 • Reageer
johan_jongedijk
Ja zeker mooi geschreven ook
23-02-2017 12:59
23-02-2017 12:59 • Reageer
Zonnestraal
En zo is het precies
22-02-2017 23:35
22-02-2017 23:35 • Reageer
Mind and Life
Heb je eigenlijk al eerdere ervaringen met bloggen?
22-02-2017 22:49
22-02-2017 22:49 • 1 reactie • Reageer
TipsVoorOuders
Ik heb nog nooit een blog gehad! :o
22-02-2017 23:17
22-02-2017 23:17 • 1 reactie • Reageer
Mind and Life
Super mooi. Ik weet nou niet of er ergens verschijnt dat je weer nieuwe dingen post, want heb het niet kunnen zien. Maar ik denk dat je nu al mijn meest favoriete blogger bent haha
22-02-2017 22:49
22-02-2017 22:49 • 1 reactie • Reageer
TipsVoorOuders
Awh wat super lief dankjewel!
22-02-2017 23:17
22-02-2017 23:17 • Reageer
blogjessica1990
wat mooi verwoord! iedereen is mens. weg met grenzen in de wereld
22-02-2017 22:39
22-02-2017 22:39 • Reageer
Peggy de Proost
Wat mooi neergezet
22-02-2017 20:51
22-02-2017 20:51 • 1 reactie • Reageer
TipsVoorOuders
Dankjewel!
22-02-2017 21:17
22-02-2017 21:17 • Reageer