Vergeten kind, mijn vluchteling.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling
Ik kijk naar mijn handen
verkleurd van de kou
al nachten zonder dekens
vele dagen zonder jou

Niemand laat mij binnen
ze noemen het een grens
ik snap niet waarom ze zo bang zijn
ik ben ook maar een mens

Mijn buik die gromt al dagen
en mijn moeder is verdwenen
ik heb last van mijn knieën
last van mijn benen.

Ik vraag alleen maar om opvang
een knuffel en wat te eten
want ook ik als vluchteling ben een mens
die langzamerhand word vergeten.


Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (7 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Zo krachtig geschreven !
| 16:51 |
Heel mooi geschreven
| 13:20 |
Ja zeker mooi geschreven ook
| 12:59 |
En zo is het precies
| 23:35 |
wat mooi verwoord!
iedereen is mens.

weg met grenzen in de wereld
| 22:39 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen