×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Bij het krieken van de dag

Bij het krieken van de dag


Vandaag simpelweg een berichtje over het begin van mijn dag vandaag. Niet veel speciaals, maar ik had zin om het uit te schrijven.

Mijn smartphone gilt me wakker om 6 uur. Nog eventjes, denk ik bij mezelf. Héél eventjes. Het is te vroeg.

Om vijf na zes hoor ik mijn gsm wederom "Goodmorning, goodmorning, ..." zingen en ik besluit op te staan. Door het open slaapkamerraam hoor ik het gillen van de varkens die bij onze overbuurman opgeladen worden. De arme beestjes zijn klaar voor het slachthuis. Dat is het leven van de boerenbuiten, zeker?

Ik slof naar de badkamer en een snelle blik in de spiegel bevestigt wat ik al vermoedde: ik heb geen theezakjes meer onder mijn ogen, maar overvolle koffiefilters. Die gedachte bezorgt me het beeld van de koffiefilters bij mijn ex-schoonvader thuis en ik huiver. Don't go there, Mimi...Ik poets mijn tanden en ga met een koud, nat washandje door mijn gezicht.

Beneden aangekomen, zit mijn moeder al zoals gewoonlijk Candy Crush te spelen op haar tablet. De dagen dat ze niet vóór 5 uur uit bed is, zijn op een jaar tijd op één hand te tellen. Ik wens haar goedemorgen en vraag of mijn vader al geslapen heeft vannacht. Ze hebben gisteravond kippen geladen hier in de stallen en het gebeurt meer dan eens dat mijn vader dan de hele nacht wakker blijft om de mest in de lege stal bij elkaar te rijden.
"Die slaapt nog," antwoordt mijn moeder. "Maar hij ligt er nog niet lang in, denk ik."
Ik knik. Hopelijk kan hij nog minstens een uurtje slapen voor ze de mest komen laden. Mijn vader werkt veel te veel uren en wordt er te weinig voor betaald. Geen haan die ernaar kraait.

Ik steek een sigaretje op en ga bij mijn moeder aan tafel zitten. Mijn maag is nog niet wakker genoeg voor koffie, dus ik check even of April haar kalf al geboren is, wat nog niet zo is. Ik zucht. Wanneer wordt die arme giraf nu mama? Haar buik staat op ontploffen en ze is de laatste paar dagen zo onrustig... Ik check Facebook even, maar nadat ik bevestigd heb dat er toch alleen maar onzin op gedeeld wordt, sluit ik dat al even snel af. Ik bedenk me dat ik om 7 uur moet beginnen werken en mijn humeur keldert. Weer drie uurs oude mannetjes opgeilen. Brrrr. Hopelijk is het druk, dan verdien ik lekker geld vandaag.

Onze hond slaat aan buiten en ook die van binnen begint te blaffen. Mijn vaders' collega's zijn hier om de mest op de vrachtwagen te rijden. Die vrachtwagen zal hier dan ook zo wel zijn. Door al dat geblaf van de honden, verwacht ik dat mijn vader niet lang meer in bed zal blijven liggen. Het is half 7. Mijn vaders' collega's komen al richting de keuken. Ongetwijfeld voor een tas koffie. De eerste koffiepauze van minstens drie vandaag. Soms vraag ik me af waarom ze eigenlijk betaald worden. Ongeveer twee uren van hun 8 uur durende werkdag spenderen ze aan de koffie, en dat is dan nog zonder hun middagpauze van een uur. Luxepaardjes.

Zijn collega's zijn nog maar net binnen of mijn vader komt de trap al af. Dat was te verwachten. Arme man. Ik besluit in de woonkamer te gaan zitten, omdat onze keukentafel geen plaats heeft voor vijf personen. Ik neem een mok café au lait mee van de Dolce Gusto en ik plof in de zetel. Nog eventjes knuffelen met ons hondje terwijl ik mijn ouders de collega's van mijn vader laat entertainen. Om tien voor zeven trekken de mannen met drie naar buiten en ik plof aan de laptop. Tijd om in te loggen. Wanneer ik Chrome open, zie ik Yoors als startpagina. De chat open ik in een ander tabblad en nadat ik op "inloggen" heb geklikt, begin ik door Yoors te bladeren. De perfecte start van een dag.




_PetitCorbeau_
Hele mooie blog!
17-03-2017 09:27
17-03-2017 09:27 • 1 reactie • Reageer
Boemerang
Dank je! :-)
17-03-2017 09:28
17-03-2017 09:28 • Reageer
Hans van Gemert
Ik zie het zo voor me, mooi geschreven
17-03-2017 08:51
17-03-2017 08:51 • 1 reactie • Reageer
Boemerang
Dank je!
17-03-2017 09:13
17-03-2017 09:13 • Reageer