Emetofobie en buikgriep

Emetofobie en buikgriep


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Mijn moeder is vanmorgen thuis gebleven van haar werk omdat ze heeft moeten braken en last heeft van diarree. Haar huisarts stelde buikgriep vast. Op zich geen ramp, zou je denken. Uitzieken, veel rusten en licht verteerbaar eten. Dat is in principe ook wel zo, ook in het geval van mijn moeder, maar voor mij is het dat niet.

Ik lijd aan emetofobie. Dit is een extreme angst voor braken/braaksel. Er wordt niet veel over gesproken, maar toch is het in België en Nederland de zevende meest voorkomende fobie. Ik deel deze fobie met ongeveer 115.000 andere Belgen en Nederlanders. Hoewel bijna niemand braken echt fijn vindt, is het voor mij echt een ramp. Ik word compleet panisch als ik misselijk ben of als andere mensen rondom mij misselijk of ziek zijn. Zo ook nu met mijn moeder.

Ik neem geen medicatie tegen angstaanvallen en dat heb ik ook nooit gedaan. Het is mij tot hiertoe altijd gelukt door ademhalingsoefeningen en rustgevende muziek uit een paniekaanval te geraken. Ook meditatie kan mij helpen met het verkrijgen van innerlijke rust, maar dit heb ik al een hele tijd niet meer gedaan en zou ik dus dringend eens moeten herstarten.

Het liefst zou ik mezelf nu opsluiten in mijn slaapkamer, ver weg uit de buurt van mijn moeder. Dit om te vermijden zelf ook ziek te worden. Ik ben dan in staat een halve doos motilium op één dag binnen te spelen. Nu is dit geneesmiddel niet meer vrij verkrijgbaar en voor mij is dit maar goed ook. Ik ben er écht verslaafd aan geweest. Ik kwam het huis niet buiten zonder dat ik minstens twee motiliums binnen had, voor het geval ik toch maar eens misselijk zou worden. Het is bij mij intussen al bijna 10 jaar geleden dat ik nog heb gebraakt, dus mijn angst is vrij irrationeel, zou je denken. Toch is ze er. Nog steeds elke dag. Op dagen zoals deze dubbel zo erg, want nu is er niets van anti-emetica in huis, dus ik kan niets innemen "voor eht geval dat". Dat wringt een beetje.

Het liefst zou ik nu naar mijn huisarts gaan en misselijkheid en braken veinzen, om een voorschrift te krijgen voor motilium. Ik weet dat dat heel slecht is, maar mijn angst neemt de overhand in zo'n beslissingen. Toch zal ik dat niet doen. Ik ben sterker dan dat en IK ben niet misselijk. Mijn moeder is ziek, ik niet. Zo moet ik blijven denken en dan komt het wel goed, toch?



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Inderdaad zo moet je denken! Je moet dingen zoals motilium niet innemen als je de symptomen niet hebt
| 16:37 |
Nee inderdaad. Ik heb intussen ook geleerd dat als ik (denk dat ik) misselijk ben, ik een tas gemberthee drink. Meestal gaat het dan heel vlot over. Veel gezonder dan medicatie :)
| 17:50 |
Gember thee is daar inderdaad ideaal voor!
| 17:55 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen