Soms


Soms
Moet ik aan mijzelf bekennen
Dat ik niet ben
Wie ik graag wil zijn
Ik ben net als jij
Met dezelfde gedachten
Met dezelfde gevoelens
Met dezelfde verlangens
Alleen
Denk ik iets anders dan jij
Voel ik iets anders dan jij
Beleef ik dingen anders dan jij
Kan ik niks aan doen
Is nu eenmaal mijn hoofd
De binnenkant, mijn interne spoorboekje
Heeft hier en daar een typefout
Of mist soms zelfs een hele bladzijde
En dan rijd mijn interne trein
Net iets anders
Dan bij iemand met een goed spoorboekje
En ja
Dan zeg ik wel eens iets wat ik totaal anders bedoel
Dan uit ik mij wel eens op een totaal verkeerde manier
Ook heb ik moeite met een telefoon
Of met iets wat iemand mij typed
Waarom?
Hoewel ik slecht ben in interperteren
Heb ik zicht nodig
Moet ik je gezicht kunnen zien
Moet ik je ogen zien
Moet ik je lichaamstaal zien

Gaat het nog niet goed
Maar wel beter
En soms denk ik ook gewoon
Ik ben ik
Neem me zoals ik ben
Misschien komt er juist door het defecte spoorboekje
Wel iets heel moois op gang
Waar iemand met een goed boekje
Niet op was gekomen
Omdat ie binnen de rails blijft