×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Prutseritis Deel 2

Prutseritis Deel 2


Eens in de zoveel tijd, zeker niet te vaak maar dan ook niet te zuinig,heb ik last van prutseritus. Voor velen is deze aandoening vrijwel onbekend. Het leek me daarom van belang om hier wat meer over uit te wijden ; Nog ver voor mijn pubertijd begonnen de eerste symptomen zich te vertonen; Nerveusiteit, trommelende vingers, verveeldheid, dwalende blik, gevolgd door geniale ideeen , doenerigheid, gepruts meestal eindigend met afwijkende uitkomsten.....

Prutseritus is voor de lijder minder lastig dan voor de omstanders, en vergt van deze omstanders een menig maal tot tien al dan wel niet tot duizend te tellen.Mijn famillie heeft hier gelukkig veel geduld mee gehad, en ik ben altijd W.A.-verzekerd geweest ntlk, alhoewel ik me afvraag of de gevolgen van prutseritus zijn meegenomen in de clausules. (toch eens bellen). U kent vast wel de mildere vormen van prutseritus zoals het gepeuter aan het kaarsvet van een brandende kaars, of een zilveren lepeltje bewust in de magnetron zetten om te zien wat er gebeurt. Maar het is niets vergeleken met de "real deal". De P-aandoening is vele malen ernstiger en het is vrijwel zeker dat veel geniale maar voorál falende uitvinders hieraan geleden moeten hebben. Om precies uit te leggen aan u wat deze irritante aandoening precies inhoudt, zal ik u wat verhalen die uit het leven zijn gegrepen vertellen;

De vuilnisman

In de zomervakanties lummelde ik meestal een beetje rond bij boomhutten en verlaten speeltuintjes, maar niet op die ene dag, want het was grof-vuil -dag , dat was elke maandag zo. Ik struinde vaak t vuil af op zoek naar dingen waarvan ik weer iets kon prutsen en knutselen. Deze keer was er niet veel te vinden tussen de rommel die langs de weg stond op wat grote lege dozen na.Iedereen was op vakantie dus ja dan was er ook minder afval. In de verte kwam de vuilniswagen al aan, met die knappe vuilnisman. De vuilnisman was groot als een reus en had staalkabels van armen, een vriendelijke glimlach en een mooie dos blond haar. Hij liep altijd in zijn eentje achter de wagen aan om alles met die grote armen in de kraakwagen te kiepen. Op de kraakwagen zaten hele grote metalen vermalers die zelfs stukken steen in tweeen klieven konden, werkelijk een brute machine maar wel fascinerend. De vuilnisman vond ik altijd een beetje zielig zo alleen, niemand die aandacht gaf aan hem want hij zal wel naar rotte etensresten hebben geroken , daarom was hij ntlk altijd alleen.

Plotseling kwam ik op een geniaal idee, ik had eerder die week stiekem snachts tv gekeken en gezien hoe een mevrouw uit een taart sprong en een man verraste, de man was erg blij deze dame uit de taart te zien springen... Ik bekeek een van de grote lege dozen eens goed, in die tijd was ik een mager spichtje en ik kon met gemak in die doos .Ik bedacht me geen tweede keer en kroop snel in de doos die tussen het vuil stond en prutste snel het deksel dicht. Ik kan me nog heugen hoe spannend ik t vond toen ik de kraakwagen hoorde naderen, want ik wist dat de vuilnis man vlakbij was en ik hem snel kon verrassen door uit de doos te springen. De kraakwagen was ondertussen naast de doos tot stilstand gekomen en ik voelde dat ik opgetild werd door die prachtige armen van de vuilnisman. Precies op het moment dat hij een gooiende beweging wilde gaan maken sprong ik uit de doos. Maar in plaats van dat de man blij-verrast was, was hij lijkblleek, als verstijfd stond hij met de kapotte doos in zijn handen terwijl ik wegrende van schrik. Wat zag die man er bleek uit zeg. Thuisgekomen vertelde ik mijn moeder over mijn goede daad en mocht voor straf naar mijn kamer. Ik denk dat ik daarom nog steeds niet zo erg van taart hou...




Sofievdb
Ik zie het helemaal voor me! Wel grappig maar toch wel gevaarlijke stunt
16-02-2017 09:52
16-02-2017 09:52 • Reageer
Hans van Gemert
Lig helemaal in een deuk!
15-02-2017 23:38
15-02-2017 23:38 • Reageer