×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Prutseritis Deel 3

Prutseritis Deel 3


Eens in de zoveel tijd, zeker niet te vaak maar dan ook niet te zuinig,heb ik last van prutseritus. Voor velen is deze aandoening vrijwel onbekend. Het leek me daarom van belang om hier wat meer over uit te wijden ; Nog ver voor mijn pubertijd begonnen de eerste symptomen zich te vertonen; Nerveusiteit, trommelende vingers, verveeldheid, dwalende blik, gevolgd door geniale ideeen , doenerigheid, gepruts meestal eindigend met afwijkende uitkomsten..... Prutseritus is voor de lijder minder lastig dan voor de omstanders, en vergt van deze omstanders een menig maal tot tien al dan wel niet tot duizend te tellen.Mijn famillie heeft hier gelukkig veel geduld mee gehad, en ik ben altijd W.A.-verzekerd geweest ntlk, alhoewel ik me afvraag of de gevolgen van prutseritus zijn meegenomen in de clausules. (toch eens bellen). U kent vast wel de mildere vormen van prutseritus zoals het gepeuter aan het kaarsvet van een brandende kaars, of een zilveren lepeltje bewust in de magnetron zetten om te zien wat er gebeurt. Maar het is niets vergeleken met de "real deal". De P-aandoening is vele malen ernstiger en het is vrijwel zeker dat veel geniale maar voorál falende uitvinders hieraan geleden moeten hebben. Om precies uit te leggen aan u wat deze irritante aandoening precies inhoudt, zal ik u wat verhalen die uit het leven zijn gegrepen vertellen;


Kaas-Conditionering en vermenigvuldiging.etc.

Ik had op zolder muizenkeutels ontdekt, het was in de tijd dat de televisie slechts 2 zenders bevatte en mijn moeder naar een oersaaie documentaire zat te kijken en ik dus wat door het huis dwaalde. Mijn moeder was het al opgevallen dat ik weer eens ongedurig werd en had me de kamer uitgewezen daar ze erg nerveus van me werd. Dus liep ik maar iets te ijsberen op zolder toen ik die keuteltjes als gedroogde rozijntjes gewaar werd, daar vlak naast de kast in de nok. Ik duwde de schuifdeurkast half open en JA! Daar schoot een heel schattig muisje de hoek van de kast in en wég was ze.

Ik snelde de trap af en liep voorbij mijn moeder die mopperde dat ik voor het beeld liep, de bijkeuken in. Ik griste wat kaas en sloop de kamer uit naar zolder terug ik kroop in de kast en schoof de deuren achter me dicht. Ik heb altijd al goed lang stil kunnen zitten en dat deed ik dus ook, úren lang zat ik de eerste avond met een stukje kaas in mijn rechterhand op mijn knieen in die donkere zolderkast te wachten op die muis, maar de muis was ntlk niet van gisteren, ze kwam niet op dagen. Ook dag twee was zonder resultaat, maar op dag drie kwam een onzeker maar nieuwsgierig muisje tevoorschijn, het hield afstand en snuffelde in de lucht. Dat rook heerlijk dat stukje jong belegen. Ik legde heel kalm een kruimel neer. Ze schoot weer weg, om vervolgens na 10 minuten weer behoedzaam in het zicht te komen. Na veel geheen en weer van het muisje won de trek het van de angst, het muisje spurtte snel naar het stukje kaas en ritste weer snel weg met haar buit. De dagen erna legde ik het stukje kaas steeds dichter en dichterbij mij totdat het muisje zelfs op mijn hand kwam zitten om het terplekke op te eten. In de weken erop had ik een waar muizencircus gemaakt met touwtjes en miniladdertjes van ijsstokjes en draaimolens van fischerprice. Het muisje had al gauw haar vriendjes getipt en zo kwam het dat ik na vier weken elke avond in de zolderkast werd omringd door een twintigtal handtamme muizen die over mijn schouders en armen kriebelden en ware trapeze-acts uitvoerden op koord en ladder om zo hun heilige kaas te bemachtigen.

Elke dag verheugde ik me heimelijk in mijn schoolbank op mijn muizenleger wat zich gevormd had in de zolderkast. Mijn moeder had zich hooguit verbaasd over de grote hoeveelheden kaas die er verdwenen, verder had ze geen enkele notie van het wonder op de zolder.Twee maanden lang was ik stalmeester, circusbaron en trainer en alles in het diepste geheim.De muizenpopulatie groeide gestadig.Tot op een dag ( ik kwam net thuis) de hulp het nest had ontdekt en ik wederom mijn moeder mijn naam hoorde gillen ... Ik heb nog jaren moeten aanhoren over de muizenplaag die ik had veroorzaakt op zolder en hoeveel moordpartijen met muizenvallen en rattengif er wel niet nodig waren om mijn pavlov-muizencircus uit te moorden.




johan_jongedijk
Ja mooi verhaal ook ik zie je al in die kast voor me
16-02-2017 18:14
16-02-2017 18:14 • Reageer
Hans van Gemert
Weer een heerlijk verhaal, zie het helemaal voor me!
16-02-2017 13:05
16-02-2017 13:05 • Reageer
Sofievdb
Mooi verhaal! Echt tof dat je die muizen zo "tam" hebt gekregen! Tja wel begrijplijk dat je mama die muizen weg wilde,ze kunnen veel vernielen zoals electrische draden door knagen maar wel spijtig voor jou "circus"
16-02-2017 12:04
16-02-2017 12:04 • Reageer