×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Thuis

Thuis


Het grote woeste wezen, zeg maar gerust gedrocht

Met klauwen als ijzeren haken,  zo ook die brute kaken

kraste langs de muren, brulde naar de buren

Boze loze grommers, die  krachtig boute kuren


Beet ze in hun benen verlammend hard en scherp

Tot bloedens verminkend tot op het bot, wat knerpt

Het  pisvenijn als azijn in donkere steegjes sproeide

De walgelijke wereld en alles wat het verfoeide


Stoelen, tafels, boeken, deuren,

In kreukels, splinters en diepe scheuren

Bitter nijd en wrange wrok 

Deed dit wezen muiten

Zelf in haar eigen heilig hok

ontbraken de glazen ruiten


Tot het (na te  zijn uitgeraasd)

naar huis toe is geslopen

stilletjes zoetlief en gedwee naast

jouw zachte vel kwam gekropen.


met de neus in jouw arm begraven

om als  een spinnende poes

zich aan jouw warmte te laven..






help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Ingrid Tips en meer
Zo dan wat goed geschreven!
14-02-2018 12:18
14-02-2018 12:18 • Reageer
Schorelaar
Wat een verrassend lief einde.
14-02-2018 09:40
14-02-2018 09:40 • Reageer