×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Hell voor iedere sollicitant van mijn kant.

Hell voor iedere sollicitant van mijn kant.


Zal ik me eerst eens even voorstellen. Mijn naam is Denice en ik ben 26 jaar. De leeftijd dat je al snel voor van alles te oud bent. Maar nog steeds overal je id-kaart moet laten zien omdat je er uitziet als 16. 

Ik heb gestudeerd voor helpende welzijn. En daarna als pedagogisch medewerker. Tijdens mijn studie als helpende welzijner liep ik stage op een kinderdagverblijf. Toen ik eenmaal PW ging doen mocht ik daar mijn stage omzetten in werkend leren. Zo heb ik er in totaal 2 jaar stage gelopen en 3 jaar gewerkt.
Maar zo stom als ik was, ik verhuisde voor de liefde en stopte met mijn opleiding. Die nog maar een half jaartje zou duren. Heeeeeel stom ik weet het.

Daarna heb ik een carrière switch gedaan als Telefoniste/receptioniste. En dat beviel me eigenlijk wel heel erg goed. Dus daar ben ik ook een aantal jaar gebleven. Ze moesten alleen gaan bezuinigen en ze konden me niet mee de uren bieden die ik nodig had.

Nu ben ik inmiddels "volwassen". Ik heb een serieuze relatie. Ik woon half samen. Half ? Ja half. Want ik kan geen werk vinden. We willen graag kindjes we willen zoveel. Maar je kan zo weinig zonder geld.

Nou solliciteer ik me rot. Ik zit nu 3 maanden thuis en ik kan je vertellen. na 3 maanden ben je niet meer zo kieskeurig. Het gaat meer zo van.. Ja doe mij die maar.
Maar ik ben te oud voor een supermarkt. Ik heb geen ervaring in een kledingwinkel. In een magazijn hebben ze genoeg mensen en zelfs bij de post hebben ze me niet nodig. 
Ik heb al een sollicitatie of 20 achter de rug.

Eindelijk! Ik had beet. Als gastouder bij de mensen zelf thuis. Via de mail klonk alles heel erg goed en gezellig.
Maar iedereen kijkt tegenwoordig natuurlijk eerst op facebook naar iemand. Nu is mijn facebook zodanig vergrendeld dat buitenstaanders alleen mijn profiel foto's kunnen zien. Waar ik er keurig netjes en gezellig op uit zie. 

Nu wilt dat niet zeggen dat ik dat in het dagelijks leven niet ben. Integendeel! Ik ben ook heel keurig en netjes en vind mezelf aardig gezellig. Maar op dit meisje van 26 die eruit ziet als 16 zitten zo'n om en nabij 30 tattoos. Die je overigens NIET ziet als ik gewoon lange mouwen aan heb.

De mensen waar je op gesprek komt vragen eerst hoezo je naar Den Haag wilt verhuizen. Je verteld ze dat het is om de liefde. Dan hopen ze dat het niet een prille relatie is. Dus een beetje ongemakkelijk vragen ze of ik wel echt een serieuze relatie heb met mijn vriend.

*PIEEEEEP* kortsluiting. Ze waren net van de schok bekomen dat ik onder de tattoos zit. Hoe ga ik subtiel brengen dat ik de prachtigste vrouw van het hele universum heb. In plaats van in hen ogen een prins op het witte paard die aan mijn zijde hoort.

Ik bedoel we leven in 2017 maar 80% van de bevolking is echt niet zo open minded als wij hopen. 

De ene keer reageer ik dat de relatie meer dan goed is en de andere keer vertel ik ze dat ik geen vriend maar een vriendin heb. 

Wanneer ik vertel dat de relatie goed is. Krijg ik vaak te horen dat het een prettig gesprek was. En als ik lange mouwen aan hou (die ik standaard met een gesprek al aan doe, maar 9 van de 10 keer vragen ze of ik tattoos heb) ik voor een tweede gesprek mag terug komen.

Wanneer ik vertel dat ik een vriendin heb. Sluiten ze af dat het een fijn gesprek was. Ik krijg een hand.
En nog voordat ik mijn voordeur binnenloop heb ik een email met een spijtig woordje dat mijn CV toch niet aansluit met wat zij graag willen. Of je hoort gewoon helemaal nooit meer wat.

Dat is ook als ze niet vragen of je een relatie of iets dergelijks hebt. Tegenwoordig krijg je gewoon zo'n onpersoonlijk mogelijk emailtje, waarvan je weet dat de naam van Pieter Klaassen die voor mij was met zijn sollicitatie eraf is geknipt en ze Denice Willems voor het gemak even hebben geplakt, dat je CV niet aansluit op wat zij zoeken.


En  ik wil echt niet zeggen dat ze overal rascistische zijn hoor! Absoluut niet. Maar wanneer ze dat niet zijn ben ik of te oud of ik heb geen ervaring voor de des betreffende vacature. Maar vertel me. HOE kan ik dan ooit ervaring op doen?


Ik ben nu 26. Ik wil graag een toekomst. Ik wil graag mijn vriendin mijn vrouw maken en ik wil graag dat wij als twee trotse moeders onze kinderen kunnen gaan baren en liefdevol kunnen opvoeden.
Ik wil een gezin een mooi huis en een baan waar ik me ook prettig voelt.  Alles wat jij ook wilt.

Ik ben als niemand anders een mens van vlees en bloed. 
Ik ben sociaal, collegiaal, behulpzaam en ik wil graag werken voor mijn geld.

Dus waarom... waarom is een leeftijd, tattoos en homoseksualiteit toch nog steeds zo'n taboe?!





expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties