Was het maar zo mooi...


Loop al een tijdje met de gedachten te spelen wat yoors eigenlijk is. Gisterenavond verscheen plots het antwoord ongevraagd op mijn netvlies. Ongevraagd om dat ik niet bezig was met yoors, maar mijn meissie wel. En wat zag ik daar dan? Een prachtig lijstje wat yoors is, keurig samengevat door de eigenaar zelf. Ik denk dat het de “wens is de vader van de gedachte” gevalletje is. En daar wil ik toch wel iets over kwijt. Er staat onder andere: “#vrijheid van mening en expressie, en “ #respect en betrokkenheid”. Persoonlijk heb ik daar wel andere ervaringen mee. De vrijheid van mening, is alleen maar geldig wanneer je je houdt aan de vrijheid binnen yoors, dat geldt tevens voor het “respect”. Meerdere malen ben ik door de eigenaar (@Henkjan de krijger) op het digitale matje geroepen omdat ik teveel vrijheid nam en respectloos was. Of dit tegen de yoors regels inging (regels en vrijheid gaan nooit samen) of tegen zijn persoonlijke gevoelens is mijn niet bekend. Laat duidelijk zijn dat ik het dus niet zo allemaal ervaar als beschreven. Echte vrijheid en respect bestaat dus helemaal niet binnen yoors, behalve door je te conformeren aan de niet geschreven regels, je daar aan te houden, dag vrijheid dus! Het respect waar ik genoeg over heb geschreven, bestaat ook niet, alleen maar het respect voor het zelf, niet voor anders denkenden en/of schrijvers, daar houdt het respect op. En is het dus een vals respect geworden, iets waar ik vaak genoeg op heb gewezen.

Verder heb ik ook weleens geschreven over de groupies binnen yoors, voor mij zijn die er. De mensen die geen kritiek durven uiten en altijd zich semi- positief uitlaten over yoors. Ik heb gisteren keurig het rijtje zien staan, met de zeer bekende groupies. Dat brengt mij bij een ander punt, namelijk: “verslavingsgericht”. Ik weet dat er binnen yoors mensen zijn die proberen een paar centen (bij)te verdienen. Hoezo niet verslavingsgericht? Geld is geen verslaving?

Zoals ik al schreef, ik speel al een tijdje met de gedachte wat yoors nu eigenlijk is. Ik weet het niet, het is en blijft mij erg onduidelijk. Er is geen vrijheid, er is geen respect en al helemaal geen respect voor echte vrijheid. En het geheel begint wat te lijken op een sekteachtig iets voor vrouwen met een traumatische ervaringen die zwaar op zoek zijn naar warme dekens bij elkaar, en die dat vooral koesteren en niet bereid zijn te groeien en vooral met zichzelf aan het werk te gaan.

Voorlopig ga ik even helemaal stoppen met yoors, heb een nare smaak in mijn mond sinds gisteren, proeft als een soort “hypocrietes”….

Dat het een ieder maar goed mag gaan!

Gegroet,

Marc