×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een beetje verkouden of ernstig ziek.

Een beetje verkouden of ernstig ziek.


Een beetje verkouden

In de zomer van 2017 werd mijn man ziek. Niet ernstig, zo dachten wij, maar hij was wel wat verkouden en dat wilde niet overgaan. In deze tijd gingen wij ons dus ook oriënteren op een school voor onze zoon. Hij was immers al 4 jaar en het werd echt wel tijd. Vanwege zijn autisme hadden wij maar een paar keuzes. Speciaal basis onderwijs of Speciaal Onderwijs. Mijn man vergleek beide scholen met elkaar. In die tussentijd moesten we nog een ontwikkelingsonderzoek afwachten. Zonder advies krijg je namelijk geen verwijzing. De verwijzing gaat via het samenwerkingsverband. Wij zouden op beide scholen gaan kijken maar omdat de zomervakantie er tussen kwam moest dat nog even wachten.

Toch een bezoek aan de huisarts

Ondertussen ging het nog steeds niet beter met mijn man en hij ging naar de huisarts. Hij wilde dat er beter naar gekeken werd. Eerst kreeg hij een antibioticakuur. Die sloeg niet aan. Hij wilde toen longfoto’s. Die kon hij krijgen maar dan wilde de huisarts wel dat er ook een longfunctieonderzoek gedaan werd. Dat kon gewoon in de huisartsenpraktijk. Dit onderzoek werd ingepland. Wat de huisarts niet had verwacht dat was dat wij ingehaald werden door de werkelijkheid en dat het longfunctieonderzoek in de huisartsenpraktijk niet meer gedaan hoefde te worden.

Vele onderzoeken in korte tijd

  • Er was een maagonderzoek nodig om te zien of er daar iets zat. Mijn man had namelijk ook maag klachten en at niet goed. Hier kwam niets verontrustends uit.
  • Er moest een CT-scan gemaakt worden. Hierop was duidelijk te zien dat er weefsel zat maar wat het was wist men nog niet. Wel maakte deze scan duidelijk dat het niet te opereren was. Het zat om de luchtpijp, slokdarm en aorta heen en dit weefsel deed een deel van de long aan.
  • Er moest  een pet scan (CT-scan met contrastvloeistof) gemaakt worden om te zien of deze cellen/dit weefsel snel groeiend was. Die scans zagen er slecht uit. Ik schrok toen ik de foto’s zag. Op scans kunnen ze niet zien of het nu om een ontsteking ging of om wat anders. Beide reageren op de contrastvloeistof.
  • Er moesten biopten genomen worden. Hiermee haalt de arts een stukje weefsel uit de gewenste plek. Dus ook via de slokdarm in omliggend weefsel. Dit soort biopten zijn dus hele nare onderzoeken. De details zal ik dan ook niet vertellen.
  • Het ziekenhuis wilde een uitgebreid longfunctieonderzoek dus die bij de huisarts kwam te vervallen. Dit was een zwaar en moeilijk onderzoek wat heel veel van mijn man vroeg.

Al deze onderzoeken moesten na elkaar gedaan worden, op verschillende dagen en soms ook in verschillende ziekenhuizen. Niet alles kan kennelijk tegelijk. Of het uitgemaakt zou hebben in de kansen die mijn man had betwijfel ik. Het was wel belasten en ook best zwaar. Zeker wanneer je nuchter bepaalde onderzoeken moet ondergaan en een eind moet reizen.  

Bij veel van deze afspraken kon ik niet mee want vaak waren die afspraken en onderzoeken op de tijden dat ik onze zoon moest ophalen of op momenten dat hij thuis was. Zeker ook in de zomervakantie. Hoewel het bij Dikkie Dik nooit echt een geplande vakantie was had hij wel 1 of 2 weekjes vrij. Onze zoon ging in alles voor en omdat we nog maar net wisten wat er met onze zoon aan de hand was kon er ook nog niemand op hem passen. Hij moest ondanks alles wat er aan de hand was die rust en die regelmaat houden. Een paar weken na het begin van alle onderzoeken zouden we de uitslag krijgen van de biopten.

De uitslag

De uitslag was vernietigend. Uit weefselonderzoek bleek dat het om longkanker ging. Ook die dag kon ik niet bij de uitslag zijn. Ik moest onze zoon ophalen op dat tijdstip. Gelukkig was er een vriend van ons bij mijn man. Hij bleef bij hem en hij ging niet eerder weg voor ik thuis was. Zodra mijn man wist wat de uitslag was stuurde hij een bericht. Ik was nog thuis en stond op het punt om weg te gaan. Het ging heel gek. Het bericht kwam binnen ik wist niet wat ik moest zeggen maar stuurde wel een berichtje terug. Daarna ging ik onze zoon ophalen.

Een behandelplan.

Er kwamen weer afspraken aan en er werd een behandelplan gemaakt. Het beste was om chemotherapie en radiotherapie (bestraling) naast elkaar in te zetten maar dit was niet verstandig. Eerst zouden er 3 kuren chemotherapie gegeven worden en daarna bestraling. Mijn man was ondertussen ook veel te veel afgevallen en echt wat eten lukte niet goed genoeg dus vroeg hij om drinkvoeding. Hij kreeg hier een verwijzing voor en hij kon bestellen. Een paar dagen later kwam de bestelling binnen. Ik rekende uit hoeveel flesjes mijn man nodig had om niet verder af te vallen. Door deze (bij)voeding viel hij niet verder af. Vol goede moed gingen we de behandeling in. Onze zoon was immers nog maar 4 jaar.

Lees hier deel 2 van deze serie
Lees hier deel 3 van deze serie
lees hier deel 4 van deze serie
lees hier deel 5 van deze serie
Lees hier deel 6 van deze serie

Dit deel van mijn verhaal staat ook op krachtige moeders. Op facebook staan de links naar mijn blogs

Wanneer je lid wordt kun je reageren op een blog. Ook kun je dan zelf op verschillende manieren mee bloggen.




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties