×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










een geluk bij een ongeluk

een geluk bij een ongeluk


Een kapotte spaak

Vandaag merkte ik weer eens hoe behulpzaam mensen kunnen zijn. Ik had enorme pech met mijn fiets. Er waren twee spaken gebroken. Toen ik op het schoolplein van Sybe* stond keek ik naar mijn achter wiel en daar zag ik wat er aan de hand was. Ik kreeg hulp van Robin*. Hij is de vader van Pim* (vriendje van Sybe) en ik beschouw hem en zijn vrouw Femke* ondertussen ook als vrienden van mij. Ik had er al een spaak tussenuit weten te halen en hij draaide de andere spaak om een nog hele spaak heen. Robin drukte mij wel op het hart om zo snel mogelijk de spaken te vervangen. Dat plan schoot gelijk bij mij in gedachte toen ik zag dat wat er aan de hand was. Ik was wel blij want ik kon weer met Sybe naar huis. Ik maakte een omweg via de houthandel voor een paar dingen maar met dat pakketje kon ik niet fietsen dus besloot ik te gaan lopen.

Een fietsenmaker op maandag?

In mijn woonplaats zijn de fietsenwinkels niet op maandag geopend. Ik baalde al heel erg van die twee spaken. Ik wist dat er op mijn route naar huis net een fietsenmaker zit. Ik heb het vermoeden dat deze er nog niet zo lang zit. Ik bedacht mij een paar tellen en riep Sybe terug. Ik besloot om een poging te gaan wagen of deze fietsenmaker dit kon oplossen. Het mooiste zou zijn om dat vandaag nog te doen. Met dat ik mijn fiets op slot zet merk ik dat er nog een spaak kapot is. Nu wordt het wel heel penibel. Dus op hoop van heel veel geluk besluit ik om het er op te wagen. Met een beetje overleg en het aanbod van een leenfiets (zonder kinderzitje) lukt het toch nog om op deze dag (maandag) de fiets te laten repareren. Ik moet nu dus lopen met 2 plankjes hout, een potje magneetverf en een kwast. Op naar huis. Sybe aansporen om door te lopen want die zat niet in de 2de versnelling maar in z'n vrij. Soms leek het wel op z'n R.

De fiets is klaar

Uiteindelijk kwamen we thuis. Nu was het wachten op het telefoontje van de fietsenmaker. Ik wist dat hij zijn best deed om mijn fiets alsnog gerepareerd te krijgen en dat het achterwiel er uit moest voor deze reparatie. Na een poosje wachten werd ik tussen 17:00 uur en 17:30 gebeld met de mededeling dat mijn fiets klaar was. Ik was (en ben hier nog steeds) enorm blij mee. Zeker vanwege de snelheid van de reparatie. Ik was van plan geweest om morgen dan maar te gaan lopen naar school als het niet zou lukken. Sybe moest immers gewoon naar school, vond ik. Dan komen we wel wat later. Sybe was ondertussen een dvdtje aan het kijken en die moest nu uit. En hij moest naar de wc.....

Wil je straks Frietjes eten?

Toen ik gebeld werd moest ik wel gelijk mijn fiets gaan halen. Het was immers niet om de hoek. Sybe was niet blij met mijn actie om de dvd uit te zetten maar ik had hem gewaarschuwd dat dit kon gebeuren. Ik zei dan ook dat hij moest stoppen met huilen en dat we naar de fietsenmaker gingen. Gelijk daarna beloofde ik dat we frietjes zouden halen bij de snackbar, met een kaassoufflé en een milkshake. (Hoe koop ik mijn kind om) Dat was genoeg aansporing om hem zijn tranen te laten drogen en mee te krijgen naar de fietsenmaker. Ik pakte een tasje en die mocht hij vasthouden aan de ene kant en ik aan de andere kant. Hij wist niet hoe snel hij mij naar de fietsenmaker moest trekken. Het leek wel of die R van retour nu stond voor de R van racen. Dus we waren nu veel sneller bij de fietsenmaker dan dat we een paar uur geleden thuis aankwamen. De fietsenmaker vertelde mij dus dat de spaken in het achterwiel niet de sterkste zijn en dat het vervangen van de spaken voor een steviger soort geen overbodige luxe is. Ik kijk dan naar Sybe. Hij is nu niet bepaald een vedergewichtje. Met zijn bouw en 117cm is bijna 25 kilo niet te zwaar maar wel zwaar voor een achterwiel als de mijne, kennelijk. Zeker als ik ook nog wel eens boodschappen in mijn fietstas doe. (Iets wat de komende tijd ook vaker zal gebeuren.)

Pech maar ook veel geluk.

Al met al had ik dus wel pech maar ook onwijs veel mazzel. Mijn fiets is weer veilig en rijd weer goed. Het is dat ik mijn woonplaats niet zomaar openbaar zet anders had ik even een link geplaatst naar zijn facebookpagina.

* Namen zijn gefingeerd om de privacy van de desbetreffende personen en mijzelf te garanderen. Alleen mijn naam is mijn echte naam.




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties