Ik mis je

Ik mis je


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Vandaag besloot ik om lied te draaien van de crematie van mijn man. Het is niet goed om dit overdag te draaien wanneer onze zoon ook beneden is dus toen hij op bed lag heb ik moed verzameld om die DVD aan te zetten. Mijn man had dit lied uitgekozen en eigenlijk is het nu niet echt een lied wat je zo op het eerste punt zou verwachten op een uitvaart. Maar hij had gekozen dus moest het deze worden. Ik nam mij voor om de hele DVD te luisteren en deels te zien. Ik wilde ook een beetje opruimen tussendoor. Van dat laatste is niet echt veel terecht gekomen maar dat is niet erg voor vanavond.

Ik wist wat mij te wachten stond, ongeveer. Ik heb bewust dit opgezet en opgezocht want soms is het ook goed om die confrontatie aan te gaan. Hoe verrekte moeilijk het ook is en hoeveel pijn het ook doet. Doe ik dit niet kom ik niet verder, niet verder in mijn rouw proces. Toen de DVD afgelopen was zette ik voor mijzelf een cd uit Taizé op. Dit kan mij ook wel goed helpen om troost te geven. In dit geval gaf het mij even dat extra duwtje wat ik nodig had om even goed bij mijzelf te komen. Het is "lang" gelden dat ik weer zo heb kunnen huilen. Ik heb mijn tranen gewoon laten gaan, niet weggeslikt of geveegd gewoon laten zijn wat het was. Lucht het op? het geeft uiting aan mijn gevoel, dat verrekte klere gevoel van ik mis je.

Omdat ik ook nog steeds foto's wil bestellen van mijn man voor mensen die ik dit beloofd heb ging ik hier ook mee aan de slag. Ook dit hielp om goed te kunnen huilen. Ik kwam het album tegen van de laatste dagen van mijn man waar ook de foto's rond het overlijden in staan. Deze moet ook nog besteld worden. Om dit te zien doet zeer. Zo zeer. De foto's op de IC, de foto's in het uitvaartcentrum waar we de kist gesloten hebben met en voor de zoon van mijn man en mij. De foto van die ik gemaakt heb van de rouw auto en in de aula. Ik heb er een paar keer door heen gebladerd. Waarom? Omdat huilen niet erg is en het zet mijzelf weer bij mij gevoel neer. Bij mijn rouw, bij mijn verdriet en pijn. Het helpt mij een beetje om te zijn wie ik ben, weer te beseffen wat er allemaal gebeurd is in zo'n korte tijd.

Het is nu middernacht en ik heb weer een paar foto's uitgezocht. Eigenlijk moeten er nog meer uitgezocht worden. Of dat nu lukt zie ik wel. Zo niet dan vandaag even niet. "morgen" Als ik geslapen heb is er weer een nieuwe dag. Ik denk dat ik de komende tijd maar even wat later op de avond de foto's ga uitzoeken zodat ik echt even bij mijzelf kan komen. Even bij mijn verdriet.

Morgen is het weer een nieuwe dag, dan heb ik geslapen en dan word ik weer vrolijk gewekt door onze zoon. Hij is zich natuurlijk niet bewust wat ik vanavond bewust opgezocht heb en hij heeft mij gewoon weer nodig. Dan ben ik weer gewoon zijn mama met alles wat dáár bij hoort. Vanavond was ik Annemiek die haar man verloren heeft.

Waarom ik dit zo schrijf? Ik had jullie toen ik hier begon verteld dat ik bezig ben mijn rugzak opnieuw in te delen. Dit hoort er bij. Daarnaast wil ik jullie ook meenemen op mijn reis die ik maak in de hoop dat ik kan uitleggen wat rouwen is. Dat het zo op het oog vaak wel goed gaat, en dat gaat het ook best wel vaak, maar dat er ook moeilijke dagen zijn en dat sommige dagen of sommige uren gewoon grijs zijn. Misschien hebben jullie hier wat aan en kunnen jullie andere door dit verhaal wat beter begrijpen.

Ik heb ook geleerd om dit soort momenten toe te laten en gewoon te laten bestaan. Doe ik dat niet loop ik kans dat dit mij in de toekomst dwars gaat zitten en dat het verleden mij dan in gaat halen. Wees ook niet verbaasd als mijn reacties morgen nuchter lijken. Ik schrijf er nu over en probeer onder woorden te brengen wat er vanavond gebeurde. Morgen is het weer anders.

Liefs en een groet van mij.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (14 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Goed dat je zo je eigen weg gaat en dicht bij jezelf blijft. Rouwen is iets dat ieder voor zich doet, er bestaan geen regels voor. Heel veel sterkte! 
| 17:05 |
Dat klopt, en er bestaat geen fout of goed. Je rouwt op je eigen manier. Dank je wel voor je reactie.
| 18:26 |
ik hou van je openheid. Rouwen is een zwaar proces... Ik vind het prettig dat je zo open bent, en dit met ons wilt delen.
Het lijkt me echt ontzettend zwaar om je man te moeten missen.
Bedankt voor je openhartigheid en sterkte
| 11:58 |
Het is niet makkelijk dat klopt.
| 15:05 |
Bedankt voor je openheid en het delen met ons. Wat ook kan helpen is de muziek luisteren met een koptelefoon op. Vandaag heb ik ook een artikel geschreven over de muziek die helend werkt. Sterkte.
| 11:47 |
muziek luisteren met een koptelefoon is hier gevaarlijk. Zeker met het oog op mijn zoon. Muziek hoeft niet helend te werken voor mij. Mijn muziek en die van mijn man zijn de juiste muziek om nu eerst deze periode door te komen. Rouwen doet een ieder op haar (of zijn) eigen manier.
| 12:12 |
👍
| 12:42 |
Goed zo, knap dat je naar je verdriet gaat en geen muur er om heen opbouwt. Dit hoort ook bij jouw leven. Het valt ook echt niet mee om je man te moeten missen
| 23:39 |
Ik kan er wel een muur omheen bouwen maar dat helpt niet en in de toekomst zal het alleen maar tegen mij werken
| 09:09 |
ik was verdrietig met jou. Dat het niet altijd goed gaat is te begrijpen en toegeven aan je verdriet moet je zeker doen. Even goed uithuilen dan kan je er weer heel even tegen. Heel veel liefs en sterkte.❤️😘
| 16:01 |
Dank je wel.
| 17:07 |
Heel goed dat je dit doet. Pijnlijke momenten, verdrietige maar beslist ook waardevolle en liefdevolle. Het is ook goed om gewoon Annemiek te zijn en niet alleen de mama. Maak er een fijne dag voor jezelf van!
| 09:30 |
Vandaag wordt het een beetje druk, ik heb van alles in de planning staan. Ik weet nog niet wat er van terecht komt. Gisteren had ik echt even een paar uur voor mijzelf en dat was best wel fijn. Even wat moois voor mijzelf gekocht. Ook dat is onderdeel van even voor mijzelf zorgen en even niet alleen mama zijn. Dank je wel voor je lieve woorden.
| 09:36 |
Lekker inbouwen heb ik jaren gedaan en ga ik na de zomer ook weer doen. Me time
| 09:40 |
Mooie en openhartige blog. 
| 13:04 |
Dank je wel.
| 15:13 |
Het valt niet mee om dit op te zoeken - of neer te schrijven. Het is goed om je emoties 'vrij' te laten.
Sterkte in dit proces!
| 11:15 |
Nee dat klopt maar beter nu dan dat ik over een jaar of wat hier tegenaan loop. Dank je wel.
| 15:14 |
Rouwen is rauw. Dat voel je op dergelijke momenten. Heel moedig van je dat je het aangaat en zorgvuldig je momenten kiest. Iedere traan geeft uiting en wat er was en wat hij voor je heeft betekent en nog betekent. Daarom zei mijn vader altijd: ‘vier je tranen’ Al klinkt dat misschien wat gek, door voorgaande is dat juist heel mooi.
| 09:41 |
Rouwen is rauw en hard werken. Dank je wel.
| 15:16 |
Goed dat je het opzoekt en gevoelens en tranen toelaat het zal je stukje bij beetje helpen met verwerken en rouwen. Wat boft je zoon met zo een mama! Je denkt aan jezelf maar ook aan hem! Respect!
| 09:21 |
Dank je wel. Gisteren zocht ik het bewust op. Ik kon er moeilijk bij komen hoewel het er wel zat.
| 15:15 |
De wereld draait door en iedereen gaat verder, soms wil/moet je even stil staan om te rouwen om je verlies, maar daarna moet je een en om in de pas te lopen, zwaar en velen zien het niet, hebben daar ook geen tijd voor want de wereld draait door.
Neem de tijd voor jezelf om te rouwen en te verwerken, anders breekt je dat later op weet ik uit ervaring.
| 08:55 |
Dat is allemaal waar. Als het niet de maatschappij is dan is het wel onze zoon die van mij vraag om gewoon door te gaan en er puur en alleen voor hem te zijn. Ik weet (gelukkig niet uit eigen ervaring) dat het beter is om nu deze rouw op te pakken dan over een paar jaar. Dus moet ik daar ook tijd voor maken. Dank je wel voor je warme woorden.
| 09:05 |
een rollenspel van emoties,je doet het maar allemaal zo tegelijkertijd.Veel sterkte in je proces
| 08:43 |
Ik heb weinig keus... Dank je wel.
| 08:47 |
Moeilijk lijkt me, om midden in het rouwproces om je man, overdag de vrolijke mama te zijn voor je zoon.
Veel sterkte!
| 04:45 |
Het is niet makkelijk, dat klopt. Dan probeer ik bij mijn gevoel te komen overdag en dan spookt mijn kleine draak iets uit waardoor ik dus moet lachen. Dat werkt niet. Wanneer hij verdriet heeft om papa dan zijn er ook wel momenten dat ik ook verdriet hebt maar dat is toch anders. Dank je wel.
| 08:45 |
❤️
| 14:27 |
Gecondoleerd. Begrijp helemaal wat je schrijft. Erg moedig dat openbaar te doen. Je verwoord daarmee, denk ik, wat vele voelen. Wij hebben veel gemeenschappelijk, zoals recent overleden partner en zoon (ik twee) met autisme. Zo zijdelings schrijf ik daar wel eens wat over, maar dat zit dan diep verstopt in de tekst. Ik heb erg veel bewondering en waardering voor jouw openheid. Het helpt mij, juist ook in die, voortaan alleen zijnde nachten. Veel liefs en sterkte. 
| 01:15 |
Wat verdrietig dat jij ook kort gelden je man verloren hebt en wat "bijzonder" dat jij ook te maken hebt met autisme. Voor jou ook heel veel sterkte moed en kracht. Schrijven is mijn uitlaadklep en ik ben niet bang om te schrijven over moeilijke en verdrietige dingen. Ik probeer juist met mijn blogs te laten zien hoe het kan zijn in mijn leven. Ook wil ik proberen om hiermee het taboe rond rouwen te doorbreken. Vraag maar hoe het gaat. Ja gisteren was het een rot dag maar vandaag gaat het wel weer. Ook het taboe rond dat je kind anders is wil ik doorbreken. Dat kan alleen door te vertellen/schrijven. Het is een beetje gek om te schrijven dat ik het fijn vind dat je wat aan mijn blogs hebt maar ik weet ook niet goed hoe ik het anders moet verwoorden. Ik hoop dat je nog veel kracht kan blijven halen en ook het nodige aan humor. Zonder humor red je/ik het niet.
| 08:39 |
Humor is inderdaad heel belangrijk en relativeren. Ik vind het helemaal niet gek dat je dat schrijft. Fijn dat je reageert juist. Schrijven is zeker, voor mij ook, een uitlaatklep. Zien (lezen) hoe andere mensen ergens mee omgaan zet mij echter weer aan het denken en bied ook troost. Dank je, daarvoor. 
| 11:19 |
"graag gedaan" en ook jij dank je wel voor wat je vertelt.
| 15:18 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen