×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Waterpretpark bij opa en oma

Waterpretpark bij opa en oma


Wat gaan we doen?

Wat ga je dan doen bij opa en oma? Nou eerst maar even binnenkomen en wat eten. Vervolgens even wachten op je oom en daar even mee spelen en in de tussentijd bespreken mama en opa en oma wel wat het gaat worden. Ik had genoeg badgoed bij me en we zouden naar een waterspeelplek gaan. Ik kan het niet nalaten om dit zo meteen te noemen want het was zo'n leuke speelplek hoewel zoonlief het eerst even lastig vond om zichzelf te zetten tot spelen. We maakte een paar plannen (die vervolgens gewijzigd werden) en zouden zien hoe het zou lopen. Nu is dat met een knulletje zoals mijn zoon best wel eens lastig want dan denk je het een en dan loopt het toch wel eens anders dan je beloofd of hoopt.

Te veel prikkels

We gingen naar een waterspeeltuin. Dit is achter het zwembad (waar ik heb leren zwemmen) op de ruimte van het oude buitenbad. Het is daar schitterend geworden. Dat als eerste. MAARRRR, (ja daar komt de hele grote maar) zoonlief vond het helemaal niks. En dan druk ik mij zachtjes uit.

  • Hij zag al die gillende kinderen.
  • Hoorde gekrijs.
  • Zag gespat van water overal voor hem.
  • de ruimte was onoverzichtelijk
  • het was veel te druk
  • de kinderen bewogen veel te snel
  • de ruimte was totaal vreemd
  • er waren te veel waterfonteinen
  • alles stond dicht op elkaar
  • de kinderen maakte elkaar nat
  • veel grote kinderen
  • en weet ik veel wat nog meer.


Een bange kleine knul

Ik voelde de weerstand van mijn zoon toen we het terras op liepen. Dat is niet moeilijk want hij bleef staan en ik kreeg hem niet mee. Al die prikkels die ik zojuist beschreef kwamen ongefilterd binnen en tegelijk. Dat was niet te verwerken voor hem. Ik pakte hem op en we zijn gaan zitten vlak bij de fonteinen. Ruim buiten het bereik van het water. Wat er toen gebeurde is heel moeilijk te beschrijven. Mijn zoontje werd ineens een bange kleine jonge en greep zich vast aan een stang die achter ons zat. Hij was zo overweldigd door dit alles dat hij niet naar het water wilde. Hij pakte die stang in een houdgreep vast waar ik hem moeilijk uit kon krijgen. Dit deed zeer in mijn hart. Heel veel zeer. Ik merkte nu voor het eerst dat iets veel te veel was. Maar ik zou zijn moeder niet zijn als ik heel voorzichtig maar doortastend was.

Als eerste wilde ik hem op schoot zien te krijgen. Dat was al een lastige klus. Met heel veel voorzichtige kracht en weinig woorden zorgde ik er voor dat hij op schoot kwam te zitten. Toen hij zo even zat zei ik dat ik zo zijn schoenen uit ging doen en zijn sokken. Het enigste wat hij kon zeggen was "nope" het was eerder een fluisteren dan een zeggen. Als eerste heb ik hem samen met mijn moeder zijn schoenen uit weten te krijgen. Hierna volgde zijn sokken.

Zoonlief had al zijn zwemkleding aan dus dat zou geen moeite gaan kosten. Maar goed hoe kan ik hem zover krijgen dat hij het water in zou gaan? Niet dus. Ik had zelf niet voor zwemkleding gezorgd. Ik had zo'n groot watergebeuren als dit niet verwacht. Maar goed. Ik weet hoe veel hij van water houd dus pakte ik hem op en ben ik met hem die fonteinen in gelopen. Ik liep van de ene fontein naar de andere en ik liet mijn kleine knul gewoon nat worden. In werd zelf dus ook helemaal nat maar dat kon mij niks schelen. Heel voorzichtig bij mij op de arm wende hij aan de drukte en het water wat onvoorspelbaar was. Langzaam begon hij wat losser te worden.

Het wordt leuk......

Op een mooi moment wilde zoonlief op de grond gaan staan. We liepen samen naar een waterkanon die net vrij was gekomen. Daar kwam mijn waterratje weer naar boven en hij ging sproeien. Hij had weer plezier en heel veel lol met het water. Dit kon hij wel een poosje volhouden! Hij werd enorm nat en ook ik bleef niet droog. Ik wilde hem uitdagen en nam hem mee naar de wateremmers die hun water omlaag lieten storten. Dat was niet zo'n feestje. Net als de fonteinen die uit de grond omhoog kwamen. Maar hij had wel een hele overwinning behaald. Ik besloot dat ik even ging zitten, heel dichtbij het water waar oma ook al zat. Maar dat was niet de bedoeling.... Ik werd opgehaal door zoonlief. Ik moest mee terug naar het water. Prima ik ging weer mee om vervolgens ietsjes later weer terug te gaan. Ik liet hem los en hij merkte het niet eens. Zo mooi vond ik dat. Ik hield hem goed in de gaten, heb je mijn hulp nodig? Kun je het alleen af? Duwt niemand je omver? Probeer je een beetje te spelen of wijzen ze je af? Hij liep daar als ukkie tussen grotere kinderen. Hij voegde zich tussen de "gewone" kinderen maar stond er een beetje naast. Maar wat een plezier had hij! Ik werd hier zo blij van, zo gelukkig! Even had hij mij niet nodig. Even was hij alleen zonder een volwassene dicht in de buurt.

Nu is het genoeg met het water

Op een gegeven moment was het genoeg met het water. Zoonlief verhuisde naar het zand waar ook genoeg van aanwezig is. Hij had een graver gevonden en was daar een poos zoet mee. Dus we verhuisde met onze spullen naar die plek en bleven in de buurt zitten. Hier zat hij alleen onder de bomen in het zand te spelen. Even geen drukte om zich heen en gewoon graven. Ook hier heeft hij zich best wel een poos vermaakt. Natuurlijk was zijn zwembroek nog nat en ook zijn shirt dus dan worden die ook niet bepaald schoon. Maar ach dat maakt niks uit. Toen zoonlief klaar was met het zand ging hij op verder onderzoek uit. Het springkussen werd gevonden maar was niet echt eenvoudig. Vervolgens liep hij wat rond te dolen en te kijken en ging weer terug om met het zand te spelen. Als hij gaat rondlopen moet ik wel mee want hij kan zomaar ergens speelgoed vinden. Dit is dan niet van hem maar dat wil hij wel graag hebben. Niemand speelt er immers mee dus dan mag hij dat toch wel doen? Kijk en dan heeft hij mij nodig om te horen dat dit niet mag. Stel een ander zegt dat kan het zomaar zijn dat hij gaat huilen of het toch pakt. Niemand snap dat hij dit niet begrijpt. Niemand ziet dat hij ASS (autisme) heeft dus niemand houd rekening hiermee.

Tijd om te gaan

Zo zoetjes aan begon het tijd te worden om naar het huis van opa en oma te gaan. Even afspoelen in de fontein en we gaan omkleden. Liever gezegd, zoonlief kon zich omkleden. Ik kon dit pas bij mijn ouders doen. Dus dat was even onder de douche en weer aankleden. De rest van de dag hoorden we hoe leuk zoonlief het gehad heeft in het waterpretpark. We beloofde dat we de volgende dag weer zouden gaan maar helaas was het in de ochtend toch iets te bewolkt. We kozen er voor om in een tuincentrum gezellig iets te gaan drinken. Dit was erg lastig voor hem en onduidelijk. Toen we ook woensdag thuis kwamen wilde hij graag naar het waterpretpark. Ik houd er dus rekening mee dat het nog wel even kan duren voor het voor zoonlief duidelijk is dat we dit niet zomaar kunnen doen.

Wil je reageren of misschien zelf schrijven? Wordt dan ook lid van dit gezellige platform.




wakeupkitty
Die chaos in een park doet ons ook gillen... zeer begrijpelijk en dan duurt het voordat er genoten kan worden...
11-08-2018 08:21
11-08-2018 08:21
Judith Evelien
Geweldig hoe jij je zoon kennis laat maken met al het moois van de wereld, al is het in de eerste instantie nog best wel eens eng voor hem
28-07-2018 00:14
28-07-2018 00:14
lekkerereceptenvoor2
Fijn om te lezen dat je zoon toch hebt genoten en gespeeld. Alleen nu eraan wennen dat het niet iedere dag waterplezierdag is. 
26-07-2018 09:58
26-07-2018 09:58
FrutselenindeMarge
het was gewoon zo leuk dat hij het wil blijven herhalen
26-07-2018 09:30
26-07-2018 09:30
Schorelaar
wat een overwinning
26-07-2018 06:42
26-07-2018 06:42