#Even voorstellen, meneer Burger.


In het woonzorg centrum waar ik werk wonen veel bijzondere mensen.
Ze hebben een eigen appartement en kunnen gebruik maken van huiskamers beneden waar allerlei activiteiten op het programma staan.
Wij, het personeel, bieden zorg en begeleiding aan voor mensen met een dementie.

Onlangs is er een nieuwe bewoner gekomen, dhr. Burger. Ik was nog niet ingedeeld aan de kant waar hij was komen wonen.
Dhr. Burger was tijdens de koffiepauze ter sprake gekomen, dhr. leek erg wisselend te zijn in zijn gedrag en had ook last van hallucinaties.
Amelie van de huishoudelijke dienst vertelde dat dhr. rode beestjes had gezien, Amelie wilde stofzuigen dus dat kwam goed uit. Toen Amelie daarmee klaar was zag dhr. nog beestjes en had toen gezegd dat het waarschijnlijk aan zijn ziekte lag.
EVV-er  Tanja had onze psychologe al gevraagd om ons uit te leggen hoe we daar het beste mee om konden gaan. Ook had ik een keer met dhr. in de lift gestaan, met andere bewoners.


Op vrijdagmiddag keek collega Karin de medicijnkarren na en de voorraad. Zij stuitte op een niet gebruikte baxterrol van dhr. Burger.
“Dat klopt” vertelde Tanja, “ dhr. wilde zijn medicatie niet afgeven, hij wilde ze in eigen beheer houden. Maar vanmorgen lag er een pilletje op tafel. Er is al voorgesteld dat Carina in gesprek gaat met hem om te vragen of wij ze mogen beheren.”
Carina wist nog van niets, ik was mijn werkzaamheden aan het afronden en zag de avonddienst al in de lift stappen.
Nu ik op de hoogte was van dit probleem kon ik  me er ook niet meer aan onttrekken.
Ik wist niets van dhr.  Het enige dat ik wist was dat dhr. de diagnose Lewy Body Dementie heeft
.


Lewy Body Dementie is vernoemd naar de ontdekker van deze ziekte, dr. Friedrich H. Body, een directe collega van dr. Alois Alzheimer.
Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie, er bestaan zo’n 50 soorten dementie.
Lewy Body dementie is voor het eerst beschreven in 1961 en lange tijd is gedacht dat dit een zeldzame vorm van dementie is. Uit recent onderzoek is gebleken dat 15 tot 20% van de dementerende patiënten deze vorm van dementie heeft.
Een belangrijk kenmerk van dit ziektebeeld is dat de lichamelijke en geestelijke symptomen van uur tot uur, van dag tot dag kunnen verschillen.
Bij de ziekte Lewy body ontstaan zogenaamde Lewy bodies (eiwitafzettingen) in de zenuwcellen. Onderzoekers denken dat deze Lewy bodies ontstaan als een hersencel gevaar loopt, bijvoorbeeld omdat er een giftige stof aanwezig is.

Bij Lewy bodie dementie zitten deze afwijkingen voornamelijk in de hersenschors. De hersenschors is het gebied in de hersenen waar informatie uit de rest van het lichaam wordt ontvangen, geanalyseerd en geïnterpreteerd.
Deze informatie wordt weer omgezet in gedachten, spreken en handelen.

Omdat Lewy body dementie op Parkinson en Alzheimer lijkt is het moeilijk de goede diagnose te stellen. Bij de ziekte van Parkinson zijn ook Lewy bodies aanwezig maar deze zitten dan vooral in de substantia nigra, een gebied in de middenhersenen waar bewegingen geregeld worden.

De symptomen:
De mate van alertheid/verwardheid kan erg schommelen van helder tot niet aanspreekbaar.
Bij 70% van de patiënten komen (visuele) hallucinaties voor, al vroeg in het ziekteproces.
Er zijn verschijnselen vergelijkbaar met de ziekte van Parkinson, tremoren (trillen en beven) een zachte stem, stijfheid en traagheid in bewegingen.

Het verloop van de ziekte:
In het begin van de ziekte staan de aandachts- en benoem problemen op de voorgrond, de geheugenproblemen zijn licht, maar nemen met het vorderen van de ziekte toe.
Door de schommelingen in het ziektebeeld komen in de periode van helderheid angsten en depressief gedrag op omdat patiënten  beseffen dat ze nooit meer de oude zullen worden.
Ook in een later stadium zijn er nog heldere periodes. Vaak nemen de angsten toe en krijgen de patiënten te maken met hallucinaties, wanen, nachtmerries en gedragsveranderingen.
Het verloop van de ziekte kan zo snel gaan dat de patiënt het ene jaar nog loopt met af en toe een valpartij en het volgende jaar diep dement in een rolstoel zit.

Medicatie:
Medicatie tegen hallucinaties en wanen die gegeven kunnen worden zijn rivastigmine (ook wel Exelon genaamd) Deze werken ook op de aandacht en het geheugen.
Als dit niet werkt kan een lage dosis clozapine gegeven worden.
Antidepressiva als serotonine of noradrenaline kan gegeven worden bij depressies.
Antipsychotica zoals haldol moeten zoveel mogelijk vermeden worden.
Tegen de Parkinson verschijnselen kan een lage dosis Levodopa gegeven worden. Een bijwerking van Parkinson medicatie kan weer hallucinaties en verwardheid geven.

Bronnen o.a.
https://www.lewy-body.nl/lewybody.html
https://www.alzheimer-nederland.nl


Het winterzonnetje scheen zijn net ingerichte appartementje in.
Dhr. zat aan tafel.
“goedemiddag, mag ik binnenkomen?”
Ik stelde me (weer) voor.
Dhr. herhaalde een stukje van mijn zin en gaf me een hand.
Ik maakte een algemeen praatje over de nieuwe woning, over wennen.
“ja alles is anders” beaamde dhr.
Daarna vroeg ik naar de medicijnen, die zouden waarschijnlijk in de badkamer staan.
Ik mocht ze halen en zette ze op tafel, 3 doosjes en een potje.
“ja, dat zijn ze, het zijn 4 pillen”
Het potje wat ik oppakte daar stond op het etiket geschreven dat dhr. het al een jaar niet meer mocht gebruiken i.v.m. vallen.
“ ik hoop niet dat u dit inneemt, er staat dat u hiervan gaat vallen”
Dhr. pakte het doosje en las het etiket met opmerking alsof hij het nog nooit gezien had.
“Dat potje wil ik in ieder geval meenemen, ik zou het vervelend vinden als u daardoor zou vallen.”
Ik wachtte even om te zien of de opmerking landde. Dhr. Burger knikte. “Ik zou ook graag de andere medicijnen mee willen nemen. Kijk wij hebben ze zo binnengekregen” Uit mijn zak haalde ik de baxterrol. Dhr. keek van de rol naar de doosjes en weer terug naar mij. “ ik wil graag zelf mijn medicijnen regelen” Natuurlijk begrijp ik dat, alles wat je afhankelijk maakt van een ander wil je niet. Ook het potje met de gestopte medicijnen werd bekeken. Ik herhaalde weer de ernst van het innemen van die medicijnen. “nu is alles ook nog nieuw en u moet al op zoveel letten. Ik zou het erg vervelend vinden als het mis gaat met uw medicijnen. Zullen we het dan in ieder geval voorlopig van u overnemen?” Dhr. keek nogmaals naar alle medicijnen, naar mij, en naar het potje met de gestopte medicijnen. “het is goed”  zei hij. “als je het maar opschrijft” Natuurlijk schrijf ik het op. Ik maakte met dhr. de afspraak dat ik over een week weer naar hem toe ga om over de medicijnen te praten. Dat was goed.

signup

Wil je meer lezen over dementie of andere zorg verhalen? Word gratis lid van Yoorss en beloon de maker en jezelf!