De portretten: het verhaal van M


M is het zat, #spuugzat .Hij is het zat om elk dubbeltje om te keren terwijl de overheid steeds maar weer maatregelen verzint om hem nog verder de ellende in te trappen.

Hoe kwam dat zo?

M is een man van midden vijftig. In zijn jonge jaren heeft hij goed zijn boterham verdiend. Hij had alles: huisje, vrouw, gezin en drie kinderen. Het lijkt niet op te kunnen totdat zijn hart ermee stopt op zijn 39ste verjaardag. Hij blijkt ook nog diabetes te hebben en er volgt een lange revalidatie. Hij krabbelt op en gaat weer gedeeltelijk aan het werk. In de tien jaar die volgen krijgt hij nog twee keer een hartaanval en uiteindelijk wordt hij, voor wat betreft betaald werk, definitief geveld door een diabetische voet die hem vijf jaar aan de bank gekluisterd houdt. Direct daarop besluit hij te gaan scheiden.

Met het vinden van woonruimte heeft hij geluk. Hij kan terecht in een complex voor 55-plussers waar zorg min of meer geïntegreerd is. Hij bouwt een nieuw bestaan op tussen meubels die hij gevonden heeft in de hoekjes van het internet die ‘gratis af te halen’ heten en met hulp van zijn familie. Met zijn gezondheid gaat het gelukkig ineens veel beter. Hij wil niet stilzitten en gaat als vrijwilliger aan de slag in het betreffende complex in het Grand Café waar de bewoners tussen de middag een maaltijd kunnen eten. Het werk vindt hij leuk, hij houdt van de interactie met andere mensen en hij krijgt betaald in de vorm van een maaltijd.

Die kan hij goed gebruiken, want de huur in het complex is fors en zijn arbeidsongeschiktheidsuitkering is net iets te hoog om in aanmerking te komen voor subsidies. Door zijn aandoeningen is hij in ieder geval veroordeeld om ieder jaar de € 385,00 aan eigen risico van de ziektekostenverzekering te betalen. Hij heeft een oud autootje dat hem naar de frequente controles in ziekenhuis en bij de wondzorg brengt. Het openbaar vervoer is geen optie, daar doet hij enkele reis vijf kwartier over en moet diverse keren overstappen en afstanden lopen, wat met de beperking van zijn voet niet mogelijk is. Voor de WMO taxi komt hij, omdat zijn uitkering een tikkeltje te hoog is, niet in aanmerking. Een autootje dus, van inmiddels 22 jaar oud dat hij financieel nauwelijks op de weg kan houden. De APK wordt dan ook met angst en beven tegemoet gezien.

Een half jaar geleden werd er binnen het complex verhuisd naar een iets goedkoper appartement met een tuintje, op de begane grond dus. Wat hogere stookkosten inhoudt en dat is de reden dat medio november de verwarming nog altijd niet aan is geweest. Er is altijd wel een rekening die eigenlijk niet betaald kan worden, voor sommige medicijnen moet worden bijbetaald en er is een eigen bijdrage voor de speciale orthopedische schoenen die hij eens per jaar aangemeten krijgt. Inmiddels heeft hij een relatie met M, die een paar keer per week een portie extra kookt en dit bij hem in de koelkast zet.

M is het zat dat hij over iedere uitgave moet nadenken. In 2017 zei Mark Rutte verbaasd te zijn dat mensen met een uitkering vakantiegeld krijgen. Mensen die thuis zitten hoeven niet op vakantie. Wat meneer Rutte vergeet is dat met het vakantiegeld andere dingen betaald worden, zoals bijvoorbeeld het eigen risico van de ziektekostenverzekering of de rekening van de garage. Of de eigen bijdrage van de orthopedische schoenen. Of gewoon om de voorraadkast een beetje bij te vullen.

M is de overheid en haar valse beloften spuugzat! Steeds maar weer hopen dat de dure woorden bewaarheid worden, en elk jaar weer de teleurstelling verwerken. Weer is er een belofte niet uitgekomen, weer is er gelogen. Weer weten dat je er niets bij krijgt, niet eens een prijscompensatie, wetende dat alles alleen maar duurder wordt. Steeds weer zorgen en stress. Als de vaste lasten zijn betaald, blijft er dan nog wat over? Hoe ga ik het deze maand doen?

Aan al die valse beloftes moet een eind komen, M is heus niet de enige die continu bezig is te overleven in een valse positieve maatschappij. Vals omdat het bijna dagelijks in de krant staat hoe goed het gaat, en dat is bezijden de waarheid. M vindt het hoog tijd dat de leugens gestopt worden en het dringend, zeer dringend tijd is voor verkiezing!

Wil je meewerken aan deze portretten? Stuur ons je verhaal, zie blog hieronder. Het mag uiteraard anoniem.

Zie ook onze website: spuugzat.weebly.com

Lees meer