De portretten: het verhaal van Mia


#spuugzat

Mia is het zat, spuugzat! Ze is het zat om steeds maar weer een beetje achteruit te lopen terwijl de krantenkoppen roepen dat het nu toch echt beter gaat en dat de koopkracht stijgt.

Mia is een vrouw van eind veertig. Ze is ruim tien jaar geleden gescheiden en had het geluk een appartementje te kunnen kopen met een niet al te hoge hypotheek. De kinderen voedde ze in co-ouderschap op met de vader van de kinderen. Naarmate de kinderen groter werden, ging ze steeds wat meer werken, om financieel onafhankelijk te kunnen zijn. Op een noodlottige dag, ruim vijf jaar geleden, overleed de vader van de kinderen en stond ze er alleen voor, ook financieel.

Gelukkig zijn er toeslagen en zo sloeg ze zich door die eerste jaren heen. Toch greep ze iedere mogelijkheid aan om meer te gaan werken totdat ze sinds een paar jaar veertig uur per week werkt. En het gekke is dat ze het een paar jaar geleden, met drie schoolgaande kinderen, minder uren werk en wat toeslagen, beter had dan tegenwoordig. Één kind is inmiddels de deur uit, de andere twee volgen een vervolgopleiding. Je zou denken dat je het dan financieel ook wat ruimer krijgt, maar niets van dit alles!

Ze heeft al op van alles bezuinigd. Geen kaas, brood en fruit meer van de markt, maar van de discountsupermarkt. Geen dure abonnementen voor mobiele telefoons meer, dat bleek veel goedkoper te kunnen en de vaste telefoon en het televisie abonnement zijn de deur uit. Vroeger kocht ze iedere maand wel kleding, tegenwoordig is dat een enkele keer per jaar, en dan nog in de superuitverkoop. Inmiddels heeft ze een lease-auto van haar werk. En toch blijft er aan het einde van de maand minder (of niets) over dan een paar jaar geleden. Rara hoe kan dat?

Tja, wie het weet mag het zeggen. Denk je bezuinigd te hebben door middel van drie goedkope mobiele telefoonabonnementen, besluit de overheid de belasting op energie dusdanig te verhogen dat het bedrag dat je dacht over te houden, daaraan opgaat, en meer! De ziektekostenverzekering wordt ieder jaar duurder. En ook de boodschappen lijken almaar duurder te worden, ook al komt er geen merkproduct het huis meer in.

Mia is het zat, spuugzat. Ze is het zat dat ‘Den Haag’ zijn eigen baantjes in stand houdt, dat CEO’s van grote bedrijven en banken enorme bonussen krijgen, bonussen zo hoog dat zij het in haar hele leven niet kan verdienen. Ze is het spuugzat dat deze mensen dat de normaalste zaak van de wereld vinden! Ze is het spuugzat dat de overheid aan alle kanten geld over de balk smijt voor prestigieuze projecten, haar geld, het geld dat zij en alle andere Nederlanders iedere maand maar weer moeten opbrengen, zodat ‘Den Haag’ er feestjes van kan vieren. Het wordt hoog tijd dat de gewone man en vrouw het nu eens écht beter gaan krijgen.

Zie ook onze website: spuugzat.weebly.com

Lees meer