×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Winterslaap

Winterslaap


Voel jij het ook? De lente komt er aan. Langzaam ontwaakt de natuur. Ik merk het ook aan mijn eigen innerlijke natuur. Ik word weer wakker uit een lange winterslaap.

Voor mijn gevoel heb ik een jaar lang onder een steen gelegen.  Sommigen begrijpen dat niet, anderen noemen het een sabbatical, weer andere mensen noemen het “spiritual awakening”. 
De mensen die het niet begrijpen projecteren hun behoeften, visie, belemmerende gedachten op mij en zorgen er bijna voor dat ik weer ga wankelen. Net op het moment dat ik weer aan het opkrabbelen ben uit die ‘winterslaap’.
Wat is er toch gebeurd waardoor ik even figuurlijk “offline” was?

De mensen die mij kennen weten dat ik 5 jaar geleden een flinke burnout te pakken heb gehad. Die was heftig. Een jaar van mijn leven ben ik kwijt. Ik kan me ook niet veel meer herinneren uit die tijd. Toch heb ik mijzelf in die periode een belofte gedaan: “Dit overkomt mij nooit meer!”. 
Ik had 13 jaar voor de klas gestaan en ik wist heel sterk dat ik dat niet meer wilde. Maar wat ik wel wilde kon ik ook niet bedenken. Ik vond tenslotte alles leuk en interessant. Hoe moest ik uit al die leuke dingen een keuze maken voor de rest van mijn ‘loopbaan’? Ik had tenslotte ook nooit nagedacht over een andere carrière, want ik stond tenslotte voor de klas. Ik had een vaste aanstelling, baanzekerheid en een goed pensioen in het vooruitzicht. Waarom zou je dan een risico lopen en van baan veranderen? En ja, toch heb ik (met een flinke duw in mijn rug) de stap gezet om al die zekerheden op te geven en het diepe in te springen. Dat is super eng, maar tot op de dag van vandaag heb ik daar geen spijt van gehad. 
De afgelopen 5 jaar zijn een rollercoaster aan emoties geweest. Ik heb hele hoge pieken gehad, maar ook hele diepe dalen. Ik ben een persoonlijk ontwikkelingstraject aangegaan.
Op het moment dat je de keuze maakt om met je eigen persoonlijke ontwikkeling bezig te gaan is er geen weg meer terug. Want je leert dingen over jezelf, over de wereld, over de systemen waar je van kinds af aan al ingeduwd wordt. Je leert mogelijkheden en kansen te zien en je ervaart vrijheid. Eenieder die dat traject aangaat kan simpelweg niet meer terug naar die oude patronen die je “ziek” en “ongelukkig” gemaakt hebben. 
Dus tja, als er geen weg meer terug is, dan moet je wel vooruit. En op die weg komen hele grote beren op je pad die je elke keer opnieuw moet verslaan. Soms gaat dat goed, maar soms ben je ook even moe van dat vechten tegen je oude patronen, angsten en beperkte overtuigingen. En daarom ging ik in een winterslaap. 
Even bijkomen van die enorme wereldreis die ik op blote voeten aan het lopen ben. Een tussenstop om te evalueren en te reflecteren of ik nog wel op het goede pad zit. Of ik misschien beter een afslag kan nemen, of terug kan lopen. 
Zo was ik op mijn reis ook mensen tegengekomen die ook op reis zijn. Soms kun je een stukje meewandelen. Wel zo gezellig! En leerzaam, omdat iedereen zo voor zijn/haar eigen uitdagingen staat. Maar soms pakt iemand een andere afslag dan jij en loop je weer een stukje alleen. Het is niet gezegd dat je elkaar niet meer tegenkomt. De wereld is klein…. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Dus wellicht kruisen je paden weer en loop je weer een stuk verder, allebei met nieuwe ervaringen in de rugzak. 
Dat is niet erg. Ik vind het alleen maar mooi als je het lef hebt om te kiezen voor een andere route. 
Op dit moment wandel ik weer met iemand mee. 
Ik geloof echt dat op het moment dat je iemand tegenkomt, dat dat een bepaalde reden heeft. Je kunt iets van elkaar leren. Ben je uitgeleerd, of heb je elkaar niet meer nodig, dan ga je ieder weer je eigen weg. Sommige mensen blijven bij je, de rest van je leven. 
Ik voel dat ik weer een richting oploop waar ik energie van krijg en ik ben enorm benieuwd naar het vervolg van mijn reis…… wordt vervolgd!