×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Verhaalexperiment #

Verhaalexperiment #


Het was 2.12 en ze zat rechtop in haar bed. Dit is een uur waarop de meeste slapen en eigenlijk zou ze ook moeten slapen, maar het kwam er niet van. Ze voelde zich een mislukking en probeerde ’s nachts haar fouten goed te maken van de afgelopen dag. Binnen een week begonnen haar examens en ze kon nog niets deftig en wist dat ze ging falen. School en de opleiding kan haar even niets schelen, ze weet zelf niets eens of ze verder wil doen in die richting, ze is haar passie kwijt geraakt toen ze haarzelf verloren in de oneindigheid van deze wereld. De vermoeidheid probeerde haar te overmeesteren, maar ze wou er niet aan toegeven. Haar lichaam en geest waren al op een breekpunt van vermoeidheid gekomen, lang geleden dus nog een schepje erboven op zal geen kwaad doen. Ze probeert zich in te beelden in het menselijk lichaam om zo de pathologie en anatomie van de neus te kunnen voorstellen, maar haar gedachtegang wil niet mee en zit al een langere tijd vast. Ze verliest zichzelf in muziek, waar ver iedereen zich in kan verliezen en zorgt ervoor dat ze zodanig vermoeid is dat ze vanzelf in slaap valt zodat ze zich niet moet forceren. Want als ze gewoon in bed ligt en wacht tot de slaap haar overmeesterd dan dwalen haar gedachten af en dan loopt het meestal niet goed af. De dromen of nachtmerries gaan over haar mama die stierf na een langdurige strijd tegen kanker. En ze ondervindt de laatste tijd constante hersenspinsels die herinneringen terug brengen waar ze nog niet klaar voor is, ze kan het nog niet onder ogen zien want dat doet teveel pijn .

Pijn ook zo een grappig fenomeen, er bestaan veel soorten pijn en ieder wordt anders gevoeld in het lichaam, of zo denkt zij er toch over. Haar gedachten dwalen terug af en ze moet zich concentreren op haar cursus. Pediatrische pathologie, het klinkt mooi en interessant en op een bepaalde manier is het dat ook wel, maar om het geforceerd in je hoofd te steken en te hopen dat je er nog iets van herinnert op het examen is een minder mooi plaatje. “Het strottenhoofd komt hoger en ligt in het verlengde van de nasopharynx.” Haar fantasie kan er geen deftig beeld van scheppen en ze heeft geen zin om diep na te denken want ze is bang dat er dan akelige gedachten ontsnappen of de aandacht opeisen en ze moet zich kunnen focussen. Wat een fantastische uitvinding is google wel niet, ze begint een idee te krijgen van hoe de anatomie in elkaar zit en begrijpt het al wat beter.
Op de achtergrond speelt Mumford & Sons, fantastische stem en teksten hebben die gasten, maar Marieke heeft een rare muzieksmaak, ze kan een groep goed vinden voor een paar maanden en ze daarna links laten liggen en veel later terug opnieuw verliefd worden op de stem. Ze zal het maar zien als een geluk en een ongeluk.
Geluk en ongeluk nog zo fenomenen in ons leven, geloven we er in of niet, laten we ons erdoor leiden of niet. De ene wel en de andere niet. Marieke wel, ze had het gevoel dat de laatste tijd alles slecht verliep en dat het ongeluk haar achterna zat. Ze wou gewoon dat er een paar dingen goed gingen in haar leven en dat er wat meer positieve elementen aanwezig waren, maar het lag waarschijnlijk aan haarzelf en aan haar pessimisme of zoals het zelf graag verwoord realisme.
Het doel of doelstelling achter heel dit verhaal, kan ze dit leven leiden of besluit ze om er mee te stoppen. Komt er een ommekeer in haar leven of blijft het aanhouden en uiteindelijk volledig in een duik de afdaling in zonder dat er nog een kans is op verbetering. Of worden het opflakkeringen die uiteindelijk zo vermoeiend worden dat de uitputting de aanleiding is om er mee te stoppen. We hebben er niet voor gekozen om te leven maar ze vindt wel dat ze het recht heeft om die beslissing zelf te maken om er een einde aan te maken en te stoppen. Elke dag dat we opstaan kiezen we ervoor om te leven en zien we wat de dag brengt. We hebben het recht om te zeggen genoeg als we vinden dat we er genoeg van hebben. Niemand zou iemand anders kunnen forceren om te leven. Het zal misschien pijnlijk zijn omdat zelfmoord bij de overlevenden altijd een gevoel van mislukking geeft, maar dat is het absoluut niet . Het leven is niet voor iedereen en daar is niets mis mee.




johan_jongedijk
Ja daar wordt door iedereen anders overgedacht
25-02-2017 17:37
25-02-2017 17:37 • Reageer