×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Obesitas, zwangerschap en diabetes: een verslag van een bijscholing

Obesitas, zwangerschap en diabetes: een verslag van een bijscholing


Tijdens onze terugkomdag kregen we een bijzonder interessante bijscholing door professor Bogaerts, deze ons wat dieper liet nadenken over diabetes in combinatie met zwangerschappen, obesitas en nog zoveel meer. Al snel werd er duidelijk hoe alles in ons leven netjes aan elkaar hangt. Zo is er bijvoorbeeld al kunnen aantonen dat er een verband bestaat tussen het frisdrankgebruik van de vader en de BMI van het kind.


Deze interessante stelling bracht ons snel bij hetgeen me het meeste zal bijblijven en wat ik ook effectief heb bijgeleerd van deze bijscholing. Namelijk 'epigenetica'. Genetica kennen we ondertussen allemaal. Iets wat in onze genen vastligt, kunnen we niet veranderen. Het gaat hier om ons DNA dat van bij de bevruchting vastligt. Rond onze genen daarentegen liggen epigonen. De studie die deze epigonen verder gaat bestuderen noemt men de epigenetica. Deze epigonen die rond onze genen liggen zijn echter wel omkeerbaar, veranderbaar. Natuurlijk niet in 1,2,3. Vandaar dat binnen haar vakgebied, namelijk zwangerschappen, professor Bogaerts al spreekt van de belangrijkste eerste 1000 dagen. Vanaf de bevruchting 1000 dagen tellen blijkt het belangrijkste te zijn om onze epigonen te programmeren. Programmeren we ze ongezond door ongezond zwanger te zijn, door obees aan een zwangerschap te beginnen, door ongezond te leven tijdens je zwangerschap, door snel je kind een boterham met choco, koekjes en fisdrank te laten nuttigen, dan zal het kind enorm hogere kansen hebben om obees te worden, diabetes, hart, vaat en tal van andere ziektes te krijgen op latere leeftijd. Dit puur door een ongezonde programmatie van onze epigenen. Kiezen we daarentegen om met een gezond startgewicht zwanger te worden, leven we tijdens de zwangerschap zeer gezond en voeden we ons kind ook op met gezonde groenten, fruit, variatie en dergelijke meer, verlagen al deze kansen grandioos.


Epigonen herprogrammeren is mogelijk, maar moeilijk. De struggle van iedereen die wil afslanken bewijst dit keer op keer. De foetale programmatie en verder de eerste levensjaren zijn dus het meest bepalend.


Voorts kregen we een speciale open vraag, want wat blijkt, niet enkel kinderen met een te hoog geboortegewicht hadden meer kans om obesitas te ontwikkelen, maar ook pasgeborenen met een te laag geboortegewicht hadden dit. Hoe dit komt is een logische vraag natuurlijk. Het antwoord was wat teleurstellend simpel, maar des te makkelijk is het om de goede boodschap te verspreiden: vertrouw momenteel niet blindelings op groeicurves en dergelijke en stop met pogingen om groei proberen in te halen door je kind bij te voeden om binnen de curves te vallen. Kinderen met een laag geboortegewicht kregen minder voedingsstoffen binnen en zijn dus al geprogrammeerd om zuinig te zijn. Dit pas je niet even plots aan, waardoor overvoeden dus zeker een no go is. Borstvoeding is en blijft hierbij de gezondste methode die het minste leid tot een overvoeding.



Vervolgens ging het even over zwangerschapsdiabetes en de gevolgen voor de kinderen wanneer zwangerschapsdiabetes niet correct opgevolgd zou worden. Een ongeboren kind gebruikt zijn eigen pancreas nog niet ten volle, enkel om de cellen de koolhydraten te laten opnemen en krijgt in principe bloed binnen met de juiste verhoudingen van zuurstof en voedingsstoffen. Zo ook de suikers, waardoor enkel de 'sleutelwerking' van de pancreas nodig is. Bij zwangerschapsdiabetes krijgt het embryo al teveel suikers binnen, waardoor de pancreas al meer moeten gaan werken. Niet enkel om de suikers naar de cellen te laten gaan, maar ook om het teveel aan suikers te gaan opslaan. Hogere geboortegewichten is het logische gevolg. Een ander gevolg is dat er in de voeding van de pas geboren baby's minder suikers aanwezig gaan zijn dan dat de baby gewoon is om binnen te krijgen tijdens de zwangerschap. Dit leid tot het doormaken van vele hypoglycemiën van de baby.


Nu we verder echt in het vaarwater van zwangerschappen, diabetes en obesitas bezig waren, zoomden we wat sterker in op de moeder en kind verhouding. Hoeveel mag een zwangere vrouw nu juist bijkomen tijdens haar zwangerschap was een van de volgende uitvoerig besproken puntjes van de lezing. Uiteraard leerden we allemaal het mooie gemiddelde uit de cursus, dat we van prof Bogaerts snel mochten vergeten. Dit hangt namelijk af van het startgewicht van de moeder. Het is zelfs zo dat, gezond gezien, zwangeren met obesitas best enkele kilo's zouden afvallen ten gevolge van hun zwangerschap. Het meest ideale, ook hetgeen dat al keer op keer terugkomt, blijft dat de moeder best eerst afslankt alvorens ze actief gaat proberen zwanger te geraken. In het kader hiervan kwam een toch wel interessante vraag aan bod: hoe zit het met een bypass als middel om af te slanken om dan hierna zwanger te worden? Dit bleek dan absoluut niet de methode te zijn om af te slanken als je nog op het oog hebt om zwanger te worden. Zwangerschappen na een bypass blijken zeer risicovol voor de baby. Door de maag te verkleinen, darmen in te korten, … kampen bypass patiënten namelijk vaak met tal van tekorten. Hiermee niet altijd uitgesproken in een normale toestand, maar wanneer je zwanger geraakt en voedingsstoffen aan het kindje moet gaan geven, blijkt dit voor de meerderheid problemen te gaan geven. Vitamine K tekorten geven aanleiding tot stollingsproblemen, bloedingen, … De prof haalde een casus aan van een moeder met bypass die door een vitamine K tekort een kind ter wereld bracht die al van in de buik hersenbloedingen doorstaan had.


Hoe je dan best wel afslankt, was uiteindelijk de afsluiter van de bijscholing. Afslanken door coaching blijkt nog altijd de beste methode te zijn en tevens de basis van de studies van de prof. Het grote probleem waarmee ze kampt: het is moeilijk om mensen te bereiken die zwanger willen gaan worden. Met gevolg dat ze hoofdzakelijk enkel kan werken met personen die al zwanger zijn. Uiteraard gaan we dan niet meer zeer streng afvallen, wat nefast zou zijn voor het kind. Desondanks deze handicap worden er toch enorm goede resultaten behaald. Meer nog, ondertussen is men achter een methode om zwangeren voor hun zwangerschap te kunnen bereiken: namelijk voor de tweede zwangerschap. Obese zwangeren die nog een tweede kind willen, is men verder gaan volgen. Algemeen was al geweten dat het nieuwe startgewicht bij bevruchting van het tweede kind vaak hoger ligt, omdat de vorige zwangerschapskilo's nog niet verdwenen zijn. Men is dus al enkele personen kunnen gaan volgen die nog een tweede kindje verlangden. Door verdere coaching na de eerste zwangerschap, kon de volgende zwangerschap in gunstigere omstandigheden starten. De onmiddellijke resultaten waren hiervan al zeer mooi.


Over de coaching ga ik niet speciaal dieper op in, meer ook omdat ik aan die uitleg weinig had. Zelf ben ik al een lange tijd ook voedingscoach en werk ik zelfs nog wat professioneler dan de professor zelf. Daar waar zij haar nog op BMI's concentreert, werken wij al met impedantietoestellen waar de prof zelf van toegaf dat dit beter zou zijn. Persoonlijk vind ik het dan raar dat ze met haar onderzoek deze impedantietoestellen niet in 1 baan introduceert, maar goed. Verder werkt zij ook via een motiverende gespreksvoering en het TIC systeem (Try, Important, Could). Bij dit systeem is het belangrijk dat de persoon tegenover je wil proberen (T), deze persoon moet het zelf belangrijk vinden om haar doel te bereiken (I) en ze moeten het zelf mogelijk zien om die doelen te halen (C), de motivatie moet er als het ware inzitten. Vervolgens is het dan belangrijk om te motiveren, niets af te breken, maar focussen op de vooruitgangen.


Wat ik hier vooral heb gemist, misschien was het eerder door het tijdgebrek, maar is een specifiek advies voor zwangeren. Zoals we al eerder leerden moeten zwangeren al veel voeding laten. Rauwkost, rood vlees, vis, … kunnen in principe, maar op voorwaarden. Dit ter preventie van complicaties en dergelijke, maar wat ik in de praktijk zie is dat vele al deze soorten voedingen volledig schappen ter preventie. Voorts lust niet iedereen alles, daarnaast hebben veel zwangere vrouwen last van enkele soorten voeding die ze door de zwangerschap plots niet meer lusten en anderzijds staat daar tegenover dat de 'rare goestingskes' vaak ook ongezonde goestingskes zijn die er bij komen. Naar mijn inziens wordt er wat dat betreft te zeer gefocust op het niet mogen eten van de rauwkost en dergelijke. Zeker in een tijd waarin obesitas alsmaar toeneemt, leggen we in mijn ogen de focus beter op het gezond eten. Wanneer we de zwangere zeer veel bronnen van micronutriënten gaan ontnemen, moeten er ook alternatieven aangeboden worden. Dingen die wel kunnen en gezond zijn enerzijds, tijdige supletie of gezonde vervangmaaltijden anderzijds. Dat laatste is dan weer meer mijn vaarwater, waarin deze leuke uiteenzetting weer mooi het nut van voedingscoachen in de kijker zet.


Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



Ratelaar
een snoepje is zo gepakt en fruit moet je vaak eerst schillen
08-12-2017 09:24
08-12-2017 09:24 • Reageer