Een paradigma verschuiving *

Een paradigma verschuiving *


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ken je dat gevoel dat je weet hoe het in elkaar steekt en dan komt er elke keer  een andere perspectief naar voren. Door het simpel toevoegen van informatie. Dat noemen ze ook wel een paradigma verschuiving.

Een voorbeeld:

Een oorlogsboot stevende recht af op een stip op de radar. Zij besloten een bericht uit te zenden. Over de radio werd het bericht gestuurd: Dit zijn onze coördinaten. We stevenen recht op u af. Maak plaats.. Vervolgens kwam het volgende bericht terug. Dit zijn onze coordinaten. Wij gaan niet aan de kant. U dient om te varen. Waarop de boot reageerde met. Wij zijn een oorlogschip. Dit is een bevel. Ga voor ons aan de kant. Waarop de tegenpartij reageerde. Wij zijn een vuurtoren en wij staan aan wal. Toen was het ineenkeer duidelijk en door dit ene zinnetje verschoof het hele perspectief over wie er aan de kant hoorde te gaan.

Zo ontstaan de grootste vooroordelen. Je basseert je mening op een aantal feiten maar verdiept je eigenlijk niet in de situatie.  Waardoor je informatie mist. Of informatie wordt je gewoon niet gegeven. Begrijp me niet verkeerd. Dit is menselijk. Dit is hoe ons brein werkt.

Ik had een relatie met een jongen die geen open boek voor mij wou zijn. Zijn grootste problemen hield hij voor zich. Hij was gewend om altijd alles alleen op te lossen. Hij genoot ook van het beeld dat hij van zichzelf creëerde dat hij het allemaal voor elkaar had. Hoe mensen tegen hem op keken omdat hij er altijd voor hen was. Hij voorzag eenieder van informatie wist  altijd overal wat van. Zijn ego groeide met de dag en zijn problemen drukte hij verder weg. Schoof het uit naar de toekomst. Verder en verder. Totdat hij deed of het er niet was. Hij was gewend om het gewoon weg te drukken. Niet om de confrontatie aan te gaan. Op een gegeven moment geloofde hij zichzelf. Elke tekortkoming van zichzelf zag hij als een tekortkoming van een ander. Waarin hij faalde kon hij altijd de tegenpool van een ander bedenken. Als een uitvlucht om niet met zijn eigen problemen aan de slag te gaan.

Op dat moment leerde ik dat ondanks alles goedheid blijft bestaan. Je normen en waarden van wat goed en fout zijn verschuiven alleen. Want ik zag dat hij oprecht geloofde in zijn visie naar de wereld. Als de problemen te groot zijn om aan te kunnen en je ze uit de weg gaat. Projecteer je het naar buiten. Naar alles wat je in een ander ziet. Eenieder die de tekortkoming in een ander ziet worstelt ook met een probleem in zichzelf.

So:

Life is tough my darling but so are you





Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
volgens mij zijn wij autisten de vertegenwoordigers van een nieuw paradigma
| 08:58 |
wat een waardevolle wijsheid. dank je wel
| 08:56 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen