×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Osteopathie veranderde mijn leven

Osteopathie veranderde mijn leven


Ik kan het niet ontkennen, tot een dik jaar geleden geloofde ik er niet in. Voor een vastzittende nek? Oke, dan is eens goed laten kraken waarschijnlijk de beste optie, maar voor de rest? Laat me niet lachen.

Toen ik een jaar of 10 was maakte mijn balletjuf me er op attent dat ik scoliose had (wat eigenlijk betekent dat mijn ruggengraat krom groeit). Gelukkig niet erg en heb ik nooit een korset moeten dragen of een operatie ondergaan, maar wel goed om te weten. Na het ontdekken even langs geweest bij de huisarts en enkele sessies bij de kinesist en dan weer verder met het leven.

Altijd heb ik te horen gekregen dat ik m'n schouders rechter moest houden, dat ik te ineengezakt stond. Dan zet je je schouders even recht voor een paar minuten en zak je daarna weer in omdat het pijn doet om ze zo recht te houden. Jaren is dat zo doorgegaan. Zelfs tot ruzie met m'n moeder toe omdat ik niet van die gewoonte afgeraakt. Ik heb zelf geen idee wanneer het precies begonnen in, maar het moet zo toch op z'n minst een 8 jaar zo zijn doorgegaan.

Vorig jaar kwam ik eerder toevallig terug bij dezelfde dansleerkracht terecht, zij raadde me osteopathie aan. En opeens ging er een wereld voor me open. Ik vond een osteopaat waar ik diezelfde avond nog naartoe kon. Hij was meteen eerlijk met me: "Ik ben niet zeker dat ik je kan helpen." De blokkades die er waren zaten er immers al bijna 10 jaar. Maar na een half uurtje er aan te werken had hij al weer goede hoop. Die week kwam ik nog 2 keer terug om alles echt los te maken.

Bij osteopathie wordt er best wat gewicht gezet op je lichaam om zo vastzittende plekjes te manipuleren. Maar laat je niet misleiden: het is echt pure precisie. Zo'n ostepaat weet echt wel wat hij/zij doet.

En plots was mijn leven anders. Mensen spraken me er zelfs op aan dat er iets aan me veranderd was. Pas achteraf kwam ik er achter dat mijn blokkades er zonder dat ik het zelf door had, voor hadden gezorgd dat ik bijna continu met hoofdpijn leefde. Ook mijn humeur ging er op die manier enorm op vooruit, aangezien ik minder last had van pijn, zelfs al was dat onbewust. Ik geniet nu veel meer van de dingen, lach meer en geloof dat ik er over het algemeen een aangenamer persoon op ben geworden.

Nog steeds laat ik mezelf om de zoveel tijd 'kraken', om zo zo'n dingen te voorkomen in de toekomst. En hé mijn schouders hangen nog wel eens naar voren (mijn spieren zijn door de jaren daar niet helemaal meegegroeid), maar mentaal staan ze zo recht als wat!