Hier ben ik! Mijn verhaal, deel 1

Hier ben ik! Mijn verhaal, deel 1


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Eerst wil ik even zeggen, dit is mijn persoonlijke verhaal waar nog een vervolg op komt. Je mag gerust vragen stellen maar ik kan niet beloven dat ik alles beantwoord

Hallo allemaal, ik ben Charmaine! Ik ben 17 jaar, ik ga al een paar jaar niet naar school, en wil graag delen wat er allemaal gebeurt is wat begon vanaf mijn 12e. 5 jaar lang gaat het alleen maar slechter met mij. Het begon met een beetje buikpijn en een beetje moe. We dachten: het is gewoon stress en spanning voor het naar de middelbare school gaan, gaat wel weer over als ik gewend raak aan de middelbare school toch? Fout.. alles werd alleen maar erger. Ik had steeds meer buikpijn en leek steeds meer moe te worden, en daarbij was  ik in de 1e bijna een heel jaar ongesteld. Erg paniekerig omdat ik mijn lichaam opeens niet meer kon vertrouwen, en zo werd het afgeschreven als paniekaanvallen/stress bij de huisarts. Ik deed havo/vwo, maar ik haalde niet genoeg uren om dat niveau te blijven doen. Dus voor de 2e stroomde ik af naar T niveau en ging naar een andere school. Daar leek meer begrip te zijn voor mijn klachten door anderen sinds ik het enorme geluk heb gehad dat een jongen uit mijn klas zelf enorm veel klachten had. Maar weer, het ging alleen maar slechter. Vaak naar de dokter, ziekenhuis in Enschede, andere dokters, andere ziekenhuizen in Nederland zoals in Utrecht en Nijmegen. Maar niemand leek meer te vinden als een extreme spastische darm en laag ijzer en HB levels. Ondertussen begon ik me steeds slechter te voelen en kwamen er meer klachten bij, en na een tijd lag ik eigenlijk vooral nog in bed en was ik thuis. Als puber alleen maar in bed met enorme pijn en dood moe, niet de dingen kunnen doen die anderen mensen van mijn leeftijd deden. Mentaal verscheurde mij dit, geen hoop meer, maar toch doorgaan ondanks alles nog verder naar beneden ging. Door geen energie te hebben en teveel pijn lag ik bijna alleen nog in bed wat me nog meer klachten gaf. Mijn spieren zijn zo afgezwakt dat mijn schouders half uit de kom hangen, mijn rug verkeerd gaat staan, nek vast gaat staan, ribben verkeerd gaan staan (wat me alleen maar meer pijn bezorgt maar ik kan er niks aan doen) en ik heb geen conditie meer. Voor die klachten kon ik wel naar de Osteopaat, maar de enige manier om daar vanaf te komen was het bed uit gaan en dingen gaan doen om mijn spieren te versterken. Mentaal was dit allemaal zo zwaar, alles leek zo hopeloos. "Je moet er mee leren leven" kreeg ik vaak te horen. Ik heb nooit kunnen voorstellen hoe ik dat zou moeten doen. Ik ben mezelf gaan leren over veganisme, heb het uitgeprobeert en kwam er wel snel achter dat ik melkproducten niet goed kon hebben. Het leek te helpen voor een tijdje maar het was lang niet de oplossing. Ik kon niks opbouwen, elke maand storte ik totaal weer in en begon ik nog lager dan dat ik al was. Toch blijven proberen om een verklaring te vinden.. Er was veel onbegrip en mensen met vervelende opmerkingen waardoor ik begon te twijfelen of het wel echt was, heb ik echt al deze pijn? Verbeeld ik me dit allemaal.. nee toch?  ...

Zoals ik vertelde was ik in de 1e bijna het hele jaar ongesteld. Ik ben toen een tijd bij een gyneacoloog geweest die me eigenlijk steeds een andere pil voor schreef en zei: kom over 2 maand weer terug. Na een pil te vinden die op z'n minst regelmaat gaf ben ik niet meer terug gegaan naar die gyneacoloog. Ik voelde me niet serieus genomen met de pijn die ik had in m'n onderbuik elke maand. Na een paar jaar ben ik veganistisch gegaan was het bloed verlies minder maar de enorme pijn werd toch alleen maar erger. Ik kon nauwelijks lopen van de pijn als ik niet voordurend ibuprofen nam. Door de pijnstillers werd ik nog weer suffer boven op hoe uitgeput ik me voordurend voelde. Dus toch besloten om een gynaecoloog op te zoeken. In december 2017 een afspraak gemaakt bij een andere gyneacoloog voor in januari. En dit veranderde alles

In mijn volgende blog zal ik vertellen hoe deze gynaecoloog in begin 2018 voor mij veel veranderde door mij serieus te nemen en in te zien dat dit gewoon niet kon

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (7 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Welkom op yoors, hopelijk komt er voor jou een oplossing voor de pijn
| 21:14 |
Wat vreselijk voor je!! Welkom op Yoors trouwens. Ik lees nu je klachten, had je blogs in verkeerde volgorde gelezen, omdat het woord Endometriose mijn aandacht trok. Wat een ellende om zo je jeugd te moeten doorkomen en wat fijn dat je nu serieus genomen wordt. Hopelijk gaat de behandeling je helpen. Heel veel succes!
| 13:35 |
Heel erg bedankt! :)
| 17:36 |
Ik heb deel 2 eerst gelezen maar het maakt niet uit ik begrijp je wel.
Wens heel veel sterkte meid het is niet niks.
Spreek ik uit ervaring.
| 10:42 |
Ik ben erg benieuwd naar deel 2, hopelijk gaat het daarin beter met je
| 10:15 |
jeetje, wat ontzettend heftig! Ik ga deel 2 snel lezen!
| 09:24 |
Vreselijk als je eerst niet serieus genomen wordt en wat naar die pijn! Ik ga het vervolg lezen.
In elk geval welkom op Yoors.
| 09:03 |
Eerst maar even een welkom bij yoors Charmaine. Wat een enorm verhaal en dat voor zo'n jonge meid. Dit zal verschrikkelijk voor je zijn! Je jeugd, je school, vrienden, activiteiten.... hoop zo dat het volgende deel inderdaad alles zal veranderen!
| 08:12 |
Bedankt! Ik heb het vervolg meteen gepost. Vond het nogal veel om allemaal in 1 blog te stoppen zelfs wanneer dit al de kortere versie is van alles. Maar ja precies, het had zoveel invloed op mijn hele leven en ik kon niemand een goede verklaring geven waarom het allemaal niet lukte. Nu kan ik dat wel, daar heb ik het over in deel 2
| 08:37 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen