Stukje minder mooi?


Het wordt wel elk jaar wat later dat ze rustig kan genieten van haar zonsondergang. 

In de zomer krioelt het van de mensen die paraderen langs de boulevard. Een vaag gitaarmuziekje speelt terwijl Keniaanse verkoper hun lookalike merktassen en brillen op kleedjes neerleggen. 


Dat het min of meer wordt getolereerd verbaast haar. Ze weet nog wel toen ze hier samen kwamen wonen. Eric was dol op het sfeertje.

Maar ook destijds kon ze maar aan een ding denken. Haar benen even weer voelen wijzigen in de geschubde staart. 

En dan zalig richting de rots waar je keek er geen menselijke beschaving was waar te nemen. Je bent er alleen. Dan kon ze zalig even bijkletsen met mams en zus en ook Pap kwam wel eens langsgezwommen .


Inmiddels werd zij grijzer en wat stram terwijl haar zeefamilie geen dag ouder leek.