Avontuurlijk aangelegd


Het woord meeuwenbout met kwallensalade dringt kennelijk door tot de inmiddels stomige Bart.

Terwijl ze telefoon pakt en belt en appt,besluit ik de complete puinhoop in de achtertuin maar achter mij te laten.

 

Als hij zo boos kan worden en door het lint gaat voel ik mij niet echt veilig aan zijn zij.

Plots zie ik de bekende auto van de ober van de Zeester zal ik hem bedelen om een lift naar het station?

Of maar gokken dat die bus Japanners straks op een rondje Molens kijken gaat?

 

Achtermij hoor ik  een boel geklik en gebabbel.

Als ik ze goed begrijp gaan ze naar Amsterdam  met zijn allen.

Zonder dat de buschauffeur het merkt schuif ik in een stoel voor het raam en binnen no time

heb ik een Japanse buurman.

 

Wie zegt dat leven niet vol avontuur zit?


Mijn vriend laat ik achter bij Dewaputra en reis even de verhaallijn uit van hem en Hans