Bekentenis?


--Opa ik pieker er niet over om jouw fijne leventje zo te laten

 Het is voor jouw misschien verleden tijd maar voor mij zo actueel als het maar kan!

 Jij weet zelf wel hoe je het mam heb lastig gemaakt toen ze zwanger was--

 

Het spookt in mijn hoofd maar ik weet het binnen te houden.Vertel mij dan gewoon wie mijn pap is!

 En voor ik het weet vliegt die zin er onderweg zo uit.

 

Ik zie opa verkleuren,ze knuisten lijken het stuur aan gort te knijpen,het lijkt wel of ik tegenwoordig alle zinvolle gesprekken in auto’s heb.

 

“Je pap mag zich niet zo noemen,hij liet de boel gewoon achter en je mam stond er alleen voor.

 Misschien hadden wij wel eerder moeten bijspringen daar heb je gelijk maar de nare woorden lagen als scherven tussen ons allemaal in."