Pegel wandelt in zijn eendje?


Na de lekkere maaltijd besloot Pegel dat het tijd was voor een wandeling.

En dan niet zo’n kort stukje zoals meneer Koense met zijn hondje dat meer een varkentje oogt,nee een serieuze wandeling.


En dan het liefste langs een meer of vijver,zalig eendjes kijken.

Zoals zij zich invetten met hun snavel tussen de veren zodat ze het ijskoude water niet voelen is een fascinerend geheel.


Onder het bankje ligt toevallig nog een achtergelaten korst in een tikkeltje nat zakje.

Pegel kijkt goed om zich heen of hij even er een stukje uit kan halen.


Zijn knuistjes draaien een miniballetje van het stukje brood.

Net als vroeger zoals oma croutons in de soep maakte.


Het smaakt nog best dat hapje maar hoe krijgt hij dat nou bij de eendjes?

Een kuch achter hem,laat hem schrikken

“Je mag wel op mijn rug”


nav mooie aaibare foto van leefjemomenten