Warrige Willie is aan het einde van haar akker?


Dat getril in de bodem bezorgt Warrige Willie en ook Lintje Worm de kriebels.

 “Dat is geen regen”zegt Lintje verschrikt.

 

En voor je het weet voelen ze zich omhoog gaan alsof ze kunnen vliegen haast.

 Het geluid wordt intenser en ook mensenstemmen nemen ze nu ook waar.

 

“Voor die Lenteopening moet er hier inderdaad het een en ander op de schop!”

 Ze schreeuwen na elkaar en dragen rare dingen op hun hoofd die Willie graag zou lenen bij het huidige geluid.

 

Met een enorme klap vallen ze op een ondergrond die nagalmt.

 “Gelukkig hebben we niks gebroken!”zegt Willie tegen Lintje.

 “In mijn geval was ik dan met zijn tweeën  “



Nadat het galmen draagbaar is geworden besluiten ze de regenbuis maar te verlaten.

 Ze zitten echter tussen een hele berg buizen en hebben geen flauw idee hoe ze hier uitkomen.