Warrige Willie spint van andermans garen?


Geritsel,gekraak het is best eng zo in de storm vindt Warrige Willie.

 Dat zijn geen lentebuitjes het lijkt eerder weer herfst bedenkt zij terwijl ze snel even in een boomuitsparing schuilen gaat.

 

-Ik hou echt niet van water,veels te koud en nat-

 

Gelukkig duurt het buitje niet zo lang en net als ze weer haar neus naar buiten wil steken voelt ze een kriebelig goed zo voor haar gezicht.

 Het plakt een beetje en is ragfijn,ze weet niet helemaal wat het is en tikt voorzichtig met een pootje tegen de dradenwirwar.


 

Voor ze het weet staat er een vreemd wezen voor haar met meerdere ogen en poten.

 Alle ogen lijken haar aan te staren en een glimmende vloeistof komt uit de bek.

 “Help,ik ben geen eten hoor!”

 

De spin kijkt nogmaals en nu goed,maar komt toch steeds wat dichterbij haar