Warrige Willie wordt verkikkerd?


De vruchten kriebelen in haar mond als ze voorzichtig slikt.

 Zou dit de hemel zijn? 

 

Nooit geweten dat engelen er zo uit zien denkt Warrige Willie.

 “Je kleeft knog hoor!” verklaart een groenig sujet.

 “Ik zag de weerkwaaking vanuit mijn regenplaskpoel en dacht kwaarom doet dat beest niks?


 

Het Lentezonnetje prikt in haar ogen en dan beseft ze inderdaad ze leeft nog.

 Voorzichtig kijkt ze om zich heen,de bodem onder haar lijkt wel nog steeds te bewegen.

 “Ik heb je kmee naar huis genomen,mijn naam is Ribbit de kikker

 

Het wordt Willie allemaal iets te veel vrees ik,ze lijkt weer weg te zakken.

 Een ferme plats en een fikse waterdouche later sijpelt het besef van dankjewel zeggen ook weer lichtelijk binnen bij onze rattige dame.

 “Ik dacht dat ik er echt geweest was!

 "Dat kwakt en hier kwen je knu”