De beste deal


De schreeuw van Neptunes galmt langs mijn leger. Elke zeedruppel lijkt mijn naam te weerkaatsen.


Ik word min of meer op zijn matje geroepen. Als oester ben ik op mijn kwetsbaarst,dus verander ik na de derde roep weer in mijzelf.

“Wat ik al dacht jij heb geen lef om mij aan te vallen “terwijl ik besef dat eigenlijk ik blij moet zijn dat hij het nog niet deed,hou ik de schijn op. “Mag ik mijn paradijs her terug mits Eric en Ariel veilig kunnen wonen?”

Dat is een aardig goede deal voor mij maar dat kan ik niet zo snel ze laten merken. “Ik heb wel een paar extra voorwaarden voordat ik ja zeg..”

Nou is Neptunes best vergevingsgezind maar ik krijg niet alles wat ik wil. Nadat ik mijn eigen grot weer kan opzoeken,ben ik deels dat vergeten.

Thuis!