×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Dekselse potjes, deel 4

Dekselse potjes, deel 4


Lees vanaf het begin

Boos en verdrietig, helemaal van slag is ze geweest. De dagen na de voorstelling is het pas goed tot haar doorgedrongen. Ze was voor de tweede keer ontmaagd, al was het dit keer niet lichamelijk, maar geestelijk...

Rob had haar ziel verkracht. Zo voelde het aan. Waarom haar dit nou weer moet overkomen, waar heeft ze het aan te danken. Lies weet dat het geen zin heeft om hier lang bij stil te blijven staan. Even komt de vluchtige gedachte van wraak nemen in haar op. Maar hoe? En zal dat haar bevrediging schenken.

Toen ze Marle verteld had waarom ze zo plotseling vertrokken was, had het haar opgelucht dat haar zus haar begreep. Het was alsof deze ervaring hen nog dichter bij elkaar gebracht heeft.  Misschien zou Marle raad weten, een manier kunnen bedenken waarop ze Rob terug kan pakken. Net wanneer ze hieraan denkt wordt er gebeld. 

In gedachten verzonken opent ze de deur. Een enorme bloemenpracht overweldigt haar.  Zonder iets te zeggen worden de bloemen haar in haar armen gedrukt. Met gepaste terughoudendheid neemt ze de bos rozen in ontvangst. Rob komt er een beetje schaapachtig achter tevoorschijn.  Het liefst smijt Lies ze voor zijn voeten weer neer. 

 "Mooi", zegt ze bitter: "Is dat één van de boeketten die je gekregen hebt na je voorstelling?" Ze ziet dat hij hier niet op rekende. "Of dacht je dat ik nooit in het theater kwam? Ik ben na je leugenachtige woorden weggegaan. Kon het niet meer langer aanzien." 

"Ik zou willen dat ik zo'n dichterlijke woordenschat had van mezelf. Dat heb ik niet. Ik ben slechts de vertolker. De tekst was dan niet van mijn eigen hand, maar het gevoel bij de het uitspreken van de woorden kwamen puur uit mijn eigen hart. Daar heb ik met de repetities moeite mee gehad, ik was ten einde raad toen de regisseuse me keer op keer vertelde dat ze de echte passie miste. Het moest gewoon eerst door mezelf ervaren worden voor ik het geloofwaardig kon brengen. En jij hebt ervoor gezorgd dat ik het zo passioneel ten tonele gebracht heb. " 

Zonder verder iets te zeggen slaat Lies de deur voor Rob dicht. Ze leest dan pas de woorden die op het kaartje staan.

  'Bedankt voor het potje passie.

In de kamer zit Marle te wachten, ze heeft zo met haar zus te doen. Eerst dat gedoe met Martin, ze had het direct voor waar aangenomen dat hij met haar zus gebroken had, had er geen kwaad in gezien om met hem de koffer in te duiken, maar toen ze hoorde wat hij Lies geflikt had, was zelfs zij er misselijk van geworden. Eerst haar zus ten huwelijk vragen omdat hij wist dat ze door niemand anders dan haar eigen man ontmaagd wilde worden en toen hij haar eenmaal gehad had, liet hij haar achter met de gedachte dat hij inderdaad met haar zou trouwen. Walgelijk! Ze had zijn kloffie het raam uitgeworpen  en hem de deur gewezen. Hij moest maar eens de vernedering ondergaan om in zijn nakie door de gangen te moeten lopen, dat was wel het minste wat ze tegenover de ontmaagding van haar zusje kon zetten.

O wat was ze blij geweest dat Lies haar hart groot genoeg was om haar te vergeven. Kan ze nu maar iets voor haar terugdoen. Ze kijkt zo verdrietig. 

Lies gooit de bloemen in de kliko. Rob heeft haar gebruikt voor zijn eigen succes en als dank krijgt ze geen liefde, maar een bos rozen. Haar droom is aan diggelen. Haar vertrouwen in het mannelijk geslacht gedaald tot het minpunt. 

***

 "Kan iemand die blonde verkoopster voor me roepen? Ik heb hier een aantal weken terug een krultang bij haar gekocht, ik heb nog een vraagje en zij heeft me destijds zo goed geholpen."

"Ik kan u misschien ook wel helpen. Vraagt u maar gerust."

Rob schudt zijn hoofd. "Nee, ik wil Lies!" Hij klinkt vastberaden. Het werkt, Lies wordt gehaald. Rob legt demonstratief de krultang op de toonbank. "Ik wil hem ruilen, hij is niet langer meer van nut voor me." Hij kijkt in haar ogen op zoek naar een glinstering waar hij hoop uit kan putten. "Heeft u misschien in ruil voor de tang een potje vergiffenis voor me, ik wil desnoods het verschil wel  in marschocola bijleggen."

Een flauw lachje verschijnt er op Lies haar gezicht. "Vergiffenis komt niet in een potje en zeker niet in ons assortiment." Er staat nog wel een pot vergif in het magazijn, maar dat zegt Lies er maar niet achteraan. Haar wangen beginnen alweer te kleuren bij de gedachte alleen. Als ze dat toch eens zou durven, maar gelijkertijd schiet er wat anders door haar hoofd heen. Gooit ze zo niet haar eigen glazen in? Haar hart is geneigd tot vergeven en fluisterend vertelt ze  tot hoe laat ze moet werken. "Ik vergeef u na werktijd." Lies schuift de krultang weer naar Rob toe. "Onder voorwaarde dat u de tang houdt."  Wellicht kan ze hem nog gebruiken als ze op haar steile haar is uitgekeken. 

Sensueel, teder en oprecht is de zoen waarmee de deal bezegeld wordt. Lies hervindt door de kracht van het vergeven, het vertrouwen in de andere sekse, en mocht het onverhoopt toch nodig zijn, staat op de achtergrond in het magazijn, immer nog het potje vergif.

 

Einde


Voor wie het gemist heeft, een kort verhaal in twee delen




Encaustichris
Een romantische afloop. *smelt*
21-01-2017 17:44
21-01-2017 17:44 • 1 reactie
Dana
Sommige verhaaltjes smeken gewoon om romance
21-01-2017 22:11
21-01-2017 22:11
Referendaris
Ah, ze krijgen elkaar toch. Wat fijn.
20-01-2017 13:17
20-01-2017 13:17 • 1 reactie
Dana
Ja, zoet hè, Referendaris
21-01-2017 22:10
21-01-2017 22:10
Rudi
eind goed, al goed... en dat heb ik toch wel graag, mooi geschreven Dana, graag gelezen :-)
18-01-2017 17:00
18-01-2017 17:00 • 1 reactie
Dana
Dank je wel voor het lezen, Rudi, ik hou zelf vooral van afwisseling, het ene verhaal vraagt gewoon om een druipend eind, het andere om dramatische afloop en weer een ander om een hilarisch slot. Ik luister altijd naar de vraag van het verhaal
19-01-2017 11:49
19-01-2017 11:49 • 1 reactie
lekkerereceptenvoor2
Wat een happy end! Gelukkig maar.
18-01-2017 16:09
18-01-2017 16:09 • 1 reactie
Dana
Afwisseling blijft het schrijven voor mezelf ook leuk houden. De ene keer een zoetsappig eind en de ander keer iets zurigs ('t is net een potje koken)
18-01-2017 16:27
18-01-2017 16:27 • 1 reactie