Een aanloopje (deel 1)

Een aanloopje (deel 1)


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Zaterdagochtend, kwart voor tien wil ik het treinkaartje voor de volgende dag bestellen. Mijn tas heb ik al grotendeels ingepakt, genoeg pillen, genoeg tissues en brillendoekjes, mijn zonnebril, de papieren die ik nodig heb om binnen te komen, pennen, papier en een geldig identiteitsbewijs. De af te leggen route zit al in mijn hoofd,de perrons, de tijden, de tussenstations, alles heb ik in mijn hersenen opgeslagen. Gelukkig hoef ik maar één keer over te stappen en dan kan ik me lekker ontspannen om zo uitgerust mogelijk volop te genieten van wat de Schrijfdag me brengt. 

Geert komt naast me zitten en kijkt met me mee. De lieverd heeft het zelfs op zich genomen om persoonsvervangend opgewonden te zijn.

‘Hoe kan dat nou?’ 

Lichte paniek slaat toe. Hoe ik ook zoek, mijn route staat er niet meer tussen. Vele malen overstappen of te laat arriveren in Diemen is alles wat me nog rest. Ik slik even een brok weg. Aansteller, knop om en doorgaan. Zoals altijd luister ik braaf naar mijn inwendige raadgever, het is zoals het is en niet anders. Erover sippen helpt geen zier. Geert staat erop dat ik 1 klas ga reizen.

‘Dan ben je in ieder geval verzekerd van een makkelijke plaats, stelt me gerust.’

‘Oké,’ in uiterste opoffering geef ik me gewonnen en de kaartjes zijn besteld. Nadat ik Sigrid en Odile heb laten weten dat ze niet op me hoeven te wachten omdat ik later aankom dan gepland, poog ik de rest van de dag de rust te bewaren. Wat doe ik mezelf aan? Ik stuiter volledig.

Zondagochtend, negen minuten over acht zit ik in de trein, manlief zwaait me uit en roept me nog even na: ‘Bel je even als je aankomt?’

Onderweg neem ik een dapper besluit, ik probeer toch nog op tijd aanwezig te zijn en het lukt, het lukt, hoera, weer een overwinning erbij. De laatste overstap haal ik nog maar net op het nippertje, maar ik haal het. Opgelucht stuur ik nog snel even een berichtje naar mijn vangnetjes voor die dag. Het is nu echt, wanneer de trein binnenrijdt op het station van Diemen voel ik een rust in me dalen, eindelijk, het is zover. Ik ga er alles uithalen wat binnen mijn mogelijkheden ligt.


wordt vervolgd

direct door naar het volgende deel



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ik kijk al uit naar het vervolg!
| 14:09 |
Alle 7 delen staan al online, PC, onder ieder deel heb ik een leesmeer gezet naar het volgende
| 15:38 |
Ik zie het inderdaad! Loop terug heel wat posts achter.Moet weer eens een inhaalbeweging maken.
| 10:57 |
Fijn dat je terug bent. Ik ben verrast door dit serieuze verhaaldeel. En klik zometeen op deel 2.
| 16:10 |
Dank je, Ingrid, ik doe het rustig aan hoor, heb geen tijd om bij iedereen te lezen, zou het wel willen, maar moet prioriteiten stellen
| 11:39 |
First things first. Altijd. No problemo.
| 12:46 |
Spannend! Ik heb iets gelezen over een schrijfdag.
Ik kijk uit naar het vervolg. Fijn dat je terug bent!
| 10:50 |
Ik heb het tweede deel net geplaatst, was vergeten om het hieronder te plakken. Ik doe het nog rustig aan hoor, ben nog niet ECHT terug
| 13:29 |
Ook als je rustig aan doet ben je er ;-)
Zorg vooral eerst voor jezelf en je gezin, wij lopen niet weg
| 13:39 |
Dit klinkt heel autobiografisch. Echt gebeurd?
| 19:33 |
Ja, Hans, dit is helemaal echt, geen woord van verzonnen
| 19:37 |
Ik ben zeer benieuwd naar het vervolg :-)
| 19:39 |
morgen plaats ik het, tenminste, als ik op yoors kan komen
| 19:41 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen