×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een twijfelachtige eer

Een twijfelachtige eer


Voor zijn grote handen had ik het meeste vrees. Klamme zweterige klauwen grepen mij vast, omwikkelden stevig mijn lijf en smeten mij ruw op het kussen. Pas wanneer alle voorbereidingen voltooid waren, begon de werkelijke finesse: het door elkaar rammelen tot duizeligheid resulteerde in coma.

Als een bezetene beoefende hij zijn liefhebberij in een vochtige bedompte kelder. Niemand mocht het weten. Zijn afgewerkte kunstwerkjes werden ver van publiekelijk aanschouwen gehouden. Het was alsof ze het daglicht niet konden verdragen. Enige gêne was hem niet vreemd. En ik had de twijfelachtige eer om de klos te zijn. Nou ja, niet als enige uiteraard, hij had naast mijzelf nog een fiks aantal, die hij voor het vervolmaken van zijn ultieme kantcreaties gebruikte.




kippepootje
je bent de klos lol grappig geschreven
20-11-2016 12:21
20-11-2016 12:21 • 1 reactie • Reageer
Dana
Dank je An
20-11-2016 21:26
20-11-2016 21:26 • 1 reactie • Reageer
Rudi
Hier zit veel verdriet achter, Dana. Ik kan het gewoon zelf niet inbeelden, wat zo'n situatie moet betekenen voor de persoon in kwestie. Moest ik mij bewust zijn van zo'n situatie in mijn eigen familie, ik zou, denk ik, ongelukken doen, om dit recht te zetten of de persoon in bescherming nemen, koste wat kost. :)
19-11-2016 11:59
19-11-2016 11:59 • 1 reactie • Reageer
Dana
Hier ben ik geen persoon, maar een ding, Rudi, ik heb mij ingeleefd hoe het moet voelen om letterlijk de klos te zijn, grijns
19-11-2016 12:02
19-11-2016 12:02 • 1 reactie • Reageer