×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Energiebesparing

Energiebesparing


'Wanneer raakt die wasmand nou eens leeg, het lukt me maar niet om de bodem te zien.'

Mama staat in de moppermodus. Ze gaat maar door. Het is zo zielig, waarom krijgt ze niet meer hulp van bovenaf? Ze puft en steunt, grijpt naar haar rug, ik kom liever niet te dicht bij haar in de buurt en verschuil mezelf achter de douchedeur.

'Gooi je sokken maar in de afvalemmer, schatje, dat scheelt mij weer.'

Oei denk ik, het neemt wel enge vormen aan, nog even en ze zegt tegen me dat ik mijn lievelingstrui ook maar bij de vuilnis moet doen.

Dit is typisch een gevalletje voor superschatje. Ik zal mama eens een verrassing bezorgen.

Geduldig wacht ik tot mama naar boven is, dan kom ik in actie. Razendsnel prop ik zoveel mogelijk uit de mand in de machine en draai ik de knop op een standaardwasprogramma.  Op mijn knietjes kijk ik door het glas van het deurtje. Het gaat veel te traag. Zo duurt het uren voor ik de hele mand leeg heb. Wat aan de knopjes draaien, het spoelen sla ik maar over, centrifugeren hoeft ook niet, aan de waslijn zal het wel droog waaien en anders zet ik mijn gloeilantaarn wel aan, die geeft wel genoeg warmtestraling af.

Alles verloopt volgens plan. Was na was draai ik, hang alles keurig op, ik zie de bodem van het knijperemmertje al en er ligt nog maar één kleine deken in de wasmand.

Maar wat nu? Volgens papa kost het teveel energie om de machine niet helemaal te vullen. Dat poppendekentje dan maar niet wassen? Nee, dat is net zoiets als half werk afleveren, dat kan niet. Nooit.

Dan schiet mij de oplossing te binnen. Gister zei mama nog dat ze een boete had gekregen voor te hard rijden. Ze had het verkeersbord met daarop de maximum snelheid niet gezien. Nou ja, wel gezien, maar het was zo smerig geweest dat ze de aangegeven vijftig niet heeft gezien. De camera had haar geflitst en de agent die haar de rekening kwam presenteren was niet onder de indruk van haar verklaring. Betalen moest ze, desnoods met haar pinpas.

Snel race ik op mijn fiets naar de plaats delict. Yep, nog steeds vies. Als een aapje klim ik in de paal, schroef het bord ervan af, leg het op mijn bagagedrager en ga terug naar huis.  Thuis is mama gelukkig nog steeds boven. Het bord wikkel ik in de deken en stop dat samen in de trommel.

Papa en mama zullen alle twee trots op me zijn. Mama blij omdat ze de bodem van de wasmand eindelijk kan zien, papa omdat ik zuinig omgesprongen ben met energie.

 Kladeng, klaboem, klabats. Oei, als dat maar goed gaat. Kaboem!!! Zul je net zien. Heb ik weer. Net bij de laatste was legt de machine het loodje. Er verschijnt een barst in het glas van de deur, ik probeer het nog met plakband te redden, maar helaas, het water sijpelt er al door.

Ojé, als papa en mama nu maar niet boos zullen zijn. Daar hoor ik al voetstappen op de trap, iiiieeeek, vluchten kan niet meer, snel duik ik in de mand.  





expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties