Gevangen door frustratie

Gevangen door frustratie


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

De wanden van de kamer zijn bezaaid met dunne streepjes. Vier verticale evenwijdig aan elkaar en een diagonaal erdoor heen. Turven, noemen ze het ook wel. Het helpt niet, de herinnering is pijnlijk. Het gat van mijn eerdere ontsnapping is dichtgemetseld. Had ik maar enig gereedschap, zou ik weer opnieuw me een weg naar buiten schrapen.

Misschien hebben de psychiaters wel gelijk, ik ben de krankzinnigheid nabij. Het steekt om mijn nederlaag toe te moeten geven. Ik weet, ik moet het niet als verlies zien. Onzin. Schrijven moet leuk blijven, ontspanning geven, voldoening. Vluchtig denk ik terug aan de afgelopen sessie. De sofa had een klein beetje weg van de blauwe bank die onder de roze smurrie zat, nee, niet meer aan denken. Hij lag comfortabel, ik voelde mij ontspannen, dat was wat telde.

'Wil je deze sessie onder hypnose gebracht worden of denk je dat je helder genoeg bent om me te vertellen wat de oorzaak van je instorting is geweest?'

'Voor de laatste maal, ik ben niet ingestort en helder ben ik immer.' Ik wist dat ik mezelf voor de gek hield, maar toegeven? Dat nooit.

'Je weet toch, beste Dana, het is de kwaliteit die telt, niet de kwantiteit, zolang je dat niet ten volle beseft, kunnen we je niet uit de kliniek ontslaan.'

En totaal gefrustreerd werd ik weer naar deze ruimte gebracht. Gevangen.

Alles heb ik af moeten geven. Mijn mobiel, pennen, handcrème, het theelepeltje, de onderzetter, mijn tandenborstel en alle sleutels, verder werd ik gedwongen mijn pincode vrij te geven en zelfs mijn bril is me afgenomen. Ergens ver weg hoor ik een deurbel gaan. Ik weet, het zijn slechts waanbeelden, de hallucinaties die horen bij het afkickprogramma.

O, was de februarimaand maar voorbij, de kwelling van me inhouden kan ik niet langer aan.


Geschreven naar aanleiding van de Februari-uitdaging van Vlindertje



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (11 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wat heb jij toch een ongelooflijk mooie schrijfstijl, je hield de aandacht wederom helemaal vast.
Puik werk :) :) :)
| 21:28 |
Heftig, maar mooi stuk om te lezen..
| 17:07 |
Het heftig is fictie, het mooi waarheid
| 18:44 |
Pittig verhaal idd
| 13:56 |
het gaat de goede kant op hier, de maand bijna voorbij, en ik leef nog steeds
| 18:44 |
Haha, prachtig weer, Dana, je doet het elke keer maar weer, heel goed. :-)
| 12:00 |
dank, Rudi, dank. Zo is voor de ene het een compleet drama en de ander verschaf ik weer genot, doet me goed, Rudi
| 18:43 |
:-)
| 12:31 |
Agossie, arme jij, dit begint wel ernstige vormen aan te nemen..... :-)
| 00:43 |
ik worstel me er wel doorheen
| 18:42 |
Aangrijpend verhaal, die raakt
| 23:10 |
het is slechts fictie hoor, wees gerust
| 18:42 |
toch flink boeiend
| 18:46 |
dank je, altijd goed om te horen
| 18:58 |
Het is wat als je last hebt van afkickverschijnselen. Helaas kan ik er over meepraten... dat zul je begrijpen. Je hebt het weer super tof geschreven, heel anders en oh zo Daniaans...mag genoemd worden toch. TOP :))
| 22:35 |
heb het mooi te pakken, dank zij jou, vlindertje, dank zij jou....
| 18:41 |
Gnannanna '))
| 19:39 |
Krijg het er koud van Dana!
| 19:27 |
had je graag hete koffie aangeboden, maar mijn maatschepje leek teveel op een theelepeltje, dat hebben ze me ook afgenomen
| 18:40 |
Hahaha!!! Vind ik ook niet kunnen, maatschepjes die te veel op theelepels lijken!!!
| 19:00 |
ja, ze zeggen dat het voor mijn eigen bestwil is (geloof het nog niet, ze spelen hier een smerig manipulatief spelletje met me)
| 19:16 |
Hmmm, ik voel een complot theorie opkomen....
| 21:39 |
Kon ik maar streepjes geven .geweldig
| 18:04 |
Kijk, dat vind ik nu een gave reactie, Johan, superbedankt
| 18:39 |
Heel graag gedaan hoor
| 18:43 |
Ge-wel-dig!
Ik blijf hier in een deuk liggen.
En ja ....... weer streepje(s)...
| 16:50 |
altijd maar die streepjes, steekjes, steekje los, steekwoordje
| 18:39 |
Soms zijn er van die momenten dat ik emoticons mis op Yoors... dan had hier een geel rond gezichtje met traantjes gestaan en een big smile.
Schit-ter-end weer. Beetje luguber sfeertje vandaag hier, want het toeval *kuch* wil, dat Rudi onder mijn Abba nummer een link naar hun nummer "Marionette" plaatste... en daar waarschijnlijk vandaag ook een blog aan wijd.
| 16:38 |
soms ben ik best wel een beetje luguber
| 18:38 |
Geeft niks
| 19:15 |
ik weet, jij neemt me gewoon zoals ik ben, lief hoor
| 19:17 |
X
| 19:24 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen