Het Spaanse sprookje

Het Spaanse sprookje


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Er was eens een meisje, Cinderella was haar naam. Zij woonde met haar vader en haar moeder in een huisje aan de rand van het bos. Cinderella zat graag met haar neus in de boeken, vooral sprookjes daar was ze dol op, ze las de verhalen niet, ze beleefde ze. Niet zelden was ze zo in haar sprookjeswereld verdiept, dat ze alles wat er om haar heen gebeurde niet zag.

Totdat haar vader tegen haar zei dat ze moest kennismaken met zijn nieuwe vrouw en haar twee dochters. Ze schrok. Wat was er met haar moeder gebeurd? Waar was zij gebleven? Was ze ziek geweest en had Cinderella het helemaal niet opgemerkt? Was ze moegestreden overleden en was haar begrafenis totaal aan Cinderella voorbijgegaan? Verslagen schudde ze handen, ontving ze gekunstelde kussen en onechte omhelzingen. Ze was in shock.

Haar luie lezende luizenleventje was voorbij. Vader ging elke ochtend al vroeg de deur uit en zag dus niet dat Cinderella's stiefmoeder al de huishoudelijke klusjes op haar afschoof. Zodra ze daarmee klaar was, legden de stiefzusters beslag op haar tijd. Ze stuurden haar voor ieder wissewasje op pad, lieten haar hun huiswerk maken en pikten al haar boeken in.

Zo leerde Cinderella dat het echte leven lang geen sprookje was. Geen goede fee die haar kwam redden, geen prinsenbal waarop zij haar muiltje zou verliezen. Trouwens, wat had dat voor zin. De twee stiefzusters hadden exact dezelfde schoenmaat als Cinderella en zouden de prins wel voor haar neus wegkapen.

Het meisje werd een jongedame. En zoals vaak het geval is met opgroeiende pubers, gebeurde het steeds vaker dat zij in opstand kwam tegen haar stieffamilie, de sfeer in het huis werd er niet beter op, tot het niet langer meer ging.

Haar vader moest een keuze maken tussen zijn geliefde en zijn dochter. Cinderella delfde het onderspit, zij moest maar ergens anders wonen.


Het huis dat haar vader gekocht had in Spanje stond al een paar maanden leeg. Hij had geen tijd om daar zijn vrije uren door te brengen. Zijn werk slokte al zijn tijd op. Hij had haar verteld waar ze de sleutel op zou kunnen halen zodat ze voorlopig een dak boven haar hoofd had. Blij liep ze met de sleutel in haar hand naar de voordeur. Maar ze was niet voorbereid op de sinistere stem die vanuit de woning klonk.

"Klinke klanke kleur, wie rammelt daar aan mijn deur?"

Cinderella stond te trillen op haar benen. Dat kon toch niet waar zijn?

Met een grote zwaai ging de deur open en stond ze oog in oog met haar moeder. Spaans benauwd beefden ze beiden, maar toen ze eenmaal op adem waren gekomen vielen ze elkaar in de armen.

Uiteraard leefde ze nog lang en gelukkig en wanneer ik me niet vergis, kwam Sint op zijn schimmel ook nog ten tonele, hij mag dan wel geen prins zijn, maar heeft toch een wit paard.




Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.8 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Heel leuk hoor :)
| 12:59 |
Dank je
| 13:14 |
Haha, bijna een anti-sprookje, gelukkig loopt het goed af!
| 12:15 |
Op het nippertje, E...chris
| 12:31 |
Dat zijn een aantal sprookjes door elkaar, maar op het einde was iedereen toch gelukkig en dat is het voornaamste. :)
| 11:46 |
Cinderella was nu eenmaal dol op sprookjes, en dat is ze nog steeds, naar de laatste berichten
| 12:31 |
zeker en vast, heb ze laatst nog gezien op de tv :-)
| 20:43 |
Blij dat ze nog lang en gelukkig leefde...
| 11:09 |
Niet alle verhaaltjes kunnen een triest eind hebben, dat neemt de vreugde van het schrijven weg
| 12:30 |
:)
| 12:47 |
Prachtig, die combi van sprookjes en je eigen rijke fantasie!
| 00:17 |
Dank je, Soberana :D
| 12:29 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen