×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Roltrapellende

Roltrapellende


Heb jij dat ook? Die tegenstrijdige gevoelens die je tegenhouden om datgene te doen waar je behoefte aan hebt? Heb jij dat ook? Wel willen, maar niet durven, diverse uitvluchten en smoesjes bedenken en jezelf wijs maken dat ze heus ergens op slaan?

Ik had het vroeger vaker dan tegenwoordig. Wanneer ik eraan terugdenk, snap ik soms niet waarom ik er destijds zo moeilijk over deed. In het hier en nu sta ik steviger in mijn schoenen, figuurlijk dan, hè. Want echt stabiel sta ik al een tijdje niet meer.

De warenhuisuitdaging bracht weer eens een herinnering bij mij naar boven. Echt trots ben ik er niet op. Je zou het zelfs onder de blundercategorie kunnen schalen, al weet ik niet wie meer blunderde hierbij, ik of mijn toenmalige man.

 

De wind buldert om ons huis, binnen is het behaaglijk  warm. De boze gure buitenwereld kan me gestolen worden. In mijn eigen huisje, daar voel ik me het meest op mijn gemak, veilig in mijn eigen coconnetje. Voor mijn part roest ik vast op mijn bureaustoel, achter mijn trouwe pc.

 'Je moet er nodig eens uit. Kom, doe het dan voor mij. Ik heb zulke leuke dingen gezien in de stad.'

'Het is bitterkoud vandaag. Bovendien zie ik er niet uit met dit haar en nu waait het ook nog zo hard. Kan je niet alleen gaan?'

'Onder het gebouw is een parkeergarage. Daar zetten we de auto neer. Je hebt dus geen last van kou of wind. We hoeven alleen maar naar boven met de roltrap. Alles waar ik voor wil kijken is in hetzelfde warenhuis te vinden. De leuke demonstratiestandjes zal jij ook kunnen waarderen. Je gaat het leuk vinden. Heus. Geloof me.'

Mijn man haalde alles uit de kast om mij te overtuigen toch met hem mee te gaan. Hij schoffelde  al mijn tegenargumenten onder de grond. Mij restte niets anders dan toe te geven.

De parkeergarage onder het warenhuis is  grauw en grijs. Net als het weer en net als mijn humeur. Een huivering loopt over mijn ruggengraat. Het liefst stap ik weer in de auto, maar alleen achterblijven in deze kille ruimte lijkt me ook niet alles, dus raap ik al mijn moed bijeen en volg mijn man naar het trappenhuis. Ik sleep mezelf met moeite omhoog, de betonnen treden en de akelig koude stalen leuning zijn nou niet bepaald sfeerverhogend. Eenmaal in het warenhuis zelf aangekomen is het de overweldigende drukte die me tegenstaat. Het werkt aandachtsverstorend verlammend op me. De concentratie die ik echt nodig heb omdat ik bij iedere stap die ik zet na moet denken, wordt danig op de proef gesteld. Praten lukt me ook nauwelijks en ik verlang naar huis. Druk van de voeten. Geen stemmen om me heen. Nergens op te hoeven reageren. Überhaupt niets te hoeven. Rust.

Ik strompel mijn man achterna, dicht op de hielen, het lukt me even, dan schiet er een vrouw vlak voor me de roltrap op! Ik word meegevoerd in de sleur. O gruwel. Dat enge ding gaat veel te snel, vasthouden aan de leuning kan ik ook wel vergeten, die rubberen band loopt nog sneller dan de enge metalen treetjes. In paniek klamp ik me vast aan een vrouw op de tree voor me. Ze rukt zich los, ik wankel, de opgeschoten knaap die pal achter me staat, duwt me terug in positie. Zweet parelt op mijn voorhoofd, onnadenkend veeg ik het met mijn hand eraf. Het begin van mijn geweldige blunder.

Gegil van tieners die lager op de trap staan bereikt mijn oren. Wanneer ik heelhuids bovengekomen ben kijkt mijn man me kwaad aan. Een koude tocht strijkt langs mijn hoofd, dan trekt mijn maag samen. Het besef dringt door. Mijn haar. Mijn haar! In een splitseconde begrijp ik het tienergekrijs. Ik tril op mijn benen. Geroezemoes alom.

Met grote bange ogen staar ik mijn man aan.

'Ik kan het niet helpen...'

'Waarom, mens, waarom zet je mij toch altijd voor schut! Neem ik je mee, zorg ik ervoor dat je niet buiten in de wind hoeft te lopen, waar je zo bang voor bent om je haar en dan draag jij er persoonlijk zorg voor dat je je haar verliest. Ongelooflijke kluns! Je haalt die pruik zelf maar op van beneden, hoor je me?'


signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




wakeupkitty
Ik was lekker thuis gebleven allern kan hij de winkel ook wel vindrn en vannsamen uit is niet echt sprake als je het alleen op de roltrap moet uitzoeken
22-03-2018 22:14
22-03-2018 22:14
caro.sael Davinchy
Ik heb het niet met roltrappen. Heel mooi geschreven
13-03-2018 18:09
13-03-2018 18:09 • 1 reactie
Dana
Enge dingen zijn het. Dank je
16-03-2018 16:33
16-03-2018 16:33
marijke
oeps.....ja nogal klunzig hoor die dingen kunnen maar zo niet afgaan. Denk dat je de volgende x mooi thuis mag blijven!!
12-03-2018 23:28
12-03-2018 23:28 • 1 reactie
Dana
heerlijk, thuis blijven, kijk er nou al naar uit
16-03-2018 16:33
16-03-2018 16:33 • 1 reactie
Hans van Gemert
Tjonge.... hij kon wel knap subtiel en begripvol uit de hoek komen .... Gelukkig heb je het wel heel goed en beeldend beschreven!
12-03-2018 10:30
12-03-2018 10:30 • 1 reactie
Dana
Humor relativeert veel. Zelfs de subtiliteiten van hem...
12-03-2018 14:16
12-03-2018 14:16 • 1 reactie
DiaantjesLife
Je hebt het geweldig mooi verteld, maar ik heb ook even de reacties gelezen en er zit dus zeker een stukje waarheid in verwerkt. Dat zou ook een angst voor mij zijn overigens, je haarwerk verliezen. Ondanks dat ik er door Hair4Her best veel mee in aanraking kom, zou het voor mij een overweging zijn om geen haarwerk te dragen. Stom hè, wat angst met een mens kan doen. Ik ga overigens wel liever met de roltrap, ik heb iets met liften, daar wordt ik altijd naar in.
12-03-2018 09:02
12-03-2018 09:02 • 2 reacties
Dana
Liften geven mij ook de bibbers. En dat haarwerk droeg ik voornamelijk om mijn man een plezier te doen, vooral omdat hij ervan overtuigd was dat het beter zou zijn voor mijn kinderen. Ik schrijf daar misschien nog wel een stukje over.
12-03-2018 14:14
12-03-2018 14:14 • 1 reactie
Ingrid Tips en meer
Ook wat claustrofobisch?
12-03-2018 09:15
12-03-2018 09:15 • 1 reactie
Schorelaar
Erg leuk verhaal
12-03-2018 08:46
12-03-2018 08:46 • 1 reactie
Dana
Dank je, Schorelaar.
12-03-2018 08:49
12-03-2018 08:49
diniedezeeuw
Oohhh, wat een botte reactie!! Alleen om die reden kun je al door de grond gaan!
12-03-2018 08:35
12-03-2018 08:35 • 1 reactie
Dana
Hij kon wel heerlijk subtiel uit de hoek komen, en tactisch ook. Al is het wel een tikkeltje aangedikt, hoor. (zie reactie bij Encaustichris).
12-03-2018 08:48
12-03-2018 08:48 • 1 reactie
Ingrid Tips en meer
Op de pruik na herken ik eng veel...
12-03-2018 08:35
12-03-2018 08:35 • 1 reactie
Dana
Kim was ook altijd zo angstig om de roltrap op te gaan. Mijn eigen angsten aan de kant geschoven, en haar van haar vrees afgeholpen door steeds maar weer, trappie op, trappie af te gaan. Herhalen is de kracht van de overwinning (of zo).
12-03-2018 08:38
12-03-2018 08:38 • 2 reacties
Encaustichris
Er vanuit gaande dat dit echt gebeurde zou ik je het liefst vastpakken en een dikke knuffel geven. En ach, ook als het niet helemaal echt gebeurde. Bij deze.... gewoon omdat je 'm verdient.
12-03-2018 08:29
12-03-2018 08:29 • 1 reactie
Dana
Dat soort stabiliteit zou echt af en toe wel welkom zijn. Dit verhaaltje is uiteraard wel een tikkie aangedikt, ik heb mijn 'haar' op de roltrap niet echt verloren. Wel zat het enorm scheef. Op straat, toen het eens hard waaide, is het me wel eens overkomen. Toen liep ik naast dezelfde man. Er liepen drie meiden achter ons, die gilden en krijsten van schrik. Ik kan hier zo goed inkomen. Wanneer ik er aan terugdenk, bescheur ik me nu nog.
12-03-2018 08:45
12-03-2018 08:45 • 1 reactie
notifications_noneadd
18-10-2018 06:22
4 volgers , 7 antwoorden
7 antwoorden
notifications_noneadd
17-10-2018 23:07
1 volger , 2 antwoorden
2 antwoorden
notifications_noneadd
31-01-2018 14:24
1 volger , 1 antwoord